Τα τελευταία δύο χρόνια ο Παναθηναϊκός έχει περάσει πολλές ντροπιαστικές στιγμές. Χρωστούμενα σε κάθε τυχάρπαστο Ρινάλντι που έφεραν κάποιοι στην ομάδα, τιμωρίες για χρέη, τιμωρία στην Ευρώπη κτλ. Όμως τίποτε απ΄αυτά δεν αμαυρώνει περισσότερο την υπόληψη της ομάδας όσο αυτή η ένσταση που κατατέθηκε.
Γράφει ο Βαγγέλης Λημνιώτης
Αυτό που συνέβη την περασμένη Κυριακή στο ΟΑΚΑ, σίγουρα δεν το συναντάμε πρώτη φορά. Όχι μόνο στο ΟΑΚΑ με γηπεδούχο τον Παναθηναϊκό, αλλά σε όλα τα γήπεδα με κάθε μεγάλο γηπεδούχο. Πολύ λογικά κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι είναι άδικο να τιμωρηθεί βαριά η ομάδα, ενώ τα έχουν κάνει κι άλλοι. Λογικά είπατε;
Καθόλου λογικά. Αυτή η εξισορρόπηση, η εξίσωση της βίας είναι τραγική ως αντίληψη. Όταν είσαι παιδάκι στο σχολείο και σου κάνει παρατήρηση η δασκάλα, έχει μια δικαιολογία να πεις «κυρία, δεν μιλάω μόνο εγώ». Όταν όμως είσαι μεγάλος, δεν υπάρχει τέτοια δικαιολογία. Κι ο Παναθηναϊκός είναι πολύ μεγάλος για να ποδοπατούν την ηθική και τις αξίες που πρεσβεύει η ομάδα οι τυχάρπαστοι που βρίσκονται σε αυτήν.
[Συνεχίζεται το ματς Παναθηναϊκός–Ολυμπιακός – Η απόφαση της ΕΠΟ]
Κι είναι εξίσου θλιβερό που ένας καλός και έντιμος άνθρωπος όπως ο υπεύθυνος επικοινωνίας, ο Σταμάτης Γαρρής, συμμετέχει σε αυτή την διαλεκτική. Ναι, ο Παναθηναϊκός δε μπορεί να είναι υπόλογος για τα επεισόδια έξω από το γήπεδο. Ναι, ο διαιτητής δεν του άφησε χρόνο να αδειάσει τις κερκίδες ή δεν του το είπε καν. Ναι, η αστυνομία ήταν για άλλη μια φορά κάκιστη. Αλλά τι έχουμε να πούμε για την εισβολή στο πρώτο πεντάλεπτο και τις απειλές στους φιλοξενούμενους; Όποιοι κι αν είναι αυτοί. Άλλωστε, η δική μας στάση δε μπορεί να κρίνεται από το ποιόν και την στάση των άλλων σε παλιότερες περιστάσεις.
Ο Ολυμπιακός κι ο κάθε Ολυμπιακός μπορεί να ψάχνει την παραμικρή αφορμή για να φύγει από το γήπεδο. Μπορεί να προκαλεί με σκοπό να παρεκτραπούν οι οπαδοί. Ας τα βρουν με τους φιλάθλους τους και με τον εαυτό τους. Ο Παναθηναϊκός όμως δε μπορεί να κάνει εκπτώσεις στην τεράστια διαφορά ηθικής που έχει στην ιστορία του σε σχέση με τον αντίπαλο του. Δε μπορεί να κάνει ένσταση γι΄αυτό το ματς, ενώ θα έπρεπε να ζητήσει πρώτος την αποχώρηση των ομάδων στην πρώτη εισβολή και να απειλήσει με διακοπή αν δεν αδειάσουν οι κερκίδες.
Διαβάστε Επίσης
Κάποια στιγμή πρέπει κάποιος να βάλει μια τελεία και να πει «φταίω, ας γίνει από μένα η αρχή της κάθαρσης». Όχι να γυρίζει το δάχτυλο και στους άλλους. Ό,τι κι αν λένε οι καμένοι ούγκανοι που προκαλούν αυτά τα επεισόδια. Αν η ομάδα νοιάζεται γι΄αυτούς και θέλει να είναι υπόλογη απέναντι τους, ας μείνει να την παρακολουθούν αυτοί οι λίγοι.
Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για να δείξει ο Παναθηναϊκός ότι όσα και να συμβαίνουν στο ποδοσφαιρικό κομμάτι, παραμένει ένας μεγάλος σύλλογος. Ήταν μια ευκαιρία να δείξει ότι είναι ο μεγαλύτερος όλων. Ναι, με το να μην καταθέσει ένσταση και να ζητήσει συγγνώμη από τους υπόλοιπους φιλάθλους που έφαγαν τα χημικά στα μούτρα. Να ζητήσει συγγνώμη από το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Αλλά ξέχασα. Ζούμε στην ομάδα που κάποτε οι οργανωμένοι κατηγορούσαν τον Βαρδινογιάννη γιατί δεν ανακατευόταν με το παρασκήνιο. Ζούμε στο ποδόσφαιρο που ξαπόστειλε τον Ντέμη γιατί τόλμησε να καταγγείλει τους χούλιγκαν αντί να τους κάνει πλάτες για να βγουν γρήγορα από τη φυλακή, όπως οι άλλοι.
Σε όλο αυτό βέβαια δεν είναι άμοιροι οι ποδοσφαιριστές. Καλά να πάθουν. Μακάρι να συνεχίσουν να παίζουν με τον φόβο σε όλα τα ματς όσο δεν αντιδρούν και υποθάλπουν τη βία. Τι έκαναν στην προκειμένη οι παίχτες του Παναθηναϊκού; Κάθονταν και περίμεναν να ξαναρχίσει το ματς. Αντί να βγουν και να πουν ότι το δίνουν στα χαρτιά στον Ολυμπιακό γιατί δε θέλουν να δώσουν άφεση στην τυφλή κι αδιάκοπη βία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Κι αν τους παίχτες του Παναθηναϊκού μπορείς να τους βρεις το άλλοθι ότι είναι αδύναμοι λόγω της κατάστασης που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός, στους δυνατούς τι άλλο βρίσκουμε; Πότε πήραν οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού τους αντιπάλους τους για να τους προστατεύσουν στο Καραϊσκάκη; Πότε έκαναν κάτι αντίστοιχο οι της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ; Ποτέ.
Ε, αφού δεν το έκαναν ποτέ και δεν σκοπεύουν να το κάνουν, μακάρι να τους καταστρέφουν τη χαρά του παιχνιδιού. Μακάρι να κερδίζουν βαθμούς στο γήπεδο και να τους χάνουν στα δικαστήρια. Εφόσον το αποδέχονται και δεν αντιδρούν, δεν τους αξίζει τίποτα περισσότερο!
