Τι κερδίζουν οι δανειολήπτες από το πλαφόν στις χρεώσεις για δάνεια και κάρτες

Σκοπός της πρωτοβουλίας είναι η ενίσχυση της προστασίας των καταναλωτών απέναντι στους δυσνόητους όρους συμβολαίων και τις κρυφές επιβαρύνσεις.

«Η νέα νομοθετική παρέμβαση φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα πιο δίκαιο, ασφαλές, αυστηρό και διαφανές πλαίσιο, ενσωματώνοντας τέσσερις ευρωπαϊκές οδηγίες που αφορούν την καταναλωτική πίστη, τη σύναψη συμβάσεων εξ αποστάσεως, την πράσινη μετάβαση και το δικαίωμα στην επισκευή. Το σημαντικό είναι ότι το υπουργείο Ανάπτυξης προσθέτει επιπλέον μέτρα προστασίας, πέραν των κοινοτικών οδηγιών» όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή του.

Οι διατάξεις

Οι ρυθμίσεις για την καταναλωτική πίστη καλύπτουν δανειακές συμβάσεις χωρίς εμπράγματες εξασφαλίσεις επί ακινήτων (π.χ. υποθήκη), δηλαδή δάνεια που δεν συνδέονται με υποθήκη ή άλλο περιουσιακό στοιχείο. Πρόκειται κυρίως για καταναλωτικά δάνεια, επισκευαστικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες, για ποσά έως 100.000 ευρώ. Πρακτικά, αφορά το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής χρηματοδότησης των νοικοκυριών από τις τράπεζες. Τι αλλάζει:

* Υποχρεωτική διαφάνεια στις τραπεζικές συμβάσεις. Το Υπουργείο Ανάπτυξης δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διαφάνεια των τραπεζικών συμβάσεων. Οι τράπεζες θα υποχρεούνται, πλέον, να παρουσιάζουν με σαφή και κατανοητό τρόπο όλες τις χρεώσεις, τα επιτόκια, τις προμήθειες αλλά και τους κινδύνους που μπορεί να συνεπάγεται ένας δανεισμός.

* Πιο σαφές στον δανειολήπτη το δικαίωμα υπαναχώρησης μέσα σε 14 ημέρες. Ο δανειολήπτης έχει, ήδη, δικαίωμα υπαναχώρησης εντός 14 ημερών από την υπογραφή της σύμβασης. Με το νέο πλαίσιο, ωστόσο, το δικαίωμα αυτό αποσαφηνίζεται περαιτέρω. Ο πολίτης μπορεί να υπαναχωρήσει χωρίς κυρώσεις και χωρίς υποχρέωση αιτιολόγησης, εφόσον διαπιστώσει ότι οι όροι δεν τον εξυπηρετούν ή αν αλλάξει γνώμη.

* Θέσπιση πλαφόν στο επιτόκιο και στο συνολικό κόστος δανείου. Μπαίνει ανώτατο όριο στο ποσό του συνολικού ετήσιου πραγματικού επιτοκίου (ΣΕΠΕ), το οποίο δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το 30% έως 50% του ΣΕΠΕ, όπως αυτό δημοσιεύεται σε τριμηνιαία βάση από την Τράπεζα της Ελλάδος. Το ακριβές ποσοστό θα καθορίζεται με κοινή υπουργική απόφαση σε συνεργασία με τον διοικητή της ΤτΕ. Επίσης, ένας δεύτερος «κόφτης» βάζει όρια στο ποσό της αύξησης του αρχικού κεφαλαίου του δανείου κατά την αποπληρωμή. Συγκεκριμένα, το τελικό ποσό που θα πληρώνει ο δανειολήπτης, πλην των πιστωτικών καρτών, δεν θα μπορεί να ξεπερνά το 60% για δάνεια έως και 4 χρόνια, το 70% για δάνεια άνω των 4 ετών και μέχρι τα 8 έτη, και το 75% για δάνεια άνω των 8 ετών.

* Δικαίωμα στη λήθη για επιζώντες από καρκίνο. Οι πιστωτικοί φορείς απαγορεύεται να χρησιμοποιούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που σχετίζονται με τη διάγνωση ογκολογικής ασθένειας καταναλωτή στο πλαίσιο ασφαλιστικής σύμβασης συνδεδεμένης με σύμβαση πίστωσης, εφόσον έχουν παρέλθει πέντε έτη από την ολοκλήρωση της θεραπείας του.

Τι κερδίζουν οι δανειολήπτες

Πρακτικά, το πλαφόν 30% έως 50% αφορά κυρίως δάνεια που έχουν καθυστερήσει και οι επιβαρύνσεις έχουν συσσωρευτεί. Σε ένα ακριβό δάνειο (συνήθως χωρίς εξασφαλίσεις) 50.000 ευρώ που αποπληρώνεται σε 84 μήνες μπορεί να έχει σύνολο τόκων 21.914,23 ευρώ (επιβάρυνση 43,83%) που ανάλογα τις δόσεις που μπορεί να πληρωθούν καθυστερημένα. μπορεί να φτάσει στα 27.552,55 ευρώ (55,11%). Αν το πλαφόν είναι στο 30%, ο δανειολήπτης του παραδείγματος θα έχει επιβάρυνση έως 15.000 ευρώ. Με το πλαφόν, κερδίζει από 6,914.23 ευρώ έως 12,552.55.  Αν το πλαφόν είναι στο 50%, η επιβάρυνσή του δεν μπορεί να ξεπερνά τις 25.000 ευρώ.

Πιστωτικές

Στα μικρά καταναλωτικά, ο πιο επίφοβος δανεισμός είναι αυτός των πιστωτικών καρτών. Σε προσφορά συστημικής τράπεζας που διαφημίζει επιτόκιο 15,95%, η πραγματική επιβάρυνση (ΣΕΠΠΕ) είναι 22,35%. Αν καθυστερήσει μία πληρωμή υπολογίζεται και επιτόκιο υπερημερίας +2,5%. Η ανεξόφλητη οφειλή αυξάνεται κάθε μήνα και κάποιος που χάνει τις δόσεις του, μπορεί εύκολα να βρεθεί με επιβάρυνση που ξεπερνά το 30-50% του πλαφόν και με τις νέες παρεμβάσεις… «σώζεται».