ΠΑΝΟΣ ΑΜΥΡΑΣ

Πας μη Συριζαίος εχθρός της κυβέρνησης και του έθνους. Το δόγμα που κυριαρχεί στο Μαξίμου περνά τώρα στην επόμενη φάση.

Επιτέλους βρέθηκε το καινούργιο «κοσκινάκι» της κυβέρνησης. Από την Κυριακή έχει αναχθεί σε μείζον ζήτημα ο διαχωρισμός κράτους Εκκλησίας και η αλλαγή του συστήματος εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Στις πίσω σειρές της φιέστας του Ζαππείου που οργανώθηκε για να γιορτάσουν Τσίπρας και Καμμένος τον «θρίαμβο» του Eurogroup διακρίναμε ένα μικρό παιδί που βρισκόταν στην αγκαλιά της μητέρας του, μάλλον στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ.

Τον Ιούλιο του 2014, όταν ο Αλέξης Τσίπρας αισθανόταν πανίσχυρος μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές και οργάνωνε το σχέδιο άλωσης της εξουσίας με αιχμή τις προεδρικές εκλογές, συζητείτο στη Βουλή ένα νομοσχέδιο των «Σαμαροβενιζέλων» για τη μικρή ΔΕΗ.

Πραγματικός γίγαντας ο Αλέξης Τσίπρας. Oποια συμφωνία κι αν έχει υπογράψει ως πρωθυπουργός την έχει καταγγείλει πρώτα όταν βρισκόταν στα έδρανα της αντιπολίτευσης. «Η επιμήκυνση θα είναι ένα μακρύτερο σκοινί στο οποίο θα κρεμαστούμε», έλεγε το 2012 όταν η κυβέρνηση Σαμαρά εξασφάλιζε με απόφαση του Eurogroup τα πρώτα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους.

Η ρήση του Αβραάμ Λίνκολν έχει μείνει στην Ιστορία. «Μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο ή μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πολύ αλλά δεν μπορείς να τους κοροϊδεύεις όλους για πάντα».

Το μήνυμα που έστειλε η κυβέρνηση υπογράφοντας το κείμενο των Πρεσπών είναι ευδιάκριτο σε όλους τους ενδιαφερόμενους και μη.

Ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, ξέρει καλά από προπαγάνδα αλλά μάλλον θεωρεί ότι απευθύνεται σε αφελείς όταν υποστηρίζει ότι σύμφωνα με τις δικές του δημοσκοπήσεις οι πολίτες τάσσονται υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών.

Υστερα από την ομοβροντία αντιδράσεων που δέχθηκαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ. για την υπογραφή της συμφωνίας για το Σκοπιανό, οι κυβερνητικοί παπαγάλοι βρήκαν νέο «αφήγημα». Παραμύθι δηλαδή, για να καταλαβαινόμαστε όλοι.

Η υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών δημιουργεί νέα γεωπολιτικά δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.

Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Οι πολίτες το 2015 είχαν τρεις ευκαιρίες να κρίνουν ποιο κόμμα ήταν καλύτερο για τη διακυβέρνηση της χώρας. Και εάν τον Ιανουάριο εκείνης της χρονιάς είχαν άγνοια για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και μία ελπίδα ότι ο «Αλέξης» μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση στην οικονομία, τον Ιούλιο με το δημοψήφισμα και […]

Ας μην γελιέται κανείς. Η συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ και μάλιστα με διαδικασίες-εξπρές εξυπηρετεί έναν βασικό σκοπό. Να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ ώστε να μην περάσουν σε άλλη σφαίρα επιρροής. Για το λόγο αυτό ο αμερικανικός παράγοντας ενθάρρυνε με κάθε τρόπο τις διαπραγματεύσεις ενώ και το Βερολίνο δεν θα ήθελε να δει τη FYROM […]

Να λοιπόν που ο κ. Τσίπρας δεν θέλει ούτε δημοψήφισμα για το Σκοπιανό ούτε καν να λάβει την εξουσιοδότηση από τη Βουλή προκειμένου να προχωρήσει στην υπογραφή της συμφωνίας.

Δηλαδή περίμενε κάποιος καλή συμφωνία για το Σκοπιανό όταν τη διαπραγμάτευση ανέλαβε προσωπικά ο κ. Τσίπρας; Περίμενε ακόμη και ο πιο καλόπιστος ότι ο χειρότερος διαπραγματευτής παγκοσμίως στην οικονομία για το 2015 θα μπορούσε να βγάλει «λαγούς» από το καπέλο στα εθνικά μας θέματα;

Είναι σκέτη απόλαυση να παρακολουθείς τις συνεδριάσεις της Βουλής αυτές τις ημέρες και τις σοφιστείες που χρησιμοποιούν οι υπουργοί για να δικαιολογήσουν τις υπογραφές τους στους δανειστές.

Εδώ που τα λέμε η απάντηση του Μαξίμου στη Μαρία Σπυράκη για το πολυνομοσχέδιο που συζητείται από χθες στη Βουλή έχει και μία αλήθεια: Η κυβέρνηση καταφέρνει κάτι που η Νέα Δημοκρατία δεν θα μπορούσε να καταφέρει ποτέ.

Διαβάζοντας το πολυνομοσχέδιο και ιδίως το κεφάλαιο για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για την περίοδο 2019-2022 καταλαμβάνεσαι από θλίψη και ντροπή.

Ο ΕΝΦΙΑ που θα καταργούσε ο Τσίπρας τελικώς αυξάνεται ακόμη και σε λαϊκές γειτονιές. Τα διόδια στην Εγνατία θα είναι ακριβότερα κατά 150% από την 1η Ιανουαρίου.

Οι κυβερνήσεις πέφτουν νωρίτερα, μόνο που συνήθως οι ένοικοι του Μαξίμου ελπίζουν μέχρι την τελευταία στιγμή ότι «θα ανέβει η χαμηλή συσπείρωση του κόμματος» και ότι «θα γίνει η έκπληξη την Κυριακή».

Για να κλείσει επιτυχώς μία διαπραγμάτευση πρέπει και οι δύο πλευρές να έρθουν σε μία κατάσταση «win win», δηλαδή μέσα από τις υποχωρήσεις να υπάρχει αμοιβαίο όφελος.

Εάν σε κάτι πρέπει να παραδεχθούμε τους Συριζαίους είναι ότι έχουν ανεβάσει σε άλλο επίπεδο την έννοια της προπαγάνδας. Σε αυτό τον τομέα κυριολεκτικώς δεν παίζονται, λειτουργούν σαν «πορτοφολάδες» της κοινής λογικής.