Ως τώρα ο Κ. Μητσοτάκης, ανεξαρτήτως πόσο πολωμένο και οξύ ήταν το κλίμα, έβρισκε ένα κρίσιμο πεδίο να επιδιώξει τη συναίνεση, τουλάχιστον των κομμάτων που έχουν στο DNA τους ίχνη θεσμικότητας.
Είτε ήταν τα εθνικά θέματα είτε το Εθνικό Απολυτήριο είτε η στήριξη ευπαθών ομάδων είτε η Αναθεώρηση του Συντάγματος.
Αυτή τη φορά στη ΔΕΘ δεν μπήκε στον κόπο. Αντιθέτως, επέλεξε να είναι ευθύς και σκληρός, τόσο για τα ακοστολόγητα προγράμματα από λεφτόδεντρα όσο και σε ζητήματα τρέχουσας πολιτικής αντιπαράθεσης στον δρόμο για την κάλπη. Με μείζον την ασήκωτη ευθύνη να μείνει η χώρα ακυβέρνητη μέσα στον παγκόσμιο στρόβιλο και λίγο πριν αναλάβει την πολύ κρίσιμη προεδρία της Ε.Ε. την 1η Ιουλίου.
Πίσω απ’ αυτή τη μεταστροφή βρίσκεται η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας: Δεν υπάρχει ούτε ένα κόμμα το οποίο να ενδιαφέρεται πρακτικά, όχι φραστικά, για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Ολα ανεξαιρέτως, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, εξαντλούν την πολιτική τους ύπαρξη στο να «πέσει ο Μητσοτάκης» και μετά το διαλυτικό «και βλέπουμε».
Ο Κ. Μητσοτάκης με το σύνολο της παρουσίας του πέτυχε δύο σημαντικούς στόχους.
- Εδειξε με τον πιο καθαρό και σαφή τρόπο ότι το «και βλέπουμε» δεν έχει απολύτως κανένα περιεχόμενο και προοπτική. Η «κυβέρνηση μειοψηφίας», που διαδίδουν μεταξύ τους όσοι εξαντλούνται στο να τον ρίξουν, είναι εντελώς ανέφικτη. Δεν λειτούργησε ούτε καν το 2019 με απλή αναλογική. Πώς θα λειτουργήσει τώρα με ενισχυμένη αναλογική και το μπόνους στο πρώτο κόμμα; Η απλή αριθμητική βγαίνει από τα ρούχα της, με τους παραλογισμούς που ακούγονται και ποντάρουν ή στην άγνοια των πολιτών ή στο τυφλό συναίσθημα.
- Μίλησε αποκλειστικά στην κοινή λογική. Σε αυτό το μέτωπο το οποίο το 2015 ηττήθηκε, αλλά πήρε θριαμβευτική ρεβάνς το 2019 και το 2023. Κι είναι αυτό που έδωσε τη δυνατότητα στη χώρα να επιστρέψει στην κανονικότητα, στην ανάπτυξη και τη μεγάλη ενίσχυση του διπλωματικού και αμυντικού κύρους της.
Η κυβέρνηση σε αυτά τα 7 χρόνια έχει κάνει λάθη, έχει αντιδράσει φοβικά σε επικοινωνιακές θύελλες που αντιμετώπισε, κάποια κυβερνητικά στελέχη έδειξαν σημάδια αλαζονείας και έλλειψης επαφής με την πραγματικότητα. Και σίγουρα έχει «κουράσει» κάποιους, οι οποίοι ίσως περίμεναν ότι, αφού δεν τους έκανε πλούσιους σε 2 χρόνια ο Α. Τσίπρας, θα τους έκανε ο Κ. Μητσοτάκης. Ομως αυτό το κρίσιμο και συμπαγές 40%-45% κοιτάζει και γύρω του. Και τι βλέπει; Εναν Α. Τσίπρα μάλλον χειρότερο -αφού δεν μπόρεσε να αλλάξει- απ’ αυτόν που καταψήφισε με αποφασιστικότητα. Εναν Ν. Ανδρουλάκη που έχει κολλήσει στην αντιγραφή του μοντέλου πολιτικής του παλιού ΣΥΡΙΖΑ και παγιδευμένο στην αριστερίστικη πολιτική του «κατά λάθος» δημάρχου, Χ. Δούκα, και των «Παπανδρεϊκών», που έχουν κολλήσει στο «αντιδεξιό σύνδρομο» του 1980. Βλέπει και την επιθετική και τοξική ασυναρτησία του Κ. Βελόπουλου, της Ζ. Κωνσταντοπούλου και της Μ. Καρυστιανού. Βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ του Π. Πολάκη και την αφελή Α. Λατινοπούλου. Δηλαδή δεν βλέπει τίποτα συμβατό με τη λογική, τη σοβαρότητα και την ικανότητα.
Βλέπει και τη σκιά που ξεπροβάλλει από το παρελθόν, το κόμμα Σαμαρά. Βλέπει όμως έναν άνθρωπο που δεν έχει καμία σχέση με τον πρωθυπουργό που έβαλε πλάτη το 2012-2014 για να σωθεί η χώρα. Βλέπει έναν μαινόμενο άνθρωπο που μιλάει όπως η Ζ. Κωνσταντοπούλου ή ένας οργισμένος φοιτητής. Το βίντεο του πρώην πρωθυπουργού με το οποίο απάντησε στον Κ. Μητσοτάκη για την «τεχνογνωσία που έχει στο να κάνει κακό στην παράταξη» είναι πέραν κάθε περιγραφής. Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, διαφθορά, αλαζονεία, υποκλοπές, φτωχοποίηση, woke ατζέντα, εξαθλίωση αγροτών και κτηνοτρόφων, αλιέων, εξωτερική πολιτική κατευνασμού. Τι άλλο θα έλεγε ο Α. Τσίπρας ή η Ζ. Κωνσταντοπούλου;
Διαβάστε Επίσης
Ο Κ. Μητσοτάκης φαίνεται αποφασισμένος, αφουγκραζόμενος περισσότερο την κοινωνία και τα υπαρκτά προβλήματά της, να συγκρουστεί μετωπικά με τη πλάνη, την ανευθυνότητα και τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό. Πιστεύοντας ότι το χάος που υπάρχει γύρω του καθιστά πιο εφικτή την αυτοδυναμία.
ΑΙΧΜΗ
Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΦΡΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
Αποτέλεσμα εσωτερικών και προσωπικών επιδιώξεων του Τ. Ερντογάν φαίνεται πως είναι η άφρων και αχαλίνωτη προκλητικότητά του. Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα της Τουρκίας, ο Τ. Ερντογάν δεν μπορεί να διεκδικήσει τρίτη θητεία στις εκλογές που είναι προγραμματισμένες για το 2028. Υπάρχει όμως στο τουρκικό Σύνταγμα ένα άρθρο το οποίο λέει πως μπορεί να διεκδικήσει τρίτη, αν προκηρύξει πρόωρες εκλογές εντός της δεύτερης θητείας του, για μείζονα εθνικό λόγο. Ολως περιέργως, στην Τουρκία θεωρείται δεδομένο ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027. Πρόωρα δηλαδή.
Τον «μείζονα λόγο» που απαιτεί το Σύνταγμα της γείτονος για να εξασφαλίσει τη διεκδίκηση τρίτης θητείας τον προετοιμάζει ο ίδιος. Με τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τις παραφυάδες της, με τα παράνομα θαλάσσια πάρκα, με τη «στρατιωτικοποίηση» των ελληνικών νησιών, με το «καλώδιο», με την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ., με τα τελευταία προσκόμματα που επικαλείται εις μάτην για την ολοκλήρωση του φράχτη στον Εβρο κ.λπ.
Με τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο και την πολύ σημαντική ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της Ελλάδας, ο ζητούμενος «μείζων λόγος» δεν μπορούσε να βρεθεί. Προς το παρόν «τάραξε» τα «ήρεμα νερά», αλλά έχει μπροστά του μια ισχυρή χώρα με σημαντικές αμυντικές συμμαχίες και με πολύ αναβαθμισμένη αποτρεπτική ισχύ.
Είναι προφανές, σύμφωνα με διπλωματικούς κύκλους, ότι δεν θέλει και δεν μπορεί να επιχειρήσει πόλεμο με την Ελλάδα. Μπορεί όμως να προκαλέσει μια κρίση, ένα ελεγχόμενο θερμό επεισόδιο, όπως έκανε το 2020 με το Μεταναστευτικό ή με τον στόλο του λίγους μήνες αργότερα στην Ανατολική Μεσόγειο. Και στις δύο απόπειρες έφυγε πρώτος από το πεδίο.
Τι του μένει να σταθμίσει; Αν αντέχει μια νέα κρίση να τον οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα για τρίτη φορά…
Εμμονικοί…
Η παροιμία είναι σαφής: «Ο έξυπνος παραδέχεται το λάθος του. Ο πονηρός βρίσκει δικαιολογίες. Και ο ηλίθιος επιμένει». Και ταιριάζει γάντι στην προσπάθεια του εναπομείναντος ΣΥΡΙΖΑ, για την ακρίβεια του Π. Πολάκη με τη σύμφωνη γνώμη της Ρ. Δούρου και του Ν. Παππά, οι οποίοι φαίνεται ότι βρήκαν μια ωραία δικαιολογία για να πάνε μόνοι τους στη ΔΕΘ, χωρίς τις ακρότητες του αψύ.
Ετσι, αύριο ο Π. Πολάκης συνοδεία του συντονιστή του Τμήματος Διαφάνειας, Μ. Χατζησάββα, και του δικηγόρου που έχει πελάτες όλο τον ΣΥΡΙΖΑ (παλιό και νέο), Γ. Απατσίδη, πάνε στον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, προκειμένου να καταθέσουν αίτημα για την ανάσυρση από το αρχείο της δικογραφίας που αφορά τα «αδιευκρίνιστα» ποσά του Α. Γεωργιάδη. Και να επαναφέρουν στο προσκήνιο πτυχές της σκευωρίας Novartis. Η υπόθεση του υπ. Υγείας έχει αρχειοθετηθεί από δύο εισαγγελείς, οι δε κουκουλοφόροι μάρτυρες έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα από την ελληνική Δικαιοσύνη.
Τα νέα στοιχεία είναι κάτι «αποκαλύψεις» του Μ. Σαλμά, ο οποίος ήταν μέσα στα 10 πολιτικά πρόσωπα που κρεμάστηκαν στα μανταλάκια και τώρα έχει κλείσει να είναι υποψήφιος με το κόμμα Σαμαρά. Πιάσε το αβγό και κούρεψέ το…
