Να ξεκινήσουμε από τα στοιχειώδη πριν χάσουμε την αίσθηση της κοινής λογικής. Οποιος υποστηρίζει την τουρκική επιχειρηματολογία για την υπόθεση των 38 μεταναστών που «πετάχτηκαν» από τους στρατοχωροφύλακες του Ερντογάν στη νησίδα του Εβρου, μετά τα όσα συνέβησαν στην ίδια περιοχή τον Μάρτιο του 2020, δεν είναι απλώς αφελής, αλλά και επικίνδυνος. Θυμίζουμε ότι και τότε με την υβριδική εισβολή στον Εβρο χιλιάδων μεταναστών, που μεταφέρθηκαν με μισθωμένα πούλμαν από την Κωνσταντινούπολη και άλλες πόλεις της Τουρκίας, ο Ερντογάν προσπάθησε να εργαλειοποιήσει το προσφυγικό, αλλά στην ουσία θέλησε να καταλύσει τα ελληνικά σύνορα.
Υπουργοί της Αγκυρας έφταναν στο σημείο να καθοδηγούν από τηλεοράσεως για το πώς οι μετανάστες θα φτάσουν στον Εβρο και πληροφορούσαν για τα «αφύλαχτα» περάσματα, ενώ εδώ κάποιοι αποκαλούμενοι «δικαιωματιστές» καλούσαν την Ελλάδα να ανοίξει τις πύλες και τους κατοίκους να μην δίνουν νερό και τρόφιμα στους αστυνομικούς που είχαν μεταφερθεί για να συνδράμουν τις προσπάθειες επιβολής της τάξης. Ευτυχώς τότε επενέβησαν οι ελληνικές αρχές και μαζί με τους κατοίκους απέτρεψαν την παραβίαση της μεθοριακής μας γραμμής, ενώ η κυβέρνηση διεθνοποίησε το θέμα. Ο Μητσοτάκης μαζί με την Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν και τον Σαρλ Μισέλ πέταξαν με ελικόπτερο πάνω από τον Εβρο για να αποκτήσουν και οι Ευρωπαίοι ιδία άποψη για τα γεγονότα, ενώ η τουρκική προπαγάνδα «για τους απάνθρωπους Ελληνες που σκοτώνουν μετανάστες» κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος.
Η αντίδραση της χώρας μας έφερε αποτελέσματα, η Κομισιόν κατάλαβε ότι τα ελληνικά σύνορα στον Εβρο και το Αιγαίο είναι και ευρωπαϊκά, ενώ ο Ερντογάν υποχρεώθηκε να κλείσει τις κάνουλες και οι μετανάστες να επιστρέψουν στην Κωνσταντινούπολη. Η ίδια προσπάθεια εργαλειοποίησης του προσφυγικού συμβαίνει και τώρα από την Αγκυρα, αυτή τη φορά με ένα βρόμικο σχέδιο, που θα μπορούσε να έχει πολύ σοβαρές διαστάσεις για την ασφάλεια της χώρας.
Τα γεγονότα δεν χωρούν αμφισβήτηση, υπάρχουν πλέον και μαρτυρίες μεταναστών που βεβαιώνουν ότι οι τουρκικές αρχές ήταν αυτές που έσπρωξαν την ομάδα των 38 ανθρώπων στη νησίδα του Εβρου με σκοπό να περάσουν σε ελληνικό έδαφος. Οι 38 μετανάστες συνελήφθησαν από την τουρκική αστυνομία σε πόλεις της χώρας και η Στρατοχωροφυλακή του Ερντογάν ανέλαβε τη μεταφορά τους στον Εβρο, όπου κυριολεκτικώς τους πέταξαν σε μία νησίδα με σκοπό να περάσουν στην άλλη όχθη. Οι «δικαιωματιστές» κατηγόρησαν την Ελλάδα ότι δεν φρόντισε να περιθάλψει τους μετανάστες με αποτέλεσμα ένα μικρό κορίτσι να χάσει τη ζωή του από δάγκωμα σκορπιού.
Ομως η νησίδα στην οποία βρίσκονταν οι μετανάστες ήταν σύμφωνα με τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής εκτός των ορίων της ελληνικής επικράτειας, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που πληρούνται από το πρωτόκολλο του 1926 της Αθήνας, το οποίο καθορίζει επακριβώς τα σύνορα της χώρας μας με την Τουρκία. Εάν οι μετανάστες είχαν εισέλθει σε ελληνικό έδαφος, τότε θα γινόταν κάτι πολύ σύνηθες το τελευταίο διάστημα. Οι αστυνομικές δυνάμεις θα μετέφεραν την ομάδα των 38 σε κέντρο υποδοχής και θα ακολουθούνταν οι νόμιμες διαδικασίες για την παροχή ασύλου. Αυτό συμβαίνει σχεδόν καθημερινώς ενώ από τις αρχές του έτους οι ελληνικές αρχές μόνο στον Εβρο έχουν συλλάβει 312 διακινητές μεταναστών.
Εάν αντιθέτως η ΕΛ.ΑΣ. αποφάσιζε να εισέλθει στη νησίδα για να περισυλλέξει τους μετανάστες, τότε η χώρα θα κινδύνευε να βρεθεί μπροστά σε μεγάλους κινδύνους, καθώς η Αγκυρα θα υποστήριζε ότι οι ελληνικές δυνάμεις εισέβαλαν σε τουρκικό έδαφος με απρόβλεπτη συνέχεια.
Διαβάστε Επίσης
Αυτή ήταν η παγίδα που θέλησε να στήσει η Τουρκία στην Ελλάδα εργαλειοποιώντας τους 38 μετανάστες και προκαλεί απορία που ορισμένοι εδώ εθελοτυφλούν ή επιχειρούν να ασκήσουν αντιπολίτευση ρίχνοντας νερό στο μύλο της Αγκυρας. Εκτός εάν πιστεύουν ότι η παρουσία ελληνικού στρατού σε τουρκική νησίδα θα αντιμετωπιζόταν από την απέναντι πλευρά ως «ανθρωπιστική δύναμη». Η αφέλεια σε τέτοια θέματα δεν συγχωρείται ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ, που όπως εύστοχα θύμισε ο Τάκης Θεοδωρικάκος βαρύνεται με τη Μόρια, την Ειδομένη και το «δόγμα» των ανύπαρκτων θαλάσσιων συνόρων.
