Σύμφωνα με το Politico, ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας πρότεινε να αλλάξει ο κανόνας της ομοφωνίας, ούτως ώστε η απόφαση γι’ αυτό το σοβαρό ζήτημα να ληφθεί από μία ενισχυμένη πλειοψηφία Ευρωπαίων ηγετών. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι, εκτός από τον Ορμπαν (γνωστό για τα «φιλορωσικά» του αισθήματα και με ανοιχτούς λογαριασμούς με το Κίεβο για σειρά ζητημάτων, όπως η ουγγρική μειονότητα της Ουκρανίας), υπάρχουν και άλλα κράτη που διαφωνούν με την ουκρανική ένταξη στην Ε.Ε. Διστάζουν, όμως, να το πουν ανοιχτά και κρύβονται πίσω από τον «κακό» Ούγγρο «εθνολαϊκιστή».

Κατά το Politico, επικεφαλής αυτής της άτυπης ομάδας «ουκρανο-σκεπτικιστών» είναι ο Εμανουέλ Μακρόν και τον ακολουθούν, για δικούς τους λόγους, η Ολλανδία και η Ελλάδα. Σε ό,τι μας αφορά, το θέμα είναι ξεκάθαρο. Αν παραβιαστεί η αρχή της ομοφωνίας, θα χάσουμε (όπως και η Γαλλία) το δικαίωμα βέτο απέναντι στην ένταξη της Τουρκίας ή σε άλλες ευρωπαϊκές συμφωνίες, όπως το SAFE, που μας «καίει» αυτό το διάστημα.

Με την ίδια λογική, οι Βούλγαροι δεν θέλουν να απεμπολήσουν το βέτο απέναντι στη Βόρεια Μακεδονία (τις συνεχείς προκλήσεις της οποίας εμείς έχουμε επιλέξει να αγνοούμε, κρίνοντάς τις ήσσονος σημασίας;) και οι Κροάτες απέναντι στη Σερβία, η οποία εσχάτως γέρνει πολύ προς τον σινο-ρωσικό άξονα. Να θυμίσουμε ότι το βέτο του Ορμπαν δεν ισχύει μόνο για την Ουκρανία, αλλά και για τη Μολδαβία. Το τελευταίο hotspot της ρωσο-νατοϊκής αντιπαράθεσης, όπου στην εκλογική «μητέρα των μαχών», την Κυριακή, οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις επικράτησαν των φιλορωσικών σε ένα άγριο παιχνίδι χωρίς κανόνες, διά πυρός και σιδήρου. À la guerre comme à la guerre ή στον πόλεμο επιτρέπονται όλα…