Μπορεί το όνομά του να μη μοιάζει και πολύ καναδικό (οι γονείς του είναι Πορτογάλοι άλλωστε, που τον γέννησαν στο Οντάριο του Καναδά), όμως όλοι τον ευγνωμονούν επειδή επέλεξε την Εθνική Καναδά αντί για την Πορτογαλία όπου είχε συμμετοχές στην ομάδα Κ21.
Το γκολ του Εουστάκιο στις καθυστερήσεις, έγραψε το 1-0 επί της Ν. Αφρικής και μαζί ένα λαμπρό κεφάλαιο στην ιστορία του καναδικού ποδοσφαίρου. Ο Καναδάς είναι στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
«Δεν νομίζω ότι υπήρχε άλλος παίκτης που να αξίζει πιο πολύ να ζήσει αυτές τις στιγμές δόξας και αναγνώρισης που έζησε ο Στεφ. Είναι ο πιο αξιόπιστος παίκτης μας. Ενας πραγματικός ηγέτης που ξέρει να ξεπερνά κάθε δυσκολία».
Ο Εουστάκιο το απέδειξε και εκτός γηπέδων αυτό. Η ζωή τού φέρθηκε σκληρά, αλλά δεν τον λύγισε. Το 2023, στα 26 του, έχασε τη μητέρα του με καρκίνο στον εγκέφαλο. Την επόμενη χρονιά πεθαίνει ο πατέρας του από καρδιακή προσβολή. Ο Εουστάκιο στάθηκε στα πόδια του, έγινε οικογενειάρχης και από το βράδυ της περασμένης Κυριακής το όνομά του είναι στα χείλη κάθε Καναδού πολίτη.
Στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε τη νίκη του Καναδά, ο Εουστάκιο δεν άντεξε. Η συγκίνηση τον νίκησε. Τα μάτια του γέμισαν δάκρυα, οι λυγμοί έπνιξαν τα λόγια του. Το παρελθόν του μπήκε σαν σίφουνας από ανοιχτή πόρτα. Βρήκε την αυτοκυριαρχία του γρήγορα: «Οταν έκανα το σουτ και σκόραρα, ένιωσα πως όλη η ομάδα σούταρε μαζί μου. Ο,τι κάνω το κάνω για την οικογένειά μου, για τους γονείς μου, για την κοπέλα μου, για την κόρη μου, για τον αδερφό μου και τους φίλους μου», δήλωσε.
Η καριέρα του ξεκίνησε στην Πορτογαλία σε Τορένσε, Λεϊξόες, Τσάβες, πήγε για λίγο στο Μεξικό και την Κρουζ Αζούλ και επέστρεψε στην Ιβηρική. Επαιξε σε Πάκος Φερέιρα και Πόρτο με την οποία πανηγύρισε πρωταθλήματα, Κύπελλα, Λιγκ Καπ, συμμετείχε και στο Τσάμπιονς Λιγκ με τους «δράκους».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Με τη φανέλα της Πόρτο ως μέσος, σε 156 αγώνες μέτρησε 12 γκολ και 10 ασίστ. Από τον περασμένο Φεβρουάριο αγωνίζεται (ως δανεικός) στο Αμερικανικό πρωτάθλημα με την ομάδα του Λος Αντζελες.
Ροή Ειδήσεων 
