Η ψήφιση στη Βουλή του οικονομικού νομοσχεδίου για την ενίσχυση του εισοδήματος των μισθωτών, των νέων, της οικογένειας και της εργασίας, το οποίο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τις πρώτες αυξήσεις που δίνονται εδώ και δεκατρία χρόνια στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, υλοποιεί σχεδόν το 50% των προεκλογικών δεσμεύσεων της Νέας Δημοκρατίας.
ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ αυτό ο πρωθυπουργός αποδεικνύει για μια ακόμα φορά ότι κάνει πράξη τις υποσχέσεις του με ιδιαίτερη συνέπεια. Πράγμα το οποίο, δυστυχώς, δεν είναι αυτονόητο στην Ελλάδα, όπως θα έπρεπε και όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες, καθώς είναι γνωστές σε όλους οι πρακτικές που ακολουθούσαν στην πλειονότητά τους οι παλαιότερες κυβερνήσεις. Με αποκορύφωμα την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου και τις καταστροφικές πολιτικές που ακολούθησε. Ανέξοδες υποσχέσεις, υποκρισία, λαϊκισμός, διχαστικός λόγος, πελατειακές λογικές και, εν τέλει, αθέτηση σχεδόν όλων των προεκλογικών δεσμεύσεων.
ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, οι οποίοι ήταν συνηθισμένοι σε αυτές τις τακτικές, είναι αλήθεια ότι αιφνιδιάστηκαν ευχάριστα την προηγούμενη τετραετία και πρώτη θητεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όταν είδαν έναν πρωθυπουργό να επιδεικνύει συνέπεια λόγων και έργων και να κάνει πράξη αυτά που λέει. Για τον λόγο αυτό και του έδειξαν για δεύτερη φορά την εμπιστοσύνη τους με την ψήφο τους στις κάλπες και μάλιστα με τόσο μεγάλη διαφορά.
ΠΛΕΟΝ, ΟΜΩΣ, ο κόσμος έχει ακόμα μεγαλύτερες προσδοκίες από την κυβέρνηση και ως εκ τούτου αυτή τη φορά περίμενε από τον πρωθυπουργό να πραγματοποιήσει αυτά που εξήγγειλε προεκλογικά στο πλαίσιο του οικονομικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας. Για αυτό και ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν άφησε να περάσει ο καιρός αφήνοντας τις προεκλογικές εξαγγελίες σε εκκρεμότητα και τους πολίτες σε αναμονή, όπως έκαναν άλλοι στο παρελθόν, αλλά έδωσε προτεραιότητα στην ψήφιση και εφαρμογή των μέτρων που ενισχύουν το εισόδημα και στηρίζουν τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, και τα οποία είναι πλήρως κοστολογημένα.
ΚΑΙ ΑΥΤΟ, σε αντίθεση με το υποτιθέμενο πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ, που, αν εφαρμοζόταν, θα τίναζε στον αέρα τον προϋπολογισμό. Αλλά είναι προφανές ότι ακριβώς για αυτό το ανακοίνωσαν: επειδή δηλαδή γνώριζαν πως δεν θα ήταν στην κυβέρνηση ώστε να χρειαστεί να το υλοποιήσουν. Αυτό εξηγεί σε ένα βαθμό και την αμηχανία που έδειξε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή κατά τη συζήτηση και ψήφιση του οικονομικού πολυνομοσχεδίου. Πότε ψήφιζε και πότε καταψήφιζε επί της αρχής και συγκεκριμένα άρθρα. Πράγμα που είδαμε και στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ που έδειξε πως δεν ήξερε ποια στάση πρέπει να κρατήσει απέναντι σε θετικά μέτρα που δίνουν αυξήσεις στον κόσμο.
ΜΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ της αντιπολίτευσης να βρίσκονται σε τόσο δύσκολη θέση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει τη μοναδική ευκαιρία να στηρίξει την κοινωνία, αλλά και να ρίξει το βάρος στο να φτιάξει το κράτος, που, όπως βλέπουμε, έχει τεράστιες ελλείψεις και σοβαρά προβλήματα.
