Οι τρεις άξονες της στρατηγικής του Μαξίμου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το επιτελείο του γνωρίζουν καλά ότι η πορεία προς τις κάλπες δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στα κεκτημένα των προηγούμενων ετών, αλλά είναι αδήριτη ανάγκη να επαναπροσεγγίσουν τα κοινά που έχασαν στη διάρκεια της επταετούς διακυβέρνησης.

Ολα αυτά είναι πολύ δύσκολα, καθώς οι πιέσεις στην κοινωνία και οι διεθνείς αναταράξεις διαμορφώνουν ένα σύνθετο πολιτικό σκηνικό. Για να πετύχει τον στόχο της τρίτης συνεχόμενης εκλογικής επικράτησης, η κυβέρνηση καλείται να δώσει μάχη σε τρία καθοριστικά μέτωπα, τα οποία θα κρίνουν τελικά και τη στάση των πολιτών.

1 Το πρώτο και πιο απαιτητικό μέτωπο αφορά την ίδια την καθημερινότητα των πολιτών και τη στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος. Παρά τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και τη δημοσιονομική σταθερότητα, η ακρίβεια παραμένει το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα για τα νοικοκυριά.

Στο Μαξίμου αναγνωρίζουν ότι οι μακροοικονομικοί δείκτες δεν αρκούν από μόνοι τους, εάν το όφελος δεν φτάνει στον ίδιο τον πολίτη, στο πορτοφόλι του. Ηδη οι συνεργάτες του πρωθυπουργού έχουν δρομολογήσει ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα 90 κυβερνητικών προτεραιοτήτων, με ορίζοντα ολοκλήρωσης την άνοιξη του 2027. Και η απαίτηση από τους υπουργούς είναι ότι δεν γίνεται δεκτή οποιαδήποτε αδράνεια και βεβαίως πρέπει να επιδείξουν παραδοτέα.

Στο επίκεντρο βρίσκονται οι παρεμβάσεις για τη συγκράτηση των τιμών, οι ρυθμίσεις για τους δανειολήπτες, η επιτάχυνση των αγροτικών πληρωμών, αλλά και η αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και των δημόσιων υποδομών. Παράλληλα, η κυβέρνηση επενδύει με έμφαση στο δόγμα «νομιμότητα παντού», πολεμώντας φαινόμενα διαφθοράς και αυθαιρεσίας. 

2 Το δεύτερο μέτωπο βρίσκεται εκτός συνόρων, σε ένα διεθνές περιβάλλον έντονης ρευστότητας και γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η αβεβαιότητα στην ευρωπαϊκή οικονομία και οι σχέσεις με την Τουρκία απαιτούν λεπτούς χειρισμούς και, όπως τονίζουν, αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος στην πράξη ότι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο μια αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Το Μαξίμου έχει εδραιώσει την Ελλάδα ως πυλώνα σταθερότητας και αξιοπιστίας στην ευρύτερη περιοχή, προβάλλοντας την ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και τις στρατηγικές συμμαχίες της χώρας. Στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η Αθήνα διατηρεί ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας, επιμένοντας όμως σταθερά στις πάγιες εθνικές θέσεις και στον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου.

Ζητήματα αιχμής, όπως η πρόοδος της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης-Κύπρου και η διαχείριση των θαλάσσιων ζωνών, αποτελούν διαρκή τεστ αξιοπιστίας για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης. 

3 Το τρίτο μέτωπο έχει αμιγώς πολιτικά και εκλογικά χαρακτηριστικά, καθώς αφορά την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των απογοητευμένων ψηφοφόρων. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα σημαντικό κομμάτι πολιτών, που στήριξε τη Νέα Δημοκρατία το 2023, τηρεί πλέον στάση αναμονής ή μετακινείται στην «γκρίζα ζώνη» των αναποφάσιστων. Και εκεί ποντάρει η κυβέρνηση προσπαθώντας να τους πείσει να επιστρέψουν.

Η στρατηγική του Μαξίμου για την επιστροφή αυτού του κοινού βασίζεται σε δύο άξονες: την αυτοκριτική και τα πολιτικά ανοίγματα. Η δημόσια παραδοχή λαθών, όπως στην περίπτωση των δυσλειτουργιών στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στοχεύει στο να δείξει ότι η κυβέρνηση ακούει την κοινωνία και διορθώνει τα κακώς κείμενα. Ταυτόχρονα, επιχειρείται η συσπείρωση όλων των γενεών της παράταξης, με στοχευμένες περιοδείες στην περιφέρεια και ανάδειξη της «ατζέντας 2030» ως ενός νέου, ελκυστικού οράματος για την επόμενη τετραετία.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και τα ξεκάθαρα πολιτικά διλήμματα που θέτει ο Κυριάκος Μητσοτάκης περί αυτοδυναμίας έναντι «βαλτωμένων» κυβερνήσεων συνεργασίας, επιδιώκοντας να επαναφέρει στο προσκήνιο το αίσθημα της πολιτικής ευθύνης.