Η παράσταση, δοσμένη στην ποντιακή διάλεκτο με υπέρτιτλους στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα, δεν αποτελεί απλώς μια θεατρική πρόταση, αλλά μια ουσιαστική πολιτιστική πράξη που αναδεικνύει τη σημασία της γλωσσικής κληρονομιάς και της συλλογικής μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ο Μουμουλίδης επιχειρεί μια βαθιά κατάδυση στη γλώσσα, στους ήχους και στις αφηγήσεις των προγόνων, δημιουργώντας ένα σκηνικό περιβάλλον όπου η ποντιακή διάλεκτος δεν λειτουργεί ως μουσειακό απολίθωμα, αλλά ως ζωντανό, αναπνεόμενο όργανο έκφρασης. Η επιλογή να παρουσιαστεί το έργο στη γλώσσα του Πόντου, με την ιδιαίτερη μουσικότητα και τις αρχαϊκές της ρίζες, υπενθυμίζει ότι η διάλεκτος δεν είναι απλώς ένα γλωσσικό ιδίωμα, αλλά φορέας ταυτότητας, ιστορίας και συναισθηματικού βάθους. Σε μια εποχή όπου οι μικρές γλωσσικές κοινότητες απειλούνται από την ομογενοποίηση, τέτοιες πρωτοβουλίες λειτουργούν ως αντίβαρο, ενισχύοντας τη διαγενεακή μετάδοση και την πολιτισμική συνέχεια.

Το «Ροδάφ’νον», μια κατάθεση ψυχής του Διαμαντίδη, ξετυλίγει την περιπέτεια των Ποντίων μέσα από την ιστορία της Παρθένας, μιας γυναίκας που ξεριζώνεται από την Τραπεζούντα και φτάνει στη Δυτική Μακεδονία μετά την ανταλλαγή πληθυσμών. Η προσωπική της διαδρομή, γεμάτη αγώνα, μνήμες, απώλειες και ελπίδες, συμπυκνώνει τη συλλογική εμπειρία ενός λαού που κουβαλά την πατρίδα του ως εσωτερικό τοπίο. Το όνειρό της να φυτέψει ένα «ροδάφ’νον» από τα χώματα του Πόντου στην αυλή της νέας της πατρίδας γίνεται σύμβολο της ανάγκης να ριζώσει η μνήμη, να συνεχιστεί η ιστορία, να μη χαθεί η γλώσσα.

Ο Τάκης Βαμβακίδης, βαθύς γνώστης της ποντιακής διαλέκτου και της θεατρικής της δυναμικής, μεταφέρει στη σκηνή μια ερμηνεία που συνδυάζει ανθρωπιά, ευαισθησία και αυθεντικότητα. Η παρουσία του λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στις γενιές, υπενθυμίζοντας ότι η διάλεκτος μπορεί να παραμείνει ζωντανή όταν βρίσκει χώρο να ακουστεί, να συγκινήσει και να αφηγηθεί. Όλοι συμφωνούν ότι τέτοιες πολιτιστικές δράσεις δεν αποτελούν απλώς καλλιτεχνικά γεγονότα, αλλά είναι πράξεις αντίστασης στη λήθη και επένδυση στο μέλλον μιας γλώσσας που κουβαλά 2.500 χρόνια ιστορίας.