Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας σε συνέντευξή του στον ρ/σ Alpha 9,89, αναφορικά με την επίσκεψη Ομπάμα, επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι "η αμερικανική πολιτική δεν αλλάζει, ούτε πρόκειται να αλλάξει οπωσδήποτε με τις διεθνείς σχέσεις, με την αλλαγή ενός προέδρου", ενώ συνέδεσε την επίσκεψη του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ με τα ισχυρά συμφέροντα της χώρας του στην περιοχή, τα οποία ανταγωνίζονται μεγάλα γεωστρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα επίσης ισχυρών κρατών, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Ευρώπης, της ΕΕ και της Ευρωζώνης.
Σχετικά με την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, ο κ. Κουτσούμπας είπε ότι υπάρχει το ενδεχόμενο μικρής ανάπτυξης, εκτός αν διεθνώς διαφορετικές οικονομικές εξελίξεις συμπαρασύρουν την Ελλάδα, μόνο που αυτή δεν θα αφορά στο σύνολο της οικονομίας, αλλά κάποιους κλάδους της, ενώ ταυτόχρονα θα είναι “ανάπτυξη για τους λίγους”.
Ο κ. Κουτσούμπας τόνισε επίσης, ότι η οποιαδήποτε ρύθμιση του χρέους θα συνοδεύεται από μέτρα, αναφέροντας “αυτό σημαίνει, όπως και να το ονομάσουν, 4ο μνημόνιο”.
Σχετικά με τη βιωσιμότητα του χρέους, επεσήμανε -με αφορμή και την επίσκεψη Ομπάμα- ότι οι ΗΠΑ συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων υπερχρεωμένων κρατών, αλλά λύνουν, καλύπτοντας ορισμένα ζητήματα λόγω της ισχύος τους και της ισχύος του δολαρίου.
Σε ότι αφορά το ενδεχόμενο χειρότερων εξελίξεων στην εξωτερική πολιτική με την εκλογή Τραμπ, είπε «επί της ουσίας δε νομίζω ότι θα έχουμε τεράστιες ανατροπές» Δεν έκρυψε την ανησυχία του για τους ελλοχεύοντες κινδύνους, υπενθυμίζοντας «μόνο σε αυτή την περίοδο -υποτίθεται- της ψύχρανσης των σχέσεων των ΗΠΑ με την Τουρκία είχαμε την αποδοχή της ελληνικής κυβέρνησης να έρθει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, να ενισχυθούν οι αμερικάνικες βάσεις και την πρόταση της κυβέρνησης για μεταφορά της αμερικανικής βάσης του Ιντσιρλίκ στην Κάρπαθο. Αυτό δεν είναι θετικό για την Ελλάδα”, πρόσθεσε, “έστω κι αν ο κ. Καμμένος το είχε παρουσιάσει ως θετικό, δήθεν ότι θα γύρει η πλάστιγγα υπέρ των συμφερόντων της Ελλάδας. Αυτά είναι υπηρέτηση των συμφερόντων, όχι μόνο των αμερικάνικων ομίλων, αλλά και των ελληνικών στον ανταγωνισμό τους με την τουρκική αστική τάξη. Και αυτοί οι ανταγωνισμοί και οι αντιθέσεις, οδηγούν τελικά σε εμπλοκές, σε επεμβάσεις.»
