Λειτουργούν δε ως να έχουν ήδη μπει ατύπως σε προεκλογική περίοδο, ανεξαρτήτως με το πότε θα γίνουν οι επόμενες εκλογές.

Κανείς στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, στον εναπομείναντα ΣΥΡΙΖΑ, στο κόμμα Τσίπρα ή στο κόμμα Καρυστιανού, στη διαλυμένη Νέα Αριστερά ή στους Δημοκράτες του Στέφανου Κασσελάκη με το 1% στις δημοσκοπήσεις δεν παραγνωρίζει τους ισχύοντες συσχετισμούς στην πολιτική σκηνή. Ολοι αναγνωρίζουν το σαφές προβάδισμα του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Ν.Δ. Στο ερώτημα γιατί βάζουν δημοσίως στόχους που δεν πρόκειται να πιάσουν, όπως π.χ. ο Νίκος Ανδρουλάκης που μιλά για νίκη του ΠΑΣΟΚ με μία ψήφο διαφορά, η απάντηση είναι ότι ακολουθούν στρατηγική δεύτερων εκλογών. Δηλαδή στοχεύουν σε «πύρρειο νίκη» της Ν.Δ. στις πρώτες εκλογές, που δεν θα δίνει αυτοδυναμία αλλά ούτε και αυτονόητο δικαίωμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη να πάει σε δεύτερες.

Τότε, όμως, προκύπτει το ερώτημα ποιος θα συνεργαστεί με ποιον. Και σε αυτό το ερώτημα δεν υπάρχει απάντηση στην κοινή γνώμη. Και δύσκολα θα υπάρξει, κάτι που ευνοεί το αφήγημα της Ν.Δ. περί σταθερότητας ή χάους.

Ανεβάζει τους τόνους

Στο ΠΑΣΟΚ χαμογελούν μετά το συνέδριο επικράτησης του Ανδρουλάκη, αλλά και από το «τσίμπημα» στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Εχουν ανεβάσει απότομα τους τόνους κατά της κυβέρνησης και έτσι θα συνεχίσουν. Ζητούν καθημερινά εκλογές και αφήνουν να διαρρέει ότι «ο Μητσοτάκης σκέπτεται πρόωρες εκλογές» ή «δέχεται εισηγήσεις για πρόωρες εκλογές» ή «οι βουλευτές της Ν.Δ. ετοιμάζονται να φάνε τον Μητσοτάκη» και άλλα τέτοια. Προσπαθούν να διαμορφώσουν κλίμα αποσταθεροποίησης, εκμεταλλευόμενοι υπαρκτές και δύσκολες υποθέσεις όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ ή των υποκλοπών, με έναν βασικό στόχο. Ο Μητσοτάκης να… λυγίσει και να μην ξεπεράσει το δύσκολο καλοκαίρι που έρχεται. Αν δεν το καταφέρουν, γνωρίζουν ότι θα μπουν στην πραγματική τελική ευθεία των επόμενων εκλογών (από το ερχόμενο φθινόπωρο έως την άνοιξη του 2027) αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο να μην καταφέρουν να πιάσουν ούτε το ποσοστό που τους δίνουν σήμερα οι εταιρίες δημοσκοπήσεων.

Εσωκομματικά, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν θα αντιμετωπίσει σοβαρό θέμα μέχρι τις εκλογές. Θέματα, όπως η αποχώρηση Σαουλίδη ή η κριτική Καστανίδη, που όπως όλα δείχνουν δεν θα είναι ξανά υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ, θα προκαλούν εντάσεις, αλλά δεν θα τον αποσταθεροποιήσουν. Ταυτόχρονα, θα υπενθυμίζει συνεχώς στην κοινή γνώμη ότι το ΠΑΣΟΚ όπως επιτίθεται στη Ν.Δ. επιτίθεται και στον Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τη στρατηγική της αυτόνομης καθόδου στις εκλογές. Ωστόσο, επειδή δεν υπάρχει αφήγημα εξουσίας, η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ δεν είναι πειστική στο μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης, ιδίως στον χώρο του Κέντρου.

Χωρίς εξαίρεση

Σε σχετικό ερώτημα κατά τη συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΪ, ο Ανδρουλάκης απάντησε πως στο σενάριο που το ΠΑΣΟΚ νικήσει στις επόμενες εκλογές, θα συνεργαστεί για να κάνει κυβέρνηση με όποιον ασπαστεί το πρόγραμμά του. Χωρίς καμία εξαίρεση. Και αυτή η φράση συμπεριλαμβάνει και τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ και την Καρυστιανού και τη Νέα Αριστερά και όλους όσοι θα… ασπαστούν το πρόγραμμά του. Αυτή είναι και αυτή θα είναι η πρόταση του Ανδρουλάκη στην κοινή γνώμη, όσο και αν στο διάστημα μέχρι τις εκλογές αλληλοσκοτωθεί με τον Τσίπρα και την Καρυστιανού ή όποιον άλλον για τη δεύτερη θέση.

Μέχρι τις εκλογές επίσης θα έχει ολοκληρώσει την επιστροφή των στελεχών από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ (Νίνα Κασσιμάτη) ή την ένταξη από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ (Νικόλας Φαραντούρης) και αυτό θα τον φέρει επίσης σε σύγκρουση με την Κουμουνδούρου. Αντιστοίχως σε σύγκρουση με τον Τσίπρα θα τον φέρει η πορεία κάποιων στελεχών προς το κόμμα Τσίπρα (όπως π.χ. η Αθηνά Λινού) ή η διεκδίκηση κάποιων ταυτόχρονα από το ΠΑΣΟΚ και τον Τσίπρα (όπως ο Ευάγγελος Αποστολάκης). Αυτή η… ανακύκλωση δεν μπορεί να εμφανιστεί στην κοινή γνώμη ως διεύρυνση, αλλά σύμφωνα με τους επιτελείς του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, μπορεί να δώσει κάποιες παραπάνω ψήφους στις εκλογές.

Σε πίεση

Στο ίδιο σκηνικό, ο Αλέξης Τσίπρας είναι πλέον σε μεγάλη πίεση. Αναγκάζεται να δίνει δημοσίως διαπιστευτήρια ετοιμότητας και αποφασιστικότητας, όταν στην πραγματικότητα έχει να αντιμετωπίσει την ανησυχία και τον προβληματισμό που σπέρνουν στο επιτελείο του οι κακές δημοσκοπήσεις. Την ίδια ώρα, δείχνει να εγκαταλείπει τη ρητορεία του Κέντρου και να επιστρέφει στις πομπώδεις εκφράσεις του 2015, αποδεχόμενος την πραγματικότητα. Οτι ο Αλέξης Τσίπρας, ο πρωθυπουργός του 3^ου αχρείαστου μνημονίου, της τραγωδίας στο Μάτι, της φονικής πλημμύρας στη Μάνδρα και της ενδοτικής συμφωνίας των Πρεσπών, δεν μπορεί να ξανασυστηθεί στην κοινή γνώμη ως κεντρώος ή μεταρρυθμιστής.

Γι’ αυτό βγήκε και είπε δημοσίως ότι έκανε λάθος που δεν έκλεισε τις τράπεζες την επομένη της εκλογικής του νίκης το 2015. Γι’ αυτό βγήκε και αποκάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη «πολιτικό απατεώνα», φράση που είχε χρησιμοποιήσει και πριν από τις εκλογές του 2023 όταν ήταν και πάλι σε βαθιά απόγνωση, προκαλώντας τότε την έντονη αντίδραση του Ευκλείδη Τσακαλώτου. Τα κάνει όλα αυτά επειδή έχει πάρει απόφαση ότι στοχεύει στη λούμπεν Αριστερά που στόχευε και το 2015 και επειδή γνωρίζει ότι το ήπιο, μεταρρυθμιστικό Κέντρο τού έχει γυρίσει οριστικά την πλάτη.

Ο Τσίπρας περιμένει να γεμίσουν τις άδειες θέσεις του κόμματός του τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πολύ σύντομα θα αφαιρέσει από τα απαραίτητα κριτήρια για την ένταξη στο κόμμα του την προηγούμενη παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα. Περιμένει ακόμα τον Γιώργο Βασιλειάδη να του πει ότι είναι οργανωτικά έτοιμος για ανακοινώσεις και αυτό αναμένεται να γίνει τον προσεχή Σεπτέμβριο.

Ο Τσίπρας φέρεται να μην πιστεύει ότι ο Μητσοτάκης θα κάνει πρόωρες εκλογές. Φέρεται επίσης να πιστεύει ότι έχει πολλές πιθανότητες να βγει δεύτερος στις επόμενες εκλογές -έστω και σε μεγάλη απόσταση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη- μπροστά από τον Νίκο Ανδρουλάκη και τη Μαρία Καρυστιανού, η οποία, μετά τη διαδικτυακή ανακοίνωση του κόμματός της, δείχνει να αντέχει στις δημοσκοπήσεις. Αν τα καταφέρει, κάτι που θέλει και ο Ανδρουλάκης για τον εαυτό του, θεωρεί πως θα έχει τον πρώτο και τον βασικό λόγο για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην Κεντροαριστερά, ώστε να υπάρξει κοινό μέτωπο κατά του Μητσοτάκη. Αν όχι στις δεύτερες εκλογές του 2027, τότε στις επόμενες.

ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Πιο κοντά Κωνσταντοπούλου και Καρυστιανού

Οι κινήσεις αυτές γίνονται στο παρασκήνιο, αλλά όχι στο σκοτάδι. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μεταφέρουν πληροφορίες και προθέσεις από το ένα επιτελείο στο άλλο και περισσότεροι ακόμα οι κοινωνοί τού τι συμβαίνει και τι γίνεται. Από ένα τέτοιο κανάλι έχει προκύψει το τελευταίο διάστημα επαναπροσέγγιση ανάμεσα στη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τη Μαρία Καρυστιανού. Σκοπός είναι η κοινή τους κάθοδος στις ερχόμενες εκλογές συγκροτώντας ένα ισχυρό δίδυμο στο ακροατήριο που θέλει να διαμαρτυρηθεί με την ψήφο του. Και αν δεν τα καταφέρουν πριν από τις πρώτες εκλογές, θα συνεχίσουν τις συζητήσεις για να συνεργαστούν στην πορεία προς τις δεύτερες εκλογές. Οι πληροφορίες αυτές έχουν θορυβήσει περισσότερο τα επιτελεία του Ανδρουλάκη και του Τσίπρα και λιγότερο το επιτελείο του Μητσοτάκη.