Πίσω από το αρχικό «ναι» των περισσότερων μπλόκων για συμμετοχή στη συνάντηση υπάρχει ένα πέπλο σκότους, το οποίο υπήρχε σχεδόν από την αρχή των κινητοποιήσεων. Ολα τα μπλόκα δεν ήταν το ίδιο. Δεν είχαν τα ίδια αιτήματα ούτε τους ίδιους στόχους. Και σε πολλά απ’ αυτά υπήρχε έντονη η παρουσία οργανωμένων πολιτικών δυνάμεων. Την πιο έντονη και δομημένη παρουσία την είχαν στελέχη του ΚΚΕ. Παρόντες ήταν στελέχη ή υποψήφιοι βουλευτές άλλων κομμάτων. Οπως και αναρχικοί μπαχαλάκηδες ή υποστηρικτές του έγκλειστου Η. Κασιδιάρη, οι οποίοι τον υποδέχθηκαν θερμά σε μπλόκο.

Τίποτα δεν ήταν σαφές και καθαρό, παρόντων και αγροτοσυνδικαλιστών οι οποίοι προέρχονται από τη Ν.Δ. Η κοινή λίστα με τα 27 αιτήματα -μεταξύ των οποίων το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και η μη ένταξη του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ- συντάχθηκε μετά κόπων και βασάνων και κυρίως αφότου οι συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο ΚΚΕ πέτυχαν να δημιουργήσουν την «Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων», ως βασικό εκφραστή των μπλόκων, ενώ είναι γνωστό ότι αυτή η επιτροπή δεν εκφράζει όλα τα μπλόκα. Χαρακτηριστική -αλλά όχι μοναδική- περίπτωση είναι τα «18 μπλόκα» τα οποία είχαν την άποψη ότι οι αγρότες έπρεπε να ανταποκριθούν στην πρώτη πρόσκληση του Κ. Μητσοτάκη για διάλογο. 

Μειοψηφία

Ούτως ή άλλως, παρά τη μαζικότητα των κινητοποιήσεων, στα μπλόκα βρέθηκε μια μικρή μειοψηφία των αγροτών. Τα τρακτέρ π.χ. δεν ξεπέρασαν ποτέ τα 5.000, όταν είναι γνωστό ότι στη χώρα υπάρχουν πάνω από 300.000 τρακτέρ. Η κυβέρνηση επέλεξε μια στάση η οποία είχε διαλλακτικές προθέσεις και τη βούληση να μην υπάρξει σύγκρουση. Οπως και δεν υπήρξε, εκτός 3-4 ακραίων περιπτώσεων, όπως οι αθλιότητες που έγιναν έξω από το αεροδρόμιο στο Ηράκλειο Κρήτης. Η γραμμή αυτή, προϊόντος του χρόνου, προκάλεσε ενδοκυβερνητικές ενστάσεις κατά πόσον ήταν αποτελεσματική και κατά πόσον έθιγε το κύρος μιας κυβέρνησης, που αντιμετώπιζε την εφαρμογή του νόμου ως plan B.

Παράλληλα υπήρξαν αντιδράσεις από άλλες επαγγελματικές ομάδες ελεύθερων επαγγελματιών, οι οποίες δεν απολαμβάνουν ούτε το 1/10 των όσων δόθηκαν στους αγρότες. Ενώ η υπέρμετρα φιλοαγροτική στάση της μεγάλης πλειοψηφίας των ΜΜΕ βοηθούσε στη δημιουργία μιας παραπλανητικής εικόνας της πραγματικότητας. Κατέστη μέγιστο «αμάρτημα» και «δημοσιογραφικό ατόπημα» π.χ. να ερωτηθεί ένας αγροτοσυνδικαλιστής-πρωταγωνιστής αν είναι μέλος κόμματος ή αν υπήρξε υποψήφιος βουλευτής κόμματος. 

Κριτική

Η κριτική που ασκείται και εντός της κυβέρνησης είναι ότι αφότου δόθηκαν όλα τα χρήματα (και 13% περισσότερα από το 2024) που έπρεπε να πάρουν οι αγρότες (και τα χρωστούμενα από το 2024 και τα οφειλόμενα από το 2025), όπως και το φθηνό πετρέλαιο από την αντλία και το φθηνότερο ρεύμα των 8,5 λεπτών, η στάση της κυβέρνησης θα έπρεπε να αλλάξει. Ιδιαίτερα μετά και τη μεγάλη ταλαιπωρία που υπέστησαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από το αιφνίδιο και απροειδοποίητο κλείσιμο των δρόμων κατά την επιστροφή τους από τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Από την άλλη, η κυβέρνηση, που πήρε το πράσινο φως από την Ε.Ε. με τα χίλια ζόρια και στο παρά πέντε, ήταν εμφανές ότι δεν ήθελε να χαλάσει την επιτυχία της. Ενώ δεν έκρυψε ότι έπαιζε συνειδητά άμυνα υπό την πίεση της ενοχικότητας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ουσιαστικά, με αυτήν τη συμπεριφορά της αποδυνάμωσε και τη σωστή επιλογή της να σπάσει το απόστημα του διαχρονικού σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ που έσκασε στα χέρια της.

Σύμμαχος της κυβέρνησης, η κοινωνία

Εφόσον η μεθαυριανή συνάντηση γίνει και πάει καλά, εκτονώνοντας πλήρως την κατάσταση, υπάρχουν το έδαφος και ο χρόνος ώστε η κυβέρνηση να ανακτήσει πλήρως την αξιοπιστία της και το κύρος της. Σύμμαχός της σε αυτήν την εκ των ων ουκ άνευ προσπάθειά της βρίσκεται μεγάλο μέρος της κοινωνίας (δεν μετρήθηκε ποτέ ξανά πόσοι συμφωνούν με τη συνολική στάση των αγροτών που ήταν στα μπλόκα, εκτός από την αρχή των κινητοποιήσεων, που καταγράφηκε ένα 80% που συμφωνούσε) και η πλήρης «αναρχία» που επικρατεί στην αντιπολίτευση, ιδιαίτερα μετά την ανακοίνωση της δημιουργίας του «κόμματος Καρυστιανού».