Στη Βόρεια Κορέα ο απηνής διωγμός του Χριστιανισμού και όλων των θρησκειών μπορεί να συγκριθεί μόνο με την Αλβανία του Ενβέρ Χότζα.
Το σκληροπυρηνικό καθεστώς της Πιονγιάνγκ δεν ανέχεται ούτε τις ιδιωτικές εκδηλώσεις λατρείας, θεωρώντας ότι οι πολίτες του διαπράττουν εσχάτη προδοσία αν παρεκκλίνουν από τη μοναδική επιτρεπόμενη (ουσιαστικά επιβαλλόμενη) «θρησκεία» στη χώρα: τη λατρεία σε βαθμό υστερίας του εκάστοτε γόνου της οικογένειας Κιμ.
Οι πληροφορίες από το ερμητικά κλειστό καθεστώς φτάνουν με το σταγονόμετρο στη Νότια Κορέα. Αυτές τις μέρες η ιστοσελίδα DailyNK, με έδρα τη Σεούλ, αποκάλυψε ότι οι αξιωματούχοι της Πιονγιάνγκ αλληλοσυγχαίρονται για την «πλήρη εκμηδένιση» των υπόγειων θρησκευτικών εκδηλώσεων. Εντούτοις αντιφρονούντες και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαβεβαίωσαν την «Deutsche Welle» πως υπάρχουν ακόμη μικρές ομάδες και άτομα που ασκούν με φόβο και με τρόμο την πίστη τους.
«Οι πιστοί στοχοποιούνται και πολλοί συλλαμβάνονται. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι υπάρχουν ακόμη θαρραλέοι χριστιανοί που συναθροίζονται ή προσεύχονται κατά μόνας», δήλωσε ο Νοτιοκορεάτης ακτιβιστής και ακαδημαϊκός, Σονγκ Γιουνγκτσάε. Θεωρητικά το άρθρο 68 του βορειοκορεατικού Συντάγματος εγγυάται την ανεξιθρησκεία. Στην πράξη οι Βορειοκορεάτες διδάσκονται από το νηπιαγωγείο να «λατρεύουν» τις τρεις γενιές της οικογένειας Κιμ, που κυβερνά τη χώρα από το 1948.
Οι λιγοστοί χριστιανοί -κυρίως καθολικού και προτεσταντικού δόγματος- θεωρούνται οιονεί πράκτορες του εχθρού, ως φορείς δυτικών επιρροών. Γι΄ αυτό απειλούνται με βαριές τιμωρίες όσοι πιάνονται να κατέχουν μια Βίβλο, να προσεύχονται ή να επιδίδονται σε οποιαδήποτε μορφή απαγορευμένης λατρείας.
Το κυνηγητό της θρησκείας στην χώρα του Κιμ Γιονγκ Ουν εντάθηκε μετά το 2021, όταν εφαρμόστηκε ο Νόμος περί εκπαίδευσης της νεολαίας. Εκτοτε οι θρησκευτικές δραστηριότητες μπήκαν σε λίστα απολύτως απαγορευμένων ενεργειών για τους νέους και το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας σκλήρυνε την καταστολή, σε συνεργασία με τις κατά τόπους Αρχές. Ιδιαίτερα παρακολουθούνται όσοι σπούδασαν ή εργάστηκαν στο εξωτερικό και σε αρκετές περιπτώσεις καθολικοί και προτεστάντες Βορειοκορεάτες στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας.
