Σ' έναν από τους σημαντικότερους τόπους διαχείμασης του Νανόκυκνου παγκοσμίως εξελίσσεται την τελευταία εικοσαετία το Δέλτα του Έβρου.
Το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου υποδέχθηκε τα πρώτα 70 του συγκεκριμένου είδους για τη φετινή περίοδο, ενώ στην επόμενη περίοδο αναμένεται η σταδιακή άφιξη ακόμη χιλιάδων πουλιών.
Οι Νανόκυκνοι «ψηφίζουν» Δέλτα Έβρου
Τα στοιχεία αυτά κατέγραψε η Μονάδα Διαχείρισης Εθνικών Πάρκων Δέλτα Έβρου και Δαδιάς του ΟΦΥΠΕΚΑ, σύμφωνα με την οποία από μόλις 30 Νανόκυκνους που είχαν καταγραφεί το 2005, οι χειμερινοί πληθυσμοί αυξήθηκαν σε 2.200 άτομα το 2010, σε 8.400 το 2016, ενώ το ιστορικό ρεκόρ καταγράφηκε το 2022 : περίπου 11.000 πουλιά. Όπως επισημαίνει η Μονάδα Διαχείρισης δεδομένης της κατάρρευσης των πληθυσμών του Νονόκυκνου σε παραδοσιακές περιοχές διαχείμασης του είδους -όπως η Βρετανία- η εν λόγω εξέλιξη (σ.σ. της αύξησης του πληθυσμού που διαχειμάζει στο Δέλτα του ποταμού Έβρου), έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον επιστημόνων από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες οι οποίοι επισκέπτονται το Δέλτα αναζητώντας -σε συνεργασία με τη Μονάδα Διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ- εξηγήσεις για τη μεταβολή των μεταναστευτικών προτύπων του είδους. Η εν λόγω τάση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς διαφοροποιείται από εκείνη που παρατηρείται σε άλλη είδη υδρόβιων πουλιών, όπως χήνες, πάπιες και βουβόκυκνοι, που τα τελευταία χρόνια διαχειμάζουν συχνότερα σε βορειότερα γεωγραφικά πλάτη, φαινόμενο που συνδέεται με την κλιματική αλλαγή.
Σε ότι αφορά στο συγκεκριμένο είδος σύμφωνα με τη Μονάδα Διαχείρισης του ΟΦΥΠΕΚΑ «Ο Νανόκυκνος είναι το μικρότερο από τα τρία είδη κύκνων της Ευρώπης. Αναπαράγεται στην αρκτική τούνδρα και κάθε χρόνο διανύει χιλιάδες χιλιόμετρα για να φτάσει στις περιοχές διαχείμασής του. Από τις περιοχές αναπαραγωγής τους στον αρκτικό κύκλο, οι πληθυσμοί του είδους ακολουθούν διαφορετικές μεταναστευτικές διαδρομές προς την Ασία, τη βόρεια Ευρώπη και τη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Στον Έβρο, αξιοποιούν ολόκληρο το δελταϊκό σύμπλεγμα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αναζητούν τροφή σε εκτάσεις της ευρύτερης περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων ρυζοκαλλιεργειών στην τουρκική πλευρά του Δέλτα. Για την ανάπαυση και τη διανυκτέρευσή τους, ωστόσο, επιλέγουν τις προστατευόμενες περιοχές της ελληνικής πλευράς όπου βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο».
