Αν και αργεί ακόμα να φτάσει το ρεκόρ των 70 συναπτών ετών που παίζεται “Η Ποντικοπαγίδα” στο Λονδίνο, δεν υπάρχει αμφιβολία πως το “Σεσουάρ για Δολοφόνους” είναι η μακροβιότερη κωμική παράσταση στο ελληνικό θέατρο. Το “Στούντιο Άντονυ” έχει κάνει ανακαίνιση και γιορτάζει 16 χρόνια λειτουργίας, με μια σπαρταριστή καλοκαιρινή περιοδεία.
Γράφει η Αμαλία Γιαννίκου
Καλοκαίρι. Τζιτζίκια. Καρπούζι. Ίσως καμια μπίρα. Σίγουρα ανάγκη για χαλάρωση. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα πιο απολαυστικό από μια παράσταση που, σε κάθε της εκδοχή εδώ και 16 χρόνια, με κάνει να γελάω. Ο Θοδωρής Πετρόπουλος υπογράφει διαχρονικά την απόδοση και διασκευή του “Shear Madness” των Μέριλιν Έιμπραμς και Μπρους Τζόρνταν, ενώ στο σκηνοθετικό τιμόνι βρίσκεται ο Νικορέστης Χανιωτάκης.
Ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα του έργου είναι η διάδραση, το γεγονός πως το ίδιο το κοινό αποφασίζει ποιός δολοφόνησε τη στριφνή γειτόνισσα του κομμωτηρίου, Αμαλία Τσαλίκογλου. Αυτή η θεατρική δομή απαιτεί γρήγορα αντανακλαστικά και αυτοσχεδιαστική δεξιότητα από το θίασο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως, από αυτούς τους ρόλους έχουν περάσει μερικά από τα πιο γνωστά κωμικά ταλέντα της Ελλάδας.
Γι’ αυτήν την πρώτη καλοκαιρινή περιοδεία, ζητήσαμε από τους πρωταγωνιστές να μας απαντήσουν μέσα σε 40 λέξεις πώς έκαναν αυτούς τους εμβληματικούς, πια, ρόλους… δικούς τους.
Ο “Τόνυ” του Ιωάννη Απέργη
Διαβάστε Επίσης
«Τρελός», ωραίος, με δίψα για γέλιο και ατάκα… Ίσως και για φόνο, θα δούμε! Τα στοιχεία που φέρνω στο ρόλο είναι ο αυθορμητισμός, καθώς και μια παρόμοια “τρέλα” και δίψα για γέλιο!
Η «Κυρία Χατζηπατέρα» της Βάσως Γουλιελμάκη
Σνομπ, πλούσια, και αλαζονική γυναίκα. Ευτυχώς δεν έχουμε κανένα κοινό στοιχείο, αν και το πλούσια δε θα με πείραζε τόσο. Όλοι οι χαρακτήρες είναι ακραίοι και εν δυνάμει δολοφόνοι! Η δε Χατζηπατέρα θα σκότωνε για να μη δυσφημιστεί.
Ο «Σταύρος Σταυράκος» του Δημήτρη Μακαλιά
Πολίτης που λατρεύει το δίκιο. Ήρεμος και διορατικός, δε βιάζεται γιατί ξέρει πως η αλήθεια θα θριαμβεύσει στο τέλος. Κι όταν βρίσκει τα σκούρα, δε φοβάται να ζητήσει βοήθεια από οποιονδήποτε. Ακόμα και από το κοινό, ως μάρτυρας ενός φόνου!
Ο «Λεωνίδας Πέτροβας» του Αλέξανδρου Παπατριανταφύλλου
Με τον Πέτροβα δε μοιραζόμαστε κάποιο κοινό στοιχείο, παρόλα αυτά είναι ένας τύπος που έχω συναντήσει εκατομμύρια φορές στη ζωή μου. Ο τύπος που λέει πάρα πολλά και κάνει ελάχιστα. Που ψάχνει τη λύση στις πλάγιες οδούς. Καιροσκόπος και απατεώνας.
Η «Σόφη» της Αρετής Πασχάλη
Η χαρά της ζωής, γεμάτη κέφι για την κάθε ημέρα! Κοινό μου στοιχείο με αυτό το λαμπερό, χαμογελαστό πλάσμα είναι το χιούμορ. Η Σόφη έχει μεγάλες δόσεις αφέλειας, έφεση στις γκάφες, και «σκοτώνει» την ελληνική γλώσσα… Άραγε μόνο τη γλώσσα;
Ο «Πανάγος» του Χάρη Χιώτη
Τον Πανάγο τον έχω αγαπήσει πολύ, συνδεόμαστε καιρό τώρα. Σε όλους τους ρόλους επενδύουμε και καταθέτουμε πτυχές του χαρακτήρα μας, δημιουργούμε επαφή και συμπορευόμαστε μαζί τους. Ο Πανάγος φέρει και φέρνει έναν χαμένο ρομαντισμό ενός πραγματικά αγαθού χαρακτήρα.
INFO
ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
16-17 Ιουλίου: Θεσσαλονίκη, Θέατρο Κήπου
18 Ιουλίου: Πτολεμαΐδα, Ανοιχτό Θέατρο Πάρκου Εκτάκτων Αναγκών
22-23 Ιουλίου: Ηράκλειο Κρήτης
24 Ιουλίου: Ρέθυμνο
25 Ιουλίου: Χανιά
27 Ιουλίου: Κεφαλονιά
28 Ιουλίου: Αίγιο
29 Ιουλίου: Λευκάδα
Προπώληση Εισιτηρίων: www.more.com/theater/sesouar-
