Άννα Παναγιωταρέα

Εψαξα να βρω το κοινοβουλευτικό έργο της κυρίας Κασιμάτη. Να δω πόσες ερωτήσεις είχε υποβάλει στην κυβέρνηση Τσίπρα. Δεν είχε. Ισως επειδή ήταν συμπολίτευση δεν χρειάστηκε να επιδοθεί σε έλεγχο της εξουσίας.

Το 2012, πρωινό Σεπτέμβρη στο Λονδίνο, χάζευα στο BBC. Δεν θυμάμαι τον τίτλο του προγράμματος αλλά στα αθλητικά εμφανίστηκε μια νέα γυναίκα που έλαμπε το πρόσωπό της. Είχε μόλις κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες στα εκατό μέτρα σε αναπηρικό καροτσάκι. Την έλεγαν Μαρίκε Βέρβουτ.

Το γεγονός ότι συγκεκριμένα έντυπα καταγγέλλουν τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, επειδή δεν αμαυρώθηκε το 2019 η μνήμη του Αλέξανδρου από πυρκαγιές και λεηλασίες, εκλαμβάνεται από την πλειοψηφία των πολιτών ως έπαινος.

Επιμένει να δηλώνει ο Τσίπρας ότι ο πρωθυπουργός το 2020 θα κάνει εκλογές. Ας το έλεγε τουλάχιστον μεταξύ συντρόφων για να μην εκτίθεται… ότι ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ο Τσίπρας ισχυρή εσωκομματική αμφισβήτηση; Οχι. Αφού και ο Τσαλακώτος που θεωρείται επικεφαλής της πιο αριστερής τάσης στον ΣΥΡΙΖΑ, με δήλωσή του χάρισε στον Τσίπρα την… ηγεσία για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Να σας θυμίσω την απειλή που χρησιμοποιούσε ο Τσίπρας προ των εκλογών; Να σας θυμίσω ότι την ίδια απειλή, διανθισμένη, εκτόξευαν άπαντες οι ΣΥΡΙΖΑίοι; Οτι, δηλαδή, με το που θα αναλάβει την εξουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης «θα γίνει σφαγή των νηπίων». Και «νήπια» στην εκδοχή τους ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα απέλυε ο Μητσοτάκης!

Το υπουργείο Πολιτισμού έκανε φέτος μια χειρονομία μοναδική: Συνεργάστηκε με τη UNICEF ώστε τη νύχτα της 20ής Νοεμβρίου ο Παρθενώνας να «βαφτεί» μπλε. Σπουδαίος συμβολισμός καθώς ήταν η μέρα που ο κόσμος γιόρταζε τα δικαιώματα των παιδιών. Το κωμικό ήταν ότι κάποιοι -καχύποπτοι- σκέφτηκαν ότι ο Παρθενώνας πήρε το χρώμα της… Νέας Δημοκρατίας. Πόσοι από […]

Δεν έχω κανενός είδους αμφιβολία ότι η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως θα συνδέσει την υπουργία της με τον εκσυγχρονισμό των ανώτατων πνευματικών ιδρυμάτων της χώρας. Είναι πολλά τα πρακτικά ζητήματα τα οποία πρέπει να επιλύσει. Είναι περισσότερα εκείνα στα οποία απαιτείται αισθητική και ποιότητα στην καθημερινότητα της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Τι είναι ο σκύφος του Λούη, που μπορείτε να δείτε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο όπου εκτίθεται από την Τετάρτη;

Ξέρετε ότι υπάρχει Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο το οποίο μελέτησε όσα έγιναν επί ΣΥΡΙΖΑ στο μεταναστευτικό, που είναι βόμβα απασφαλισμένη στα θεμέλια της χώρας;

Γεια σου, κύριε καθηγητά μου, με τα ωραία σου: Τριακόσιοι -και βάλε- μεγαλοκρατούμενοι πήγαν με άνεση στα σπίτια τους, εγκαταλείποντας «τη στενή».

ΠΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ έχουν περάσει από την 7η Ιουλίου; Κάτι λιγότερο από εκατό. Ας δούμε, λοιπόν, πώς πορεύεται η αξιωματική αντιπολίτευση. Ο Τσίπρας δεν μπορεί να ξεπεράσει την ήττα του. Κοιτάζει προς τα κυβερνητικά, βλέπει τον Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργού και παθαίνει πανικό. Σωστός εφιάλτης.

Η αήθης ανακοίνωση του συνδικαλιστικού οργάνου των ηθοποιών επειδή ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Δημήτρης Λιγνάδης αποφάσισε να αφιερώσει μία αίθουσα του Rex στην Ελένη Παπαδάκη έχει δύο παραμέτρους. Άφησα να περάσουν λίγες μέρες για να τις σχολιάσουμε.

ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ οι πληγές που άνοιξαν στο σώμα της χώρας τα οικτρά χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Δύσκολα δέχονται εκείνοι που πολέμησαν την αριστερή σήψη να βλέπουν αμετακίνητους στις ίδιες θέσεις τους συντρόφους που αναιδώς βγάζουν γλώσσα με προσόντα «παππού στο βουνό» και «πατέρα καταληψία του Χημείου».

…με τη σκευωρία τη ωραία… γιατί παρά το αχαλίνωτο σεξ το οποίο απετάξατο ο γκασπαντίν Ρασπούτιν από βήματος Βουλής, το τραγούδι του Μανώλη Ρασούλη γνωρίζει δόξες.

Σχεδόν κάθε μέρα, απογευματάκι, δύο δεκατετράχρονα περνούν σφαίρα έξω από την πόρτα μου με το πατίνι τους.

Είδα προχθές, στην αναγγελία της έναρξης των εκδηλώσεων για τα 2.500 χρόνια από τη Μάχη των Θερμοπυλών και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, τον κ. Χρήστο Σπίρτζη.

ΕΒΑΛΕ ΚΑΠΟΙΑ ερωτήματα ο κ. Παπαγγελόπουλος, μάλλον ως προσωπικές του απορίες τις εξέλαβα, στην αρχή της εβδομάδας. Αλλά κανείς δεν εφιλοτιμήθη.

Αυτό το για «πρώτη φορά» μάς έχει στοιχειώσει. Ασε που για όλα υπάρχει η πρώτη φορά, αλλά δεν ανοίξαμε και τεφτέρι για να γράφουμε τις ημερομηνίες της πρώτης φοράς.

Ηταν Νοέμβρης του 1995. Είμαι στο γραφείο μου, στην εφημερίδα, και χτυπά το τηλέφωνό μου. Είναι στη γραμμή ο Προκόπης Παυλόπουλος (είμαστε φίλοι από την πρώτη θητεία του κοντά στον Πρόεδρο Κων. Καραμανλή). Ηθελε να μιλήσω στο τηλέφωνο με την κυρία Ελίζα Γουλανδρή.

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ, ημέρα μνήμης για τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, θυμήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ να καταγγείλει τη Νέα Δημοκρατία για τα ζητήματα περιβάλλοντος. Και τι μου έφερε συνειρμικά στη μνήμη;