Η Aννα Παρδάλη, παιδίατρος, MD, MSc και αντιπρόεδρος Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής, μιλώντας για την επικινδυνότητα του φυτού, εξηγεί στον «Ε.Τ.»: «Η πικροδάφνη δεν είναι απλώς ένα ερεθιστικό φυτό· είναι ένας πραγματικός βιολογικός κίνδυνος που παραβλέπουμε λόγω της εξοικείωσης. Εχει πράγματι σοβαρές καρδιαγγειακές, δερματικές και νευρολογικές επιπλοκές αν υπάρξει μεγάλη έκθεση. Δεν κινδυνεύουν όλα τα παιδιά. Ομως, ειδικά στα παιδιά που έχουν χαμηλότερο σωματικό βάρος η τοξίνη δρα πολύ πιο γρήγορα και ο κίνδυνος είναι πολλαπλάσιος».

Ο ΕΟΔΥ επισημαίνει πως είναι επιτακτική ανάγκη να σημανθούν «ως τοξικές» οι πικροδάφνες στα σχολεία και τις παιδικές χαρές και αν η απομάκρυνση του φυτού και η αντικατάστασή του από μη τοξικά φυτά δεν είναι εφικτή, συστήνονται η περίφραξη και η σήμανσή του ως «τοξικό». Προτείνει μάλιστα την άμεση ενημέρωση της σχολικής κοινότητας και την εκπαίδευση των παιδιών.

Ο ΕΟΔΥ επισημαίνει ότι ο γαλακτώδης χυμός σε όλα τα μέρη του φυτού είναι «γεμάτος με τοξικές ουσίες», με κυριότερη την ολεανδρίνη, μια γλυκοσίδη που επηρεάζει άμεσα το καρδιαγγειακό σύστημα, προκαλώντας από ναυτία μέχρι αιφνίδιο καρδιακό θάνατο.

Η έκθεση μπορεί να συμβεί με πολλούς τρόπους:

-Κατάποση: Τα παιδιά ελκύονται από τα έντονα χρώματα και μπορεί να μασήσουν μέρη του φυτού.

-Δερματική επαφή: Το άγγιγμα του χυμού προκαλεί σοβαρή δερματίτιδα ή αλλεργίες.

-Εισπνοή: Ακόμα και ο καπνός από την καύση κλαδιών πικροδάφνης απελευθερώνει τοξικές αναθυμιάσεις.

-Βλεννογόνοι: Η επαφή του χυμού με τα μάτια ή ανοιχτές πληγές οδηγεί σε ταχεία απορρόφηση των τοξινών.

Τα συμπτώματα ξεκινούν συνήθως εντός δύο ωρών με γαστρεντερικές διαταραχές (έμετο, διάρροια) που οδηγούν σε αφυδάτωση. Ακολουθούν καρδιακές δυσρυθμίες, όπως βραδυκαρδία ή ταχυκαρδία, και νευρολογικές εκδηλώσεις, όπως σύγχυση, υπνηλία ή επιληπτικές κρίσεις.

Αντιρρήσεις

Με μια αιχμηρή ανακοίνωση, ο πρόεδρος του ΤΕΕ, Γιώργος Στασινός, τονίζει ότι «η επιλογή του τρόπου και των ειδών φύτευσης στο αστικό περιβάλλον είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να επαφίεται σε μια μονοδιάστατη εγκύκλιο της διοίκησης. Η ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση, η βιοποικιλότητα στις πόλεις και η ποιότητα ζωής των ανθρώπων στις πόλεις εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αστικό πράσινο. Κάθε συντονισμένη αλλαγή οφείλει να έχει διεπιστημονική προσέγγιση και πολυπαραγοντική ανάλυση».

Και σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι δεν υπάρχει ποσοτική ανάλυση των συμβάντων σε διάρκεια 5ετίας ώστε να υπάρχει η απαραίτητη εκτίμηση κινδύνου, ούτε έχει προηγηθεί -αν απαιτείται- διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Επίσης τέτοιου είδους θέματα πρέπει να αποφασίζονται από πολυ-επιστημονική ομάδα.

«Σε κάθε περίπτωση, οι υπηρεσίες του Δημοσίου οφείλουν να είναι πιο προσεκτικές στις διατυπώσεις που χρησιμοποιούν στα κείμενά τους και στους συμβολισμούς που δίνουν στην κοινωνία με τις επιλογές τους. Το ΤΕΕ επαναλαμβάνει με έμφαση ότι η φύτευση στις πόλεις μας είναι όρος επιβίωσης και ποιότητας ζωής», καταλήγει.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΠΙΑ

Οι παιδίατροι έρχονται αντιμέτωποι με μια «επιδημία» δερματικών αντιδράσεων από την κάμπια των πεύκων. Οπως εξηγεί στον «Ε.Τ.» η κ. Παρδάλη, το έντομο αυτό, που εμφανίζεται κυρίως από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο, δεν διαθέτει φυσικούς εχθρούς και προκαλεί έντονα προβλήματα υγείας.

Η κάμπια εκτοξεύει στον αέρα μικροσκοπικά τριχίδια που περιέχουν τοξίνη. Αυτά τα τριχίδια μεταφέρονται με τον άνεμο, διαπερνούν ακόμα και τα ρούχα και διεισδύουν στην επιδερμίδα, προκαλώντας άμεση κνίδωση ή καθυστερημένη δερματίτιδα εξ επαφής.

«Βλέπουμε ολοένα και περισσότερα παιδιά με έντονα εξανθήματα στον τράχηλο, στα χέρια και τον κορμό», αναφέρει η παιδίατρος. «Αν το παιδί τρίψει τα μάτια του με χέρια που έχουν έρθει σε επαφή με κάμπια, μπορεί να προκληθεί σοβαρή ερυθρότητα και πρήξιμο στα βλέφαρα.

 «Πρέπει να αποτρέπουμε τα παιδιά από το να παίζουν κοντά σε πεύκα αυτή την εποχή. Επίσης, αν υπάρχει συρροή κρουσμάτων στη γειτονιά, καλό είναι να αποφεύγουμε να απλώνουμε ρούχα σε εξωτερικούς χώρους, καθώς τα τριχίδια μεταφέρονται με τον αέρα και “κολλάνε” στα υφάσματα».