Οι χώρες του Κόλπου στο παρελθόν βοήθησαν στη διαχείριση των εντάσεων με το Ιράν μέσω διπλωματίας και οικονομικών δεσμών, αλλά αυτή η δυναμική τώρα δεν αρκεί.

Κρίσιμοι παράγοντες για τη συνέχεια του πολέμου είναι οι εκτεταμένες ιρανικές επιθέσεις, η πιθανή εμπλοκή των Χούθι, οι ρήξεις εντός του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) και οι αυξανόμενες εγχώριες επιπτώσεις στα κράτη του Κόλπου. Οποιαδήποτε εκτίμηση για την έκβαση του πολέμου είναι παρακινδυνευμένη, ενώ όλη η Μέση Ανατολή δείχνει να βυθίζεται σε ένα κλίμα αβεβαιότητας. Αυτό που είναι γνωστό, ωστόσο, είναι ότι τα κράτη-μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της αβεβαιότητας. Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ομάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) φαίνεται ότι θα έρθουν αντιμέτωπα με ακόμη περισσότερα ιρανικά drones και πυραύλους και ενδεχομένως ακόμη περισσότερες ασύμμετρες επιθέσεις. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι αυτά τα κράτη είναι που θα μοιραστούν την ίδια γειτονιά με το Ιράν όταν η σύγκρουση τελειώσει.

Πριν από την τρέχουσα σύγκρουση, πολλοί στην Ουάσιγκτον θεωρούσαν ότι οι χώρες του GCC κρατούσαν τα κλειδιά για την επίλυση των προβλημάτων που ανέκυπταν με επίκεντρο το Ιράν, με τρόπους πέρα από τον πόλεμο.

Το Ομάν, για παράδειγμα, έχει υπηρετήσει εδώ και καιρό ως ένας ήσυχος μεσολαβητής μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν. Το Ομάν συνέχισε να έχει αυτόν τον ρόλο μέχρι την τρέχουσα κρίση. Το Κατάρ διατήρησε επίσης διαύλους με την ιρανική ηγεσία που διευκόλυναν τις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση των Αμερικανών ομήρων στο Ιράν και τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης της σύγκρουσης μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης στην περιοχή και πέρα από αυτήν.

Η Σαουδική Αραβία είχε λάβει μέτρα για την αποκατάσταση της σχέσης της με το Ιράν, διατηρώντας -παράλληλα- υποψίες για το καθεστώς στην Τεχεράνη. Και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διατήρησαν οικονομικούς δεσμούς με το Ιράν που χρονολογούνται δεκαετίες πριν και χρησίμευαν τόσο για την ενίσχυση της πίεσης των κυρώσεων στην Τεχεράνη όσο και για την ελπίδα πιθανών οικονομικών κινήτρων, σε περίπτωση που το ιρανικό καθεστώς άλλαζε τις χειρότερες συμπεριφορές του.

Ομως, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται, αυτές οι δυναμικές που εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των κρατών του Κόλπου και, σε πολλές περιπτώσεις, των Ηνωμένων Πολιτειών μεταβάλλονται και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ πρέπει να είναι προσαρμοσμένοι σε αυτές τις αλλαγές.

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

Από τότε που το Ιράν ξεκίνησε τα αντίποινα, έχει στοχεύσει τις υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου του GCC και τα εμπορικά συμφέροντα. Στόχος του ήταν να ωθήσει τα κράτη του Κόλπου να πιέσουν ΗΠΑ και Ισραήλ να σταματήσουν τις επιθέσεις τους.

Στις πιο πρόσφατες και επακόλουθες επιθέσεις στις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου Ras Laffan του Κατάρ, η Τεχεράνη έχει δείξει ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να επεκτείνει το εύρος των επιθέσεών της.

Την ίδια ώρα, υπάρχει άμεση ανησυχία ότι οι Χούθι στην Υεμένη, είτε για τα δικά τους συμφέροντα είτε κατ’ εντολή του Ιράν, θα εισέλθουν στην αντιπαράθεση.