Πάνος Αμυράς

Με διαδικασία-εξπρές, λες και επισπεύδουσα χώρα είναι η Ελλάδα και όχι τα Σκόπια, και με μεθόδους που παραπέμπουν σε δεσμεύσεις σε υπερκείμενους παράγοντες, η κυβέρνηση Τσίπρα με τα παρελκόμενά της ετοιμάζεται να κυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών.

Το «προοδευτικό μέτωπο» που έχει συγκροτήσει η κυβέρνηση για να περάσει τη συμφωνία των Πρεσπών αποτελείται από βουλευτές και υπουργούς των ΑΝ.ΕΛ., τον Σπύρο Δανέλλη, τον Θανάση Θεοχαρόπουλο της ΔΗΜ.ΑΡ., τρεις βουλευτές του Ποταμιού που πριν από μία εβδομάδα ψήφισαν για να ρίξουν την κυβέρνηση, και την υφυπουργό Κατερίνα Παπακώστα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 κέρδισε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Δύο εθνικές εκλογές και ένα δημοψήφισμα.

Τα «παιδιά» του Μαξίμου δεν θα εγκαταλείψουν εύκολα τις καρέκλες τους. Θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να διατηρηθούν μέχρι το τέλος της τετραετίας, όπως είδαμε πρόσφατα στη Βουλή με τους «δανεικούς» βουλευτές και το σκηνοθετημένο διαζύγιο μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ.

Μάταια η κυβέρνηση προσπαθεί να κατασκευάσει «συνθήκες διαλόγου» με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις για το ζήτημα των Σκοπίων προκειμένου να νομιμοποιήσει εκ των υστέρων την πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά επιλογή να αγνοήσει πλήρως τη αντιπολίτευση κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους γείτονες.

Το καλοκαίρι του 2015, όταν ο Τσίπρας είχε ρίξει τη χώρα στα βράχια, οι τράπεζες παρέμεναν κλειστές και το σύνθημα που κυριαρχούσε στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν «όλα μπάχαλο», οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης κλήθηκαν να απαντήσουν σε ένα θεμελιώδες ζήτημα σε ό,τι αφορά την κοινοβουλευτική τους στάση.

Ο Αλέξης Τσίπρας αργά χθες το βράδυ έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης αλλά είναι ο μεγάλος χαμένος της επόμενης μέρας.

Ο πρόεδρος του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης δικαίως εμφανίσθηκε χθες στη Βουλή πικραμένος και απογοητευμένος από τη βούληση του Σπύρου Δανέλλη να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, όταν το περασμένο καλοκαίρι είχε υπερψηφίσει την ακριβώς αντίθετη πρόταση δυσπιστίας.

Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι προσφεύγει σε ψήφο εμπιστοσύνης όχι γιατί τον υποχρεώνει το Σύνταγμα αλλά διότι επιδιώκει «καθαρές λύσεις».

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. διαλύεται αλλά οι δύο εταίροι εμφανίζονται ως επιτυχημένοι!

Η κυβέρνηση έχει περάσει πια από τη φάση της γελοιοποίησης σε αυτή του εξευτελισμού.

Επειδή ξέρουμε ότι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είναι ευγενής, χθες θα πρέπει να επέπληξε τα μέλη της εθιμοτυπίας του κόμματος γιατί δεν είχαν φροντίσει να προσφέρουν στην καγκελάριο μια μεγάλη ανθοδέσμη.

Η συνέντευξη του πρωθυπουργού στο δελτίο ειδήσεων του Open και στην Ελλη Στάη ήταν ιδιαίτερα κατατοπιστική.

Ο Καμμένος κήρυξε «ανένδοτο» σε ένα διάλειμμα από το πάρτι της πριγκίπισσας του Ντουμπάι, ο Τσίπρας ζήτησε 48ωρη εκεχειρία για να αφιερωθεί στη Μέρκελ και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσουν με τα δύο χέρια την τροπολογία του υπουργού Αμυνας για αντισταθμιστικά οφέλη ύψους 230 εκατομμυρίων ευρώ.

Ενδιαφέρουσα, σε όλα τα επίπεδα, η συνέντευξη που παραχώρησε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος στον Βασίλη Σκουρή και στην Αγγελική Σπανού (ραδιόφωνο News247/88,6 FM).

Η ενδοκυβερνητική κόντρα εξελίσσεται σε τραγέλαφο. Ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ. Πάνος Καμμένος κήρυξε «ανένδοτο» κατά της κυβέρνησης την οποία όμως στηρίζει με τις πράξεις του.

Το σκηνικό με τα εικονικά εκδοτήρια στο μετρό Θεσσαλονίκης, που είχε στηθεί για τις επικοινωνιακές ανάγκες της επίσκεψης του πρωθυπουργού, δεν ήταν ένα απλό επικοινωνιακό εύρημα της στιγμής.

Μπορεί στις επίσημες ανακοινώσεις τους τα «παιδιά» του Μαξίμου να εκπέμπουν αλαζονεία και έπαρση, τα χαρακτηριστικά δηλαδή που συνήθως διακρίνουν τους πολιτικά ανόητους και αφελείς, αλλά το βασικό αίσθημα που κυριαρχεί στο κυβερνητικό μέγαρο είναι ο φόβος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε πολύ γρήγορα σε καθεστώς και θέλησε να χειραγωγήσει μέσα ενημέρωσης και δικαιοσύνης. Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα. Μεγάλος χαμένος από τις τελευταίες εξελίξεις της υπόθεσης Novartis είναι η Δικαιοσύνη και κατ’ επέκταση η Δημοκρατία μας.

Καθώς έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο, οι φωνές που ακούγονται τελευταία από το κυβερνητικό στρατόπεδο για συναίνεση και εθνική συνεννόηση αυξάνονται. Κατά σύμπτωση οι συστάσεις αυτές ακούγονται από τους ίδιους που το 2015 φώναζαν από τα κομματικά μπαλκόνια «τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».

Το 2019 ας είναι η χρονιά του μεγάλου αναπτυξιακού άλματος ώστε να ξεφύγει η οικονομία από το τέλμα στο οποίο έχει περιπέσει τα τελευταία χρόνια.