Άννα Παναγιωταρέα

Είναι πρόκληση ότι η βόμβα τοποθετήθηκε στην είσοδο του Αγίου Διονυσίου. Οχι μόνον επειδή το 80% των Ελλήνων δηλώνει ότι θρησκεύεται, αλλά και γιατί επιλέχθηκαν οι μέρες που το θρησκευτικό συναίσθημα είναι έντονο…

Το 2013, το 2014, όποιος δύστυχος Έλληνας έβαζε τέρμα στη ζωή του ήταν εξαιτίας των Μνημονίων.

Είτε το θέλει ο Τσίπρας είτε όχι, ακόμη κι αν εξαντλήσει το χρονικό περιθώριο που παρέχει το Σύνταγμα, η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνησή του έχει ξεκινήσει.

Ομολογώ ότι η εκφορά «κότα τρίλειρη και μακροπουπουλάτη» είναι μακράν ο καλύτερος πολιτικός χαρακτηρισμός -για το σύμπλεγμα δειλίας, ανευθυνότητας και θράσους- που έχει ειπωθεί από Μεταπολιτεύσεως. Προς τούτοις συγχαίρω την Ντόρα Μπακογιάννη για το νεολογισμό που εισήγαγε στην Πολιτική Επιστήμη: Με τέσσερις ακριβώς λέξεις κατέστησε το συγκεκριμένο είδος πτηνού, ενδημικό στην πολιτική συμπεριφορά.

Κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού ο Τσίπρας δήλωσε υπερήφανος: «Επειτα από οκτώ σκληρά χρόνια είμαστε ξανά ιδιοκτήτες του τόπου μας». Θα κάνω δύο ωφέλιμες παρατηρήσεις γιατί φαίνεται ότι η ηλικία δεν παίζει ρόλο. Παθαίνεις αμνησία και στα 44!

Πώς κατάφερε η Κύπρος και βγήκε από το Μνημόνιο; Δεν ανακάλυψε η πολιτική της ηγεσία τη λυδία λίθο. Απλά, ο πατριωτισμός κατίσχυσε του κομματικού συμφέροντος. Με ομοψυχία και η Κύπρος επανήλθε στην κανονικότητα. Στην Ελλάδα σύμπνοια, συνεργασία, κανονικότητα και ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μαζί δεν πάνε…

Εδώ πλέον είναι ηλίου φαεινότερον ότι η συμφωνία των Πρεσπών έγινε όχι γιατί ο Τσίπρας ήθελε να λυθεί, επί των ημερών του, «το εθνικό ζήτημα που δεν έλυσαν όλοι οι άλλοι πρωθυπουργοί, όπως έλεγαν οι συνήθεις γλείφτες του μεγάλου διαπραγματευτή, εξασφαλίζοντας θέση στη σύγχρονη Ιστορία ως Εθνάρχης» – και η μυλωνού τον άντρα της με […]

Πολίτης, είτε επώνυμα είτε με κουκούλα, την επαύριο της ανάληψης διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία θα καταθέσει στην Eισαγγελία Αρείου Πάγου μηνυτήρια αναφορά ότι εν γνώσει του τέως πρωθυπουργού Τσίπρα, ο Κοτζιάς διαχειρίστηκε περιέργως τα μυστικά κονδύλια και τα του Σόρος με τις βίζες…

Το επίτευγμα που αναγνωρίζω στον πρωθυπουργό είναι ότι, ενώ καίγεται το σπίτι μας, εμείς… τραγουδάμε. Να βγούμε στο Σύνταγμα οι αγανακτισμένοι; Κάλλιον υπνώττοντες ενώπιον ανοικτής τηλεοψίας…

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ πανηγυρίζει: Δεν θα κοπούν οι συντάξεις γιατί στο Euroworking Group εμφανίσαμε μεγαλοπλεόνασμα 6,47 δισ. ευρώ.

Γυμναστική συνιστούν οι γιατροί για να διατηρείσαι σε φόρμα. Οπότε, πηγαίνεις σε γυμναστήριο ή παίρνεις γυμναστή κατ’ οίκον, αν έχεις οικονομική ευχέρεια. Πολλώ μάλλον όταν είσαι και προβεβηκυία την ηλικία.

Ολοι λένε ότι ο Πολάκης είναι ο «άλλος» Τσίπρας. Αυτός που μπορεί να λέει ό,τι θέλει, δήθεν αυθόρμητα, ενώ έχει πάρει «γραμμή». Aπόδειξη ότι ο Τσίπρας βγαίνει και τον καλύπτει. Λένε ότι είναι αυτός που έχει αναλάβει εργολαβικά να υπερασπίζεται στα δύσκολα τον πρωθυπουργό, όταν οι άλλοι υπουργοί σφυρίζουν αδιάφορα.

Ενοχλήθηκαν οι πάσης καταγωγής ΣΥΡΙΖΑίοι επειδή η Φώφη Γεννηματά, στην πρώτη επέτειο από την ίδρυση του Κινήματος Αλλαγής, Δευτέρα βράδυ, με το νυστέρι «τέτμηκε» την κυβερνητική πολιτική, αναδεικνύοντας τα ολέθρια λάθη του Μαξίμου. «Φιλοτέχνησε» και το πορτρέτο Τσίπρα, με τις πολλαπλές προσωπικότητες, κατά τρόπο αριστοτεχνικό.

Δεν περιμένει κανείς από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, περιβαλλόμενο από υπουργούς που κατηγορούνται για εμπορία ναρκωτικών, για μια σπάταλη και πολυτελή διαβίωση -με τον αλβανικό λαό σε μόνιμη στέρηση- να έχει το ήθος του πεπαιδευμένου από… την «Αντιγόνη».

Να εκλάβω τη χθεσινή ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου ως έμμεση αποδοκιμασία της «ευωχίας» από την οποία εμφορείται -αψευδής μάρτυς η εικόνα- η συνάντηση Αρχιεπισκόπου και πρωθυπουργού;

Οταν επισκέπτομαι την αγαπημένη Κέρκυρα, χαίρομαι τη βόλτα στο ανάκτορο του Μον Ρεπό. Κτίστηκε το 1831 για να στεγάσει τον έρωτα του Αγγλου αρμοστή για την Κερκυραία Διαμαντίνα Παλατιανού. Το φόρεμά της μας υποδέχεται στο ισόγειο προκαλώντας τη φαντασία μας για την ομορφιά της αρχόντισσας.

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, όπου οι Ελληνες ομόψυχα, ομόθυμα, ομόφωνα απάντησαν ΟΧΙ στην παράδοση της Ελλάδας στους φασίστες, ενδείκνυται για τον απολογισμό της αντεθνικής πολιτικής της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου.

Ηρθαν τα πάνω κάτω με Κοτζιά και Καμμένο και θα νόμιζε η υπουργός Προστασίας του Πολίτη ότι την ξεχάσαμε. Μήπως νομίζαμε ότι το Αστυνομικό Τμήμα της Ομόνοιας είναι απόκεντρο ή ότι ήταν περασμένη η ώρα όταν οι καταδρομείς των Εξαρχείων επιτέθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα και γι’ αυτό είχαν χαλαρώσει τα μέτρα;

Η κυβέρνηση των Τσίπρα και Καμμένου παίζει με την αγωνία των συνταξιούχων. Διαβεβαιώνει ότι θα αποτραπεί η μείωση των συντάξεών τους. Είναι τόσο στρεψόδικοι που δεν αναγνωρίζουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε το θέμα στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ενώπιον της κ. Μέρκελ. Οι συνταξιούχοι, είπε, έχουν υποστεί πέντε φορές μειώσεις και το μέτρο […]

ΠΟΙΟΣ εξέθρεψε τα χειρότερα ένστικτα που εκδηλώνονται, αγελαία, από το 2012 και μετά Διαβάζω «επαναστατικά» μηνύματα ΣΥΡΙΖΑίων, που έχουν πιάσει στασίδι σε παχυλά αμειβόμενες θέσεις του Δημοσίου, να ρίχνουν την πέτρα του αναθέματος για το θάνατο του Ζακ: «Μας γεμίζει αποτροπιασμό και φόβο το λιντσάρισμα του κλέφτη του κοσμηματοπωλείου από φιλήσυχους νοικοκυραίους της Αθήνας».

Η κυβέρνηση Τσίπρα δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της Ελλάδας. Ο Τσίπρας ενδιαφέρεται για το δικό του μέλλον.