Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο. Δηλαδή, με το ποιοι θα είναι οι συνοδοιπόροι του Αλέξη Τσίπρα. Διαβάζω σε διάφορα μέσα ενημέρωσης δημοσιεύματα -τα οποία δεν έχουν διαψευστεί- πως στο επιτελείο του νέου κόμματος Τσίπρα συμμετέχουν μόνο οι παλαιοί «αυλικοί» του.
Ο Μιχάλης Καλογήρου, που είχε διατελέσει υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. και διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Τσίπρα, όταν ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης την περίοδο 2019-2023. Ο Γιώργος Βασιλειάδης, που ήταν υφυπουργός Αθλητισμού στη διακυβέρνηση της περιόδου 2015-2019 και αναπληρωτής γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Θανάσης Καρτερός, ο έμπειρος και εμπρηστικός δημοσιογράφος, που είχε διατελέσει διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Τσίπρα όταν ήταν πρωθυπουργός, ενώ είναι ο άνθρωπος που επιμελείται εδώ και πολλά χρόνια τους λόγους του. Τέλος, το οικονομικό δίδυμο στο επιτελείο Τσίπρα θα αποτελέσουν ο Δημήτρης Λιάκος, ο οποίος ήταν υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργό, και ο Γιώργος Χουλιαράκης, που συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα το 2015 και στη συνέχεια ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ.
ΣΤΟ πολύ κλειστό περιβάλλον του Αλέξη Τσίπρα βρίσκονται και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όπως η Ολγα Γεροβασίλη και ο Αλέκος Φλαμπουράρης, ενώ αρκετοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς δηλώνουν πρόθυμοι να συμμετάσχουν στο νέο εγχείρημα.
ΑΡΑ, ποια είναι η αλλαγή που για την οποία μιλάει ο Αλέξης Τσίπρας; Ποιο είναι το «καινούργιο»; Οπως ήταν αναμενόμενο, παρά τα ψευδοαφηγήματα και το πουσάρισμά του από διάφορα μέσα ενημέρωσης, ο αποτυχημένος τόσο ως πρωθυπουργός όσο και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει στο πλάι του τους ίδιους ανθρώπους που είχε όταν βρισκόταν στο Μαξίμου από το 2015 έως το 2019, αλλά και στην Κουμουνδούρου από το 2019 έως το 2023.
ΚΑΛΑ είναι τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, αλλά και η κοροϊδία έχει ένα όριο. Ο Αλέξης Τσίπρας όχι μόνο δεν κάνει αυτοκριτική για την παταγώδη αποτυχία του την περίοδο 2015-2019, αλλά αντιθέτως επιχειρεί να ξεπλύνει τις ευθύνες του. Επιμένει να υιοθετεί διχαστική και λαϊκιστική ρητορική, όπως πριν από μια δεκαετία. Και προχωράει με συνοδοιπόρους τους ίδιους ανθρώπους, που είχε σε όλη την πορεία του.
ΟΠΟΤΕ ποιο είναι το καινούργιο που πρεσβεύει; Τι διαφορετικό έχει να πει από όσα έλεγε τόσα χρόνια; Τίποτα. Απλά φτιάχνει μια νέα βιτρίνα και επιχειρεί να βάλει ένα νέο περιτύλιγμα στο ίδιο μπαγιάτικο και αποτυχημένο προϊόν.