Ο Μονταλµπάνο ονειρεύεται ότι είναι µέσα σ’ έναν πίνακα ζωγραφισµένο από τον Ρουσσό. Βρίσκεται, µαζί µε την αγαπηµένη του Λίβια, το χάραµα σ’ ένα δάσος στον Παράδεισο. Οι επισκέπτες αναγνωρίζουν το µέρος χάρη σε µια πινακίδα γραµµένη µε κάρβουνο. Είναι γυµνοί. Φορούν όµως το υποκριτικό φύλλο συκής, φτιαγµένο από πλαστικό. Η αρµονία του Παραδείσου, η απουσία χυδαιότητας και βίας είναι εικαστικό ψέµα. ∆εν ανήκει στον πραγµατικό κόσµο. Ούτε στα όνειρα. Ωστόσο, ακόµη και στην τυφλή και χυδαία πραγµατικότητα µπορεί να επιβιώσει η γλυκύτητα του διακριτικού τραγουδιού του παραδείσιου πουλιού που πήδηξε κάτω από τα ζωγραφισµένα κλαδιά ή από τα κλαδιά που είχε ονειρευτεί.

Ο Μονταλµπάνο ξύπνησε από το σφύριγµα ενός ευγενικού αλήτη που τραγουδά τον σκοπό του τραγουδιού Il cielo in una stanza – το σφύριγµά του κάλυπτε τον ήχο της καταιγίδας που είχε ξεσπάσει… Ο Αντρέα Καµιλλέρι είναι σήµερα ο πιο πολυδιαβασµένος Ιταλός συγγραφέας. Άργησε ν’ αφοσιωθεί στο γράψιµο, κι όταν το αποφάσισε, στα εξήντα του, έγινε αµέσως ένα µοναδικό εκδοτικό φαινόµενο. Ολόκληρη η Ιταλία, και όχι µόνο η ιδιαίτερη πατρίδα του, η Σικελία, αιχµαλωτίστηκε απ’ αυτόν τον µεγάλο τεχνίτη της πλοκής και της γλώσσας, του «πατρικού» σικελικού ιδιώµατος.