ΠΑΝΟΣ ΑΜΥΡΑΣ

Η Σουαζιλάνδη είναι ένα μικρό κράτος ανάμεσα στη Μοζαμβίκη και τη Νότια Αφρική. Η πρωτεύουσά της ονομάζεται Μπαμπάνε και ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 1,4 εκατομμύριο κατοίκους.

Εάν κάτι πρέπει να αναγνωρίσουμε στον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι έχει αίσθηση του πολιτικού χρόνου. Του «timing», όπως λένε και εις την αγγλικήν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ το είχε αυτό το πρόβλημα πριν καν γίνει κυβέρνηση. Μπερδεμένη η ηγεσία του από την εκτίναξη των ποσοστών του κόμματος το 2012 και αδυνατώντας να συγκροτήσει ένα σχέδιο δράσης για την επόμενη ημέρα ώστε από κόμμα διαμαρτυρίας, που παραδοσιακά ήταν, να μετατραπεί σε κυβερνητική παράταξη, κατέφυγε στην εύκολη λύση.

Στην τελευταία τους συνάντηση Αλέξης Τσίπρας και Πάνος Καμμένος φωτογράφισαν και το χρόνο των εκλογών. «Τώρα προέχουν η ενότητα και η πολιτική σταθερότητα, με τη συμφωνία των Πρεσπών θα ασχοληθούμε τον Μάρτιο», ήταν η κοινή διαρροή από τα επιτελεία των δύο συμπολιτευόμενων κομμάτων, που πολύ απλά σημαίνει ότι οι εθνικές εκλογές θα γίνουν στις 19 […]

Στην αρχή νομίζαμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας εκ παραδρομής «ξεφούρνισε» το φοβερό επιχείρημα για τις συντάξεις των 70άρηδων που δεν είναι διαρθρωτική αλλαγή επειδή θα σβήσουν με τον χρόνο.

Υποτίθεται ότι από τις 21 Αυγούστου είμαστε εκτός μνημονίων και μπορούμε να ορίσουμε τις τύχες μας χωρίς να περιμένουμε την εκταμίευση της επόμενης δόσης.

Ωραία τα είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στη συνέντευξή του στο newpost.gr για τα λάθη που έγιναν στο πρώτο εξάμηνο του 2016, όμως αμέλησε να μας ενημερώσει για μία μικρή λεπτομέρεια: πόσο κόστισαν στους Ελληνες φορολογούμενους οι «μαγκιές» της περήφανης διαπραγμάτευσης;

Η κατάσταση σοκ που επικρατεί στο Μέγαρο Μαξίμου είναι κατανοητή.

Πριν χαθεί εντελώς η λογική στο δημόσιο διάλογο από τη συνεχή προσπάθεια του Μαξίμου να βαπτίζει το κρέας ψάρι και να θριαμβολογεί για τις ανύπαρκτες επιτυχίες της κυβέρνησης στην οικονομία, ας δούμε ένα πραγματικό success story «μνημονιακής χώρας».

Από την παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης προέκυψαν δύο βασικά πολιτικά συμπεράσματα που σχετίζονται με την πορεία της Νέας Δημοκρατίας έως τις εκλογές και ταυτόχρονα αναδείχθηκε η στρατηγική του προέδρου του κόμματος για την επόμενη μέρα της κάλπης.

Στο Μαξίμου πρέπει να έχουν παραφρονήσει από τα νεύρα τους. Δικαίως. Βλέπουν τον πολιτικό χρόνο να τελειώνει, το προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας να παραμένει διψήφιο και αντιλαμβάνονται ότι οι καρέκλες της εξουσίας, τα οφίτσια, οι υπερωρίες και η μεγάλη ζωή θα είναι σύντομα παρελθόν. Για αυτό και καθημερινώς εξαπολύουν τυφλές επιθέσεις παραποιώντας ή φέρνοντας στα […]

Όλος ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μαξίμου επί εβδομάδες μιλούσε για την ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία παραλληλίζοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Ορμπαν.

Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα. Όταν κάποιος στήνει έναν καβγά και αποφασίσει να τον φτάσει μέχρι τέλους, εάν τον χάσει θα πληρώσει μόνος του όλα τα σπασμένα. Αυτό συνέβη και με τον Τσίπρα το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Πριν από λίγα χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας θαύμαζε την Αργεντινή όταν τα ηνία της χώρας κρατούσε η λαϊκίστρια και υπόδικη πλέον για υποθέσεις διαφθοράς Κίρχνερ, προχθές στη ΔΕΘ την έφερε σαν παράδειγμα προς αποφυγή, επειδή, όπως είπε, επί ημερών «της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης επέστρεψε στο ΔΝΤ».

Ο πρωθυπουργός με την ομιλία του στα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης εξήγησε δημοσίως πόσο υψηλός ήταν για τους πολίτες ο λογαριασμός της διακυβέρνησής του.

Ο πρωθυπουργός έχει στηρίξει όλη του την επιχειρηματολογία στις επιδόσεις της οικονομίας υποστηρίζοντας ότι η χώρα έχει μπει πλέον σε μία ισχυρή αναπτυξιακή τροχιά.

Δεν πρέπει να έχει ξαναγίνει στα πολιτικά χρονικά. Η αξιωματική αντιπολίτευση να εγκαλεί την κυβέρνηση για παροχολογία και να την καταγγέλλει ότι μοιράζει ακάλυπτες υποσχέσεις.

Το Μαξίμου ετοιμάζει επικοινωνιακή αντεπίθεση με αιχμή τις «εξαγγελίες» του πρωθυπουργού στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.

Το δυσάρεστο με την κυβέρνηση δεν είναι ότι ισχυρίζεται πως το Μνημόνιο τελείωσε αλλά ότι το πιστεύει κιόλας. Το δυσάρεστο για τη χώρα είναι ότι αυτοί που πρέπει να πειστούν για το τέλος της μνημονιακής περιόδου εμφανίζονται τώρα ως οι πιο δύσπιστοι.

Θα θυμάστε μάλλον τις δηλώσεις του πρωθυπουργού την άνοιξη του 2016 για την «ανάσταση της οικονομίας» και την πεποίθησή του ότι τελικώς η ανάπτυξη θα εκτιναχθεί όπως ακριβώς ένα ελατήριο που απελευθερώνεται από βάρη.

Ο πρωθυπουργός μάλλον έχει εσφαλμένη αντίληψη για το πώς λειτουργούν οι αγορές. Την προηγούμενη εβδομάδα μιλώντας στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου που συγκροτήθηκε μετά τον ανασχηματισμό τόνισε ότι οι αναταράξεις σε Ιταλία, Τουρκία και Αργεντινή δεν μπορούν να επηρεάσουν την πορεία ανασύνταξης της χώρας γιατί, όπως είπε, «εμείς καταφέραμε και περάσαμε τον κάβο, πριν χαλάσει […]