Κι αυτό γιατί η αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα στενά του Ορμούζ δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Με αυτή τη βεβαιότητα μπορούν να βγουν ορισμένα συμπεράσματα από αυτήν την κρίση και το πώς θα μπορέσουν οι Ευρωπαίοι στο μέλλον να επηρεάζονται λιγότερο. Το πρώτο και σημαντικότερο συμπέρασμα είναι πως για τρίτη φορά, την τελευταία πενταετία, η Ε.Ε. αποδεικνύεται «γυμνή» και άοπλη στην αντιμετώπιση παγκόσμιων αναταράξεων.
Στην πρώτη κρίση της πανδημίας βρεθήκαμε για μήνες χωρίς επάρκεια σε μάσκες, σε προϊόντα απολύμανσης, ακόμη και σε βασικά γενόσημα φάρμακα. Είχαμε μάθει να τα αγοράζουμε φθηνά από την Κίνα, την Ινδία, το Βιετνάμ και άλλες ασιατικές χώρες. Την περίοδο εκείνη Βρυξέλλες και κυβερνήσεις διαβεβαίωναν ότι στο μέλλον δεν πρόκειται να συμβεί παρόμοιο πρόβλημα. Δεν έχει συμβεί ακόμη γιατί δεν βρεθήκαμε ξανά με ανάλογο πρόβλημα με την πανδημία του 2020. Παρά τις υποσχέσεις των κυβερνήσεων, η Ε.Ε. δεν έχει επαναφέρει σε ικανοποιητικό βαθμό την παραγωγή βασικών ιατροφαρμακευτικών προϊόντων και όχι μόνο εντός της κοινοτικής επικράτειας. Βήματα έγιναν, αλλά η πρόοδος είναι αργή.
Το 2022 η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ανέδειξε μια άλλη οικονομική εξάρτηση, η οποία αφορούσε την προμήθεια ορυκτών καυσίμων από τη Ρωσία. Κι εδώ αρκετές χώρες του Βορρά της Ευρώπης και πρωτίστως η Γερμανία είχαν βολευτεί με το φθηνό φυσικό αέριο των αγωγών και φτάσαμε στο σημείο να μας προμηθεύει ο Πούτιν με το 50% των αναγκών μας. Και τότε είχαμε πει ότι πρέπει να αποδεσμευθούμε από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα, αλλά και γενικότερα από αυτού του τύπου την ενέργεια. Από τη Ρωσία αποδεσμευθήκαμε, ωστόσο, γενικότερα από τα ορυκτά και κυρίως στο πετρέλαιο η απεξάρτηση είναι πολύ αργή. Κι αυτό γιατί προέκυψαν άλλου τύπου προβλήματα στην προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, όπως η έλλειψη συνδεσιμότητας (δίκτυα) εντός της κοινοτικής επικράτειας. Και φτάσαμε στη σημερινή κρίση εξαιτίας του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ.
Είναι λοιπόν προφανές ότι, σε έναν κόσμο που αλλάζει προς το χειρότερο, θα πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Εχουμε τη μεγαλύτερη και πιο δυνατή σε αγοραστική δύναμη ενιαία αγορά του πλανήτη με 450 εκατομμύρια καταναλωτές. Αυτήν την αγορά θα πρέπει να απελευθερώσουμε πλήρως, δίνοντας έμφαση στην ενέργεια, στις επενδύσεις και την τραπεζική ενοποίηση. Να γίνουμε, δηλαδή, αυτάρκεις σε βασικά προϊόντα και υπηρεσίες και τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους…
Ροή Ειδήσεων 
