Ελλάδα και Τουρκία «επικηρύσσουν» τον λαγοκέφαλο: Το σχέδιο για να «βγουν» από τις θάλασσες

Στην Ελλάδα βρίσκεται σε εφαρμογή πιλοτικό πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης των επαγγελματιών αλιέων για την αλίευση και απομάκρυνση του ασημόμαγου λαγοκέφαλου (Lagocephalus sceleratus), ενώ στην Τουρκία αυξάνεται θεαματικά το ανώτατο όριο των ψαριών που μπορούν να ενταχθούν στο αντίστοιχο πρόγραμμα επιδότησης: από 200.000 σε 1 εκατομμύριο λαγοκέφαλους.

Ελλάδα: Πάνω από 5 ευρώ το κιλό για την αλίευση λαγοκέφαλων

Το ελληνικό πιλοτικό πρόγραμμα προβλέπει, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αποζημίωση άνω των 5,33 ευρώ για κάθε κιλό λαγοκέφαλου που θα συλλέγεται.

Σε πρώτη φάση, η δράση επικεντρώνεται στο Νότιο Αιγαίο και την Κρήτη, δύο από τις περιοχές όπου οι επαγγελματίες αλιείς έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με έντονη παρουσία του συγκεκριμένου είδους.

Το ευρύτερο πακέτο στήριξης ανέρχεται σε 1,5 εκατ. ευρώ και έχει ως στόχο την υποστήριξη περίπου 16.000 αλιέων. Παράλληλα, προβλέπονται προσωρινές επιδοτήσεις καυσίμων για επαγγελματίες του κλάδου, προκειμένου να περιοριστεί το αυξημένο λειτουργικό κόστος.

Οι λαγοκέφαλοι που θα αλιεύονται στο πλαίσιο του σχεδίου θα καταγράφονται και στη συνέχεια θα οδηγούνται προς καταστροφή με αποτέφρωση, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα αναμένεται να δοθεί στις περιόδους αναπαραγωγής τους.

Τουρκία: Πενταπλασιάζει το όριο – Έως 1 εκατ. ψάρια

Την ίδια ώρα, η Τουρκία επεκτείνει σημαντικά το δικό της πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης των ψαράδων που αλιεύουν λαγοκέφαλους.

Με τροποποίηση που δημοσιεύθηκε στην τουρκική Επίσημη Εφημερίδα, το ανώτατο όριο για συγκεκριμένα είδη αυξάνεται από τις 200.000 στο 1 εκατομμύριο ψάρια.

Η απόφαση αφορά τα είδη Lagocephalus spadiceus, Lagocephalus suezensis, Lagocephalus guentheri, Tylerius spinosissimus, Lagocephalus lagocephalus, Sphoeroides pachygaster και Torquigener flavimaculosus.

Μόλις συμπληρωθεί το όριο του ενός εκατομμυρίου, η αρμόδια Γενική Διεύθυνση Αλιείας και Υδατοκαλλιεργειών θα σταματήσει την παραλαβή μέσω του συστήματος SUBİS και θα προχωρήσει σε σχετική ανακοίνωση.

Η τουρκική ρύθμιση τέθηκε σε ισχύ αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2026.

Γιατί ο λαγοκέφαλος προκαλεί συναγερμό

Ο ασημόμαγουλος λαγοκέφαλος έφτασε στη Μεσόγειο από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και η εξάπλωσή του έχει συνδεθεί και με τις ολοένα θερμότερες συνθήκες που επικρατούν στα νερά της Μεσογείου.

Το συγκεκριμένο ψάρι μπορεί να φτάσει συνήθως σε μήκος 40 έως 60 εκατοστών και θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνο για κατανάλωση, καθώς περιέχει τετροδοτοξίνη, μία ισχυρή νευροτοξίνη που μπορεί να αποβεί θανατηφόρα και για την οποία δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο.

Türkiye’de istilacı balon balığıyla mücadelede balıkçılara verilen destek artırıldı; 10 TL’lik ödeme kapsamındaki toplam kota 200 binden 1 milyon balığa çıkarıldı.

🔹 Benekli balon balığında ise 100 bin adet kota ve balık başına 35 TL destek devam edecek. pic.twitter.com/SGiBYEwooD

— Bulvar Medya (@Bulvarpress) September 23, 2026

Παράλληλα, τα ισχυρά σαγόνια και τα ιδιαίτερα κοφτερά δόντια του προκαλούν μεγάλες ζημιές σε δίχτυα και άλλα αλιευτικά εργαλεία.

Το πρόβλημα έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητό στην Κρήτη και τη Ρόδο, όπου επαγγελματίες αλιείς αναφέρουν ζημιές στον εξοπλισμό τους, μείωση των αλιευμάτων και αύξηση του κόστους της δραστηριότητάς τους.

Σύμφωνα με εκτίμηση του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών που επικαλείται το δημοσίευμα, οι λαγοκέφαλοι μπορεί να προκαλούν απώλειες περίπου 8.500 ευρώ ετησίως ανά αλιευτικό σκάφος στις περιοχές που πλήττονται.

Η παρουσία τους έχει πλέον καταγραφεί σχεδόν σε ολόκληρη την ελληνική θαλάσσια επικράτεια, ενώ αυξημένη προσοχή έχουν προκαλέσει και αναφορές για εμφανίσεις τους κοντά στην Αθήνα.

Οι λαγοκέφαλοι τρέφονται με άλλους θαλάσσιους οργανισμούς, μεταξύ των οποίων χταπόδια και όστρακα, επηρεάζοντας τόσο την αλιεία όσο και τα τοπικά θαλάσσια οικοσυστήματα.

Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται μόνο στις ζημιές στα δίχτυα. Σύμφωνα με μαρτυρίες που περιλαμβάνονται στο δημοσίευμα, αλιείς έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν παραδοσιακά πεδία αλιείας και να αναζητούν ψάρια σε πολύ μεγαλύτερα βάθη.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ψαρά από τη Ρόδο, ο οποίος ανέφερε ότι ενώ παλαιότερα τα πληρώματα μπορούσαν να ψαρεύουν σε βάθος 40 έως 45 μέτρων, πλέον σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν κοντά στα 200 μέτρα για να βρουν μπαρμπούνια.

Η Ελλάδα ακολουθεί έτσι το παράδειγμα της Κύπρου, η οποία έχει ήδη εφαρμόσει σύστημα οικονομικών κινήτρων για την αλίευση και απομάκρυνση του χωροκατακτητικού είδους.

Το ζητούμενο πλέον για τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου δεν είναι η πλήρης εξαφάνιση ενός είδους που έχει ήδη εγκατασταθεί στα νερά της περιοχής, αλλά ο περιορισμός του πληθυσμού του και των επιπτώσεων που προκαλεί στην αλιεία και στα θαλάσσια οικοσυστήματα.