Το καλύτερο που έχει να κάνει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι να σταματήσει να ασχολείται με το υπουργείο του. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο αρχηγός της Αστυνομίας.
Να δώσει εντολή στους άντρες και τις γυναίκες του Σώματος να ξεκουραστούν λίγο ή τέλος πάντων να μην ψάχνουν άλλο ανεξιχνίαστες υποθέσεις. Επειδή ό,τι κάνουν το κάνουν για προεκλογικούς σκοπούς. Αυτό ισχυρίζονται εκείνοι και εκείνες που εξανέστησαν επειδή έγιναν συλλήψεις για την υπόθεση της Μarfin. Ολοι αυτοί που ζουν στο σύμπαν των «αλληλέγγυων», που δείχνουν μια ανεξήγητη επιείκεια στη βία των αντιεξουσιαστών, που προτιμούν να μείνει ένα έγκλημα ατιμώρητο παρά να πάρει τα εύσημα μια κυβέρνηση της «Δεξιάς».
Δεν είναι απλά εξοργιστικό, είναι κάτι χειρότερο: Είναι ντροπιαστικό, να υπάρχουν άνθρωποι που, αντί να χαίρονται που η Αστυνομία δεν ξεχνά το έγκλημα της Μarfin, δυσαρεστούνται. Λες και δεν θέλουν να εντοπιστούν εκείνοι που ευθύνονται για τον θάνατο τριών συνανθρώπων μας. Μα όσα χρόνια και αν περάσουν από ένα έγκλημα σαν της Μarfin, οι Aρχές πρέπει να συνεχίζουν να ψάχνουν και οι υπεύθυνοι πρέπει να τιμωρηθούν, εφόσον αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι είναι ένοχοι.
Μέχρι στιγμής οι συλληφθέντες είναι κατηγορούμενοι, άρα διατηρούν το τεκμήριο της αθωότητας όπως όλοι οι Eλληνες πολίτες. Ουδείς μπορεί, ούτε πρέπει να προκαταλάβει την απόφαση της Δικαιοσύνης, η οποία έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν πως ξέρει να κάνει τη δουλειά της, χωρίς να ασκεί πολιτική και χωρίς να επηρεάζεται από την κοινή γνώμη ή τα μίντια. Οπότε δεν μπαίνουμε στην ουσία της υπόθεσης για τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Στεκόμαστε όμως στο ηθικό κομμάτι της.
Δεν υπάρχουν υποθέσεις και εγκλήματα που δεν αγγίζονται. Δεν υπάρχουν πρόσωπα υπεράνω του νόμου, ούτε καλοί ή κακοί ύποπτοι ανάλογα με το αν είναι δεξιοί, αριστεροί, ακροδεξιοί, ακροαριστεροί, αναρχικοί. Οποια ταμπέλα και αν κρεμάσουμε, κανείς σε αυτή τη χώρα δεν διώκεται για τις απόψεις του, αλλά για τις πράξεις του.
Αρα πολύ καλά κάνει ο Χρυσοχοΐδης και η Αστυνομία που επιμένουν. Και καλά κάνουν και όσοι υποστηρίζουν τον κάθε Χρυσοχοΐδη που δεν ξεχνά ποιο είναι το καθήκον του. Η αλά καρτ ευαισθησία και η επιλεκτική μνήμη ισοδυναμούν με θρήνο μόνο για τους «δικούς μας νεκρούς». Ας σκουπίσουν λοιπόν τα κροκοδείλια δάκρυα εκείνοι που δήθεν αγωνιούν για το κράτος δικαίου, γιατί είναι οι πρώτοι που το προσβάλλουν.
