Ο Ν. Δένδιας επανήλθε στις συμπεφωνημένες υποχρεώσεις που δέχθηκε να αναλάβει για το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και το Μ. Μαξίμου έριξε νερό στο κρασί. Αλλωστε modus vivendi σημαίνει «μία συμφωνία, συχνά άτυπη ή προσωρινή, που επιτρέπει σε μέρη με διαφορετικές απόψεις ή συμφέροντα, να συνυπάρχουν ειρηνικά, ακόμα κι αν δεν συμφωνούν πλήρως».

Δύσκολο βράδυ

Το βράδυ της Τρίτης ήταν ένα πραγματικά δύσκολο βράδυ. Ο Ν. Δένδιας, που είχε υπογράψει την τροπολογία για το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη, έχοντας αποδεχθεί την πρόταση που του είχε κάνει ο Κ. Μητσοτάκης σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την προηγούμενη Παρασκευή, προκειμένου οι διάσπαρτες αρμοδιότητες για την ανάδειξη του μνημείου να περάσουν στο υπ. Εθνικής Αμυνας, έκανε δυο κινήσεις που ενόχλησαν έντονα το Μ. Μαξίμου. Επέλεξε να πάει στην τελετή του ΓΕΣ, που γινόταν λίγα μέτρα μακριά από τη Βουλή, στη «Μ. Βρετανία», και όχι στη Βουλή όπου δινόταν μάχη για την τροπολογία.

Τη μεγαλύτερη ενόχληση όμως την προκάλεσε η επιλογή του απόντος υπουργού να διανείμει γραπτή δήλωσή του για το θέμα την ώρα που τέλειωνε την πρωτομιλία του ο πρωθυπουργός σε έντονα φορτισμένο κλίμα. Η δήλωση του Ν. Δένδια ήταν αμφίσημη και σε κάθε περίπτωση δικαιολογούσε την αίσθηση ότι διαφοροποιείται από την επίσημη κυβερνητική θέση, κάτι που για αρκετές ώρες αποδείχθηκε «βούτυρο στο ψωμί» της αντιπολίτευσης: Απονομιμοποίηση της κυβέρνησης, αλλά και αμφισβήτηση της πλειοψηφίας της.

Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά και εκείνη η δύσκολη νύχτα τελείωσε αφήνοντας ένα αναπάντητο ερώτημα. Την επόμενη ο Ν. Δένδιας θα ψήφιζε την τροπολογία που είχε υπογράψει; Κι αν την ψήφιζε, θα την ψήφιζε με επιστολική ψήφο ή με φυσική παρουσία, πηγαίνοντας στη Βουλή; Ολα λύθηκαν το πρωί της Τετάρτης, όταν οι επικοινωνίες με το Πεντάγωνο διευκρίνισαν ότι ο Ν. Δένδιας θα πήγαινε στη Βουλή και θα ψήφιζε. Πράγματι δεν του ζητήθηκε να μιλήσει στην Ολομέλεια, καθώς στο Μ. Μαξίμου επικράτησαν η ψυχραιμία και η επιλογή να πέσουν οι τόνοι.

Αντιδράσεις

Σε αυτήν την επιλογή μεγάλο ρόλο έπαιξαν οι αντιδράσεις που «μάζεψε» το Μ. Μαξίμου από τις κυλιόμενες μετρήσεις, από τις κομματικές οργανώσεις, από την επεξεργασία των αντιδράσεων στα social και από τους ψηφοφόρους της Ν.Δ., αλλά και από ένα σημαντικό μέρος των κεντρώων ψηφοφόρων. Ετσι, σύμφωνα με πληροφορίες, έπεσαν στο τραπέζι εισηγήσεις για πιο δραστική αντιμετώπιση του Ν. Δένδια.

Ο Κ. Μητσοτάκης έχοντας κερδίσει τη μάχη της κεντροδεξιάς και όντας βέβαιος για τη συμπαγή στάση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ., έδωσε το σήμα για… χαμήλωμα των τόνων. Η τροπολογία ψηφίστηκε με 159 ψήφους (4 περισσότερες από την κοινοβουλευτική δύναμη της Ν.Δ.) και από την Πέμπτη πρωί πρωί ο Ν. Δένδιας έπιασε δουλειά, καλώντας στο υπουργείο τον δήμαρχο Αθηναίων Χ. Δούκα και τον συναρμόδιο υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη για την εφαρμογή του νέου νόμου, με πρώτο μέλημα την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.

Κοινό μυστικό

Το ταραχώδες τριήμερο «επισημοποίησε» ένα υπαρκτό θέμα, το οποίο όλοι ήξεραν, αλλά κανένας δεν ήθελε να το κάνει μείζον. Η φιλοδοξία του Ν. Δένδια να διαδεχτεί τον Κ. Μητσοτάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. είναι κοινό μυστικό, αλλά και θεμιτό. Αυτό που δεν είναι ανεκτό από το Μ. Μαξίμου είναι, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η φιλοδοξία (;) του ΥΠΕΘΑ να αντικαταστήσει τον Κ. Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία. Το όνομα του Ν. Δένδια συνδέθηκε με τα σενάρια της «εν κινήσει αλλαγής» πρωθυπουργού, αλλά και με διεργασίες στις οποίες φέρονται να συμμετέχουν και οι Κ. Καραμανλής – Α. Σαμαράς. Επειδή, όμως, όπως αποδείχθηκε και πριν από λίγες μέρες, ο Κ. Μητσοτάκης παραμένει ισχυρός και διαθέτει συμπαγή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, κρίθηκε ότι δεν είχε κανέναν λόγο να «επιτεθεί» και να μπει σε έναν πόλεμο φθοράς. Η ηγεμονική στάση που έδειξε, όπως λένε συνεργάτες του, έστειλε και ένα ισχυρό μήνυμα στην αγορά ότι παραμένει κυρίαρχος του παιχνιδιού και βαδίζει προς τις επόμενες εκλογές χωρίς αντίπαλο.

Η ηγετική περπατησιά που χτίζει εδώ και 2-3 χρόνια βρίσκεται σε κοινή θέα και δεν είναι αθέμιτο, εφόσον όμως δεν συνδέεται με βιασύνη και προσεκτικές αλλά «πονηρές» διαφοροποιήσεις, οι οποίες προκαλούν προβλήματα στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό. Δεν έχει περάσει απαρατήρητο ότι ο Ν. Δένδιας δεν έχει μπει μπροστά σε καμία από τις μεγάλες πολιτικές μάχες που έχει δώσει η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια και αρκείται στα του εκάστοτε υπουργείου του. Οντας υπουργός σε δυο κρίσιμα και μεγάλα υπουργεία, όπως το Εξωτερικών και το Εθνικής Αμυνας. Προφανώς αυτή η συμπεριφορά έχει καταγραφεί και αξιολογηθεί. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης πιθανώς να φανούν στον εκλογικό ανασχηματισμό που θα κάνει ο Κ. Μητσοτάκης, επιλέγοντας το κυβερνητικό σχήμα μάχης, με το οποίο θα πάει στις εκλογές του 2027.

Σύμφωνα με πληροφορίες -επειδή συζητήθηκε τις μέρες της κρίσης- δεν προβλέπεται επίσπευση του ανασχηματισμού.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ «ΤΑΜΕΙΟ»

Κυριαρχία απέναντι στην αντιπολίτευση

Το επιτελείο του Μ. Μαξίμου κάνοντας ταμείο της τελευταίας περιόδου καταγράφει τα εξής:

1 Η κυριαρχία Ν.Δ.-Κ. Μητσοτάκη παραμένει (όπως καταγράφεται και σε όλες τις δημοσκοπήσεις) και έχει τις προϋποθέσεις περαιτέρω ενίσχυσής της. Σε αυτό, εκτός του παραγόμενου έργου (οικονομία, εθνικά θέματα, μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο της Ευρώπης, ενίσχυση του ΕΣΥ και της αγοραστικής δύναμης των ευάλωτων και της μεσαίας τάξης), εκτιμάται πως συνηγορεί ο περαιτέρω κατακερματισμός της αντιπολίτευσης. Η προσχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ στον Τσίπρα, οι ρωγμές που δημιουργούνται στα υπάρχοντα κόμματα εν όψει «κόμματος Τσίπρα», η «κολλημένη βελόνα» του ΠΑΣΟΚ, το οποίο προσχωρεί όλο και περισσότερο στην «αντισυστημικότητα» των Κωνσταντοπούλου-Βελόπουλου και ακτιβιστών και το φάντασμα του «κόμματος των Τεμπών που πλανάται» προκαλούν μεγάλη κρίση ταυτότητα στις διάφορες εκδοχές της Αριστεράς, της Κεντροαριστεράς και της «αντιδεξιάς».

2 Ο Ν. Δένδιας, ο οποίος απευθύνεται στο δεξιό κοινό, υπέστη ήττα ερχόμενος σε ευθεία σύγκρουση με το κοινό του, που είναι αναφανδόν υπέρ της προστασίας του μνημείου του Αγνωστου Στρατιώτη και κατά της χρησιμοποίησής του από πάσης φύσεως απεργούς πείνας ή διαμαρτυρόμενους, όπως αντικατοπτρίζεται και στα γκάλοπ. Ενδιαφέρον τέλος έχει και το γεγονός ότι βουλευτές που έβλεπαν με θετικό τρόπο τις κινήσεις Δένδια, διαπίστωσαν από τους χειρισμούς του ότι «έχει έλλειμμα ηγετικότητας και πυγμής».