Τέτοια χαρά ούτε ο ίδιος ο Σάντσεθ δεν πρέπει να ένιωσε. Χάρηκε ο Αλέξης Τσίπρας, αγαλλίασε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, πανηγύρισε η Φώφη Γεννηματά, μέχρι και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ένιωσε λίγο καλύτερα, με τον Μαργαρίτη Σχοινά να εκφράζει την ικανοποίησή του που οι Ισπανοί ψήφισαν φιλοευρωπαϊκά κόμματα.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη
Και εντάξει, να χαίρονται οι παραδοσιακές σοσιαλιστικές δυνάμεις στην Ευρώπη, όπως είναι στην Ελλάδα το Κίνημα Αλλαγής, το καταλαβαίνουμε. Η πρώτη φορά Αριστερά όμως για ποιο λόγο ακριβώς ενθουσιάστηκε; Επειδή καταποντίστηκαν οι σύντροφοι Podemos ή επειδή για πρώτη φορά μπαίνει στην ισπανική Βουλή ένα ακροδεξιό κόμμα; Αν συνεχίσει έτσι πάντως ο ΣΥΡΙΖΑ, θα συμβεί αυτό που με μια ατάκα είπε ο Σταμάτης Μαλέλης: «Ετσι που πάει (ο Τσίπρας), θα δηλώσει την ικανοποίησή του για τη νίκη του Κινήματος Αλλαγής».
Πράγματι, είναι τόση η αγωνία του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανιστεί ως χαλίφης στη θέση του χαλίφη, που μοιάζει να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει στην αυλή του. Πανηγυρίζει για παράδειγμα ότι το Λαϊκό Κόμμα σημείωσε μεγάλη απώλεια δυνάμεων, θεωρώντας ότι αφού έχασαν οι δεξιές δυνάμεις, άρα έχασε και η Ν.Δ. Αν είναι έτσι, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε διπλά, αφού οι σύντροφοι Podemos υπέστησαν μεγαλύτερη ήττα. Με την ίδια λογική, το μοναδικό ελληνικό κόμμα που βγαίνει νικητής από τις εκλογές της Ισπανίας είναι το Κίνημα Αλλαγής, αφού ανήκει στην ίδια πολιτική οικογένεια με τους Σοσιαλιστές του Σάντσεθ. Ομως αυτού του τύπου οι αναλύσεις, όσο και αν βολεύουν ή ξεβολεύουν κάποιους, είναι επαρχιώτικες ερμηνείες από ένα κόμμα που βλέπει την πολιτική πραγματικότητα με τα γυαλιά ενός μύωπα. Οταν όλη η Ευρώπη ανησυχεί για το 10% και τις 2,5 εκατομμύρια ψήφους του ακροδεξιού Vox, η Κουμουνδούρου αντιδρά σαν τον τύπο στο γνωστό ανέκδοτο. Χαίρεται που ψόφησε η κατσίκα του γείτονα.
Βέβαια με αυτόν τον επαρχιωτισμό έκανε ό,τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Από το 2012 που απειλούσε ότι θα άλλαζε την Ευρώπη μέχρι το 2015 που κόντεψε να ρίξει την Ελλάδα στα βράχια, ανέλυε τα πάντα μέσα από το κομματικό μικροσκόπιο. Ούτε το εθνικό συμφέρον κοιτούσε ούτε τη θέση της χώρας στην ενωμένη Ευρώπη. Και τώρα που αποφάσισε να αποτινάξει από πάνω του τη συγκυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛ. (αλήθεια, σε ποια ευρωπαϊκή οικογένεια θα κατέτασσε το κόμμα του πρώην συγκυβερνήτη του;) ενδύεται τα ρούχα της παραλλαγής και το παίζει κομάντο του ευρωσοσιαλισμού. Venceremos…
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
