Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε λόγο για μια προσωπικότητα που «κατάφερε να διαπεράσει την ερημία του πλήθους» και πως αυτό που τον διέκρινε ήταν η αυθεντικότητα και η «επιμονή του στην αλήθεια», ακόμη κι όταν αυτή ερχόταν σε ευθεία σύγκρουση με τα στερεότυπα του συντηρητισμού.

Όπως είπε στην ομιλία του, οι δύο τους συνδέθηκαν σε «δύσκολους μνημονιακούς καιρούς»: «Είχα το προνόμιο να γνωρίσω από κοντά τον Γιάννη Μπουτάρη. Περπατήσαμε και συνδεθήκαμε σε δύσκολους μνημονιακούς καιρούς. Εγώ πρωθυπουργός στην πρώτη αριστερή κυβέρνηση της χώρας, εκείνος δήμαρχος με πρωτοποριακές, βαθιά προοδευτικές, αντιλήψεις και πρακτικές».

Σε εκείνο το σημείο ο κ. Τσίπρας θυμήθηκε πως ο Μπουτάρης «στήριξε κριτικά την προσπάθεια της κυβέρνησής μου για απαλλαγή από τη μνημονιακή επιτροπεία», παρά τις επιμέρους πολιτικές τους διαφωνίες που, όπως υπογράμμισε, φανερώθηκαν και όταν ο Γιάννης Μπουτάρης τάχθηκε σθεναρά υπέρ του «Ναι» στο δημοψήφισμα.

Το θάρρος για τη Συμφωνία των Πρεσπών

Το σημείο, ωστόσο, όπου ο «κυρ Γιάννης» έδειξε το μεγαλύτερο θάρρος και την αποφασιστικότητά του, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, ήταν η Συμφωνία των Πρεσπών. «Δεν ήταν καθόλου εύκολη απόφαση, όταν μιλάμε για τη Θεσσαλονίκη», ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας, εξηγώντας ότι ο Μπουτάρης έπρεπε «να ξορκίσει φαντάσματα του παρελθόντος» και «να σταθεί απέναντι στους κερδοσκόπους της εθνικοφροσύνης».

Ιδιαίτερα περιγραφικός ήταν όταν αναφέρθηκε στη στιχομυθία που είχαν στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, όταν ο Μπουτάρης τον ρώτησε: «Ρε συ Πρόεδρε είσαι σίγουρος ότι θα το αντέξεις; Εδώ οι δικοί μου κάνουν τις πάπιες». Όταν ο κ. Τσίπρας του απάντησε πως οφείλει να το τολμήσει, ο Μπουτάρης αποκρίθηκε: «Προχώρα ρε κι εγώ θα το στηρίξω όσο μπορώ».

Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι ο Μπουτάρης στάθηκε απέναντι στο «πιο ακραίο κύμα εθνικιστικού λαϊκισμού», δεχόμενος ακόμη και σωματική βία από εθνικιστές. Στη μάχη ανάμεσα στον «πατριωτισμό και την πατριδοκαπηλία», ο Μπουτάρης, επισήμανε ο Αλέξης Τσίπρας, επέλεξε το ηθικό χρέος, βλέποντας τις Πρέσπες ως το απαραίτητο βήμα για να γίνει η Θεσσαλονίκη «κόμβος της Βαλκανικής και όχι φτωχός συγγενής της Αθήνας».

Ένα πολιτικό σύστημα σε κρίση

Κλείνοντας, ο κ. Τσίπρας επεσήμανε την πικρή διαπίστωση ότι σήμερα λείπουν από το πολιτικό μας σύστημα σε όλο του το εύρος άνθρωποι σαν τον Γιάννη Μπουτάρη:

«Αφοσιωμένοι στο λαό και την αλήθεια, ξένοι σε κάθε ιδέα και πρακτική διαχωρισμών και αυταρχισμού, ικανοί να πείσουν με την ειλικρίνεια και την εντιμότητά τους την πλειοψηφία που θέλει ένα καλύτερο μέλλον. Η εικόνα του πολιτικού μας συστήματος, η αδυναμία του να πείσει, η ανικανότητά του να παράγει δικαιοσύνη και πρόοδο, το επιβεβαιώνει. Όταν μάλιστα η κοινωνική ιδιοτέλεια συνοδεύεται από την αδελφή της, τη διαφθορά, τότε ο φαύλος κύκλος της παράλυσης παράγει σοβαρές απειλές για την ασφάλεια, την οικονομία, την ίδια τη χώρα».

Η στάση του, κατέληξε ο Αλέξης Τσίπρας, αποτελεί «πηγή αισιοδοξίας ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, όσες δυσκολίες κι αν υπάρχουν γύρω μας», αρκεί να τολμάμε την «πολιτική αλλιώς». Λείπουν σήμερα από το πολιτικό μας σύστημα σε όλο του το εύρος άνθρωποι σαν τον Γιάννη Μπουτάρη. Η εικόνα του πολιτικού μας συστήματος, η αδυναμία του να πείσει, η ανικανότητά του να παράγει δικαιοσύνη και πρόοδο, το επιβεβαιώνει.

Όταν μάλιστα η κοινωνική ιδιοτέλεια συνοδεύεται από την αδελφή της, τη διαφθορά, τότε ο φαύλος κύκλος της παράλυσης παράγει σοβαρές απειλές για την ασφάλεια, την οικονομία, την ίδια τη χώρα. Η διαδρομή του Γιάννη Μπουτάρη, όμως, η εμμονή του στην αλήθεια, η εντιμότητα και οι αντιφάσεις του, το αποτύπωμα και το έργο του, η πολιτική αλλιώς όπως είναι ο εύστοχος τίτλος του βιβλίου, δεν είναι μόνο ένα πολύτιμο μάθημα για όλους μας.
Είναι και μια πηγή αισιοδοξίας, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, όσες δυσκολίες κι αν υπάρχουν σήμερα γύρω μας. Και η ίδια η προσπάθεια να τα καταφέρουμε, είναι πιστεύω και η μεγαλύτερη τιμή για το έργο και την προσωπικότητα αυτού του ξεχωριστού ανθρώπου.