Στα χέρια του, ένα κομμάτι ζυμάρι γινόταν φύλλο λεπτό σαν χαρτί. Η μυρωδιά από τα αριστουργήματά του σε οδηγούσε, από τη γωνία ακόμη, στο εργαστήρι του, στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου.
Ο Γιώργος Χατζηπαράσχος, ο μάστορας του ξακουστού χειροποίητου φύλλου κρούστας, πέρασε στην αιωνιότητα. Ήταν 93 ετών. Πολυβραβευμένος και γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο για την αξεπέραστη τέχνη του, υπήρξε μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές του Ρεθύμνου. Από το 1958 κράτησε ζωντανή μια απαιτητική παραδοσιακή τέχνη και τη μοιράστηκε γενναιόδωρα με ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου.
Στο παραδοσιακό εργαστήρι της οδού Μανουήλ Βερνάρδου, με τη σύζυγό του, κυρία Αικατερίνη στο πλευρό του, υποδεχόταν ακούραστα Έλληνες και ξένους, μεμονωμένους επισκέπτες και ολόκληρα ταξιδιωτικά γκρουπ. Άπλωνε το ζυμάρι, το λέπταινε με υπομονή και, με μια κίνηση γεμάτη μαεστρία, το άφηνε να απλωθεί πάνω στον πάγκο. Ο αέρας παγιδευόταν από κάτω και το φύλλο φούσκωνε… «Η νοστιμιά βρίσκεται στο μεράκι και στην αγάπη γι’ αυτό που κάνεις, σε ό,τι κάνεις», μου είχε πει πριν από περίπου δέκα χρόνια, όταν τον είχα ρωτήσει για τα μυστικά της συνταγής, στην πρώτη μου επίσκεψη στο εργαστήρι του για το ένθετο Travel της εφημερίδας. Σε λίγες λέξεις συμπύκνωνε τα χρόνια της δουλειάς του, την επιμονή, την υπομονή και τη χαρά να προσφέρει.
Προσφυγικής καταγωγής, μεγάλωσε μέσα σε δυσκολίες και έμαθε μια τέχνη που τον συντρόφευσε επί ογδόντα χρόνια. Τα μπακλαβαδάκια και τα κανταΐφια του ταξίδεψαν πολύ πέρα από τα όρια της Κρήτης, φτάνοντας σε κάθε γωνιά του κόσμου. Και το παραδοσιακό εργαστήρι, στεγασμένο σε ένα επιβλητικό ενετικό αρχοντικό στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου, συνεχίζει να λειτουργεί παρά τον έντονο ανταγωνισμό της αγοράς. Άλλωστε καμία μηχανή δεν μπορεί να αντικαταστήσει την υπομονή, την εμπειρία και τη μαεστρία με την οποία ο κύριος Γιωργος Χατζηπαράσχος άνοιγε το φύλλο με τα χέρια του, ούτε τα μυστικά μιας τέχνης που άφησε ως παρακαταθήκη στον γιο του, Παρασκευά, και στα εγγόνια του, οι οποίοι συνεχίζουν την παράδοση.
Σκεφτόμουν πως, αν υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι σαν τον Γιώργο Χατζηπαράσχο, ο ελληνικός τουρισμός θα είχε πολύ λιγότερη ανάγκη από διαφήμιση. Μέσα από την τέχνη και τη φιλοξενία του, ο Γιώργος Χατζηπαράσχος σύστηνε ένα αυθεντικό κομμάτι του πολιτισμού του Ρεθύμνου και της Κρήτης. Με έναν πάγκο, μεράκι και μια πόρτα πάντα ανοιχτή, έκανε το Ρέθυμνο γνωστό και αγαπητό σε ανθρώπους που, επιστρέφοντας στην πατρίδα τους, κουβαλούσαν μαζί τους όχι μόνο τη γεύση, αλλά κυρίως την ιστορία του πιο τραγανού χειροποίητού φύλλου από την Κρήτη.
- «Μάζεψαν 136.000 ευρώ και μας έδωσαν 7.000», λέει πατέρας 17χρονου που πέθανε από λευχαιμία – «Γροθιά στο στομάχι» οι μαρτυρίες για το κύκλωμα ΜΚΟ
- Νατάσα Παζαΐτη: Η απώλεια της μητέρας της και οι ενοχές απέναντι στα παιδιά της – «Δεν έχω νοσήσει ποτέ»
- Λουτράκι: Τρεις τραυματίες, ένας διασωληνωμένος σε σοβαρό ατύχημα σε ποδηλατικό αγώνα


















