Οι σκύλοι δεν παρατηρούν απλώς τα πρόσωπα των ανθρώπων, αλλά ο εγκέφαλός τους φαίνεται πως μπορεί να διακρίνει διαφορετικά ανθρώπινα συναισθήματα, ακόμη και όταν αυτά είναι όλα αρνητικά.
Νέα μελέτη, την οποία παρουσιάζει ο Guardian, χρησιμοποίησε μαγνητικές τομογραφίες για να καταγράψει τι συμβαίνει στον εγκέφαλο των σκύλων όταν βλέπουν ανθρώπινα πρόσωπα που εκφράζουν χαρά, λύπη, φόβο ή θυμό.
Είναι γνωστό ότι οι σκύλοι ξέρουν πολύ καλά πώς να επιστρατεύουν το περίφημο «βλέμμα του κουταβιού» απέναντι στους ιδιοκτήτες τους. Φαίνεται όμως ότι και οι ίδιοι παρακολουθούν πολύ προσεκτικά εμάς. Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι ο εγκέφαλος των σκύλων μπορεί να διακρίνει διαφορετικούς τύπους δυσάρεστων ανθρώπινων εκφράσεων. Η δρ. Λάουρα Κουάγια, μία από τους συγγραφείς της μελέτης από το πανεπιστήμιο της Βιέννης, ανέφερε ότι προηγούμενες συμπεριφορικές μελέτες είχαν δείξει πως οι σκύλοι μπορούν να ξεχωρίζουν ορισμένες ανθρώπινες εκφράσεις του προσώπου.
Ωστόσο, οι έρευνες αυτές συνήθως εξέταζαν μόνο δύο εκφράσεις κάθε φορά, μία θετική και μία αρνητική. Έτσι, δεν ήταν σαφές εάν οι σκύλοι μπορούσαν να διακρίνουν διαφορετικούς τύπους χαρούμενων ή δυσάρεστων εκφράσεων. Τώρα, η επιστήμονας και οι συνεργάτες της αποκάλυψαν ότι ο εγκέφαλος των σκύλων όχι μόνο μπορεί να ξεχωρίσει τα χαρούμενα πρόσωπα από άλλες εκφράσεις, αλλά μπορεί επίσης να διακρίνει διαφορετικές αρνητικές εκφράσεις, ξεχωρίζοντας τα φοβισμένα πρόσωπα από εκείνα που εκφράζουν θυμό ή λύπη. «Είναι η πρώτη απόδειξη ότι ο εγκέφαλος του σκύλου μπορεί να διακρίνει συναισθήματα του ίδιου συναισθηματικού προσήμου», δήλωσε η Κουάγια.
Προηγούμενη έρευνα της ίδιας επιστημονικής ομάδας είχε δείξει ότι οι σκύλοι δεν διαθέτουν κάποια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου αποκλειστικά αφιερωμένη στην επεξεργασία προσώπων. Αυτό, ωστόσο, όπως σημείωσε η Κουάγια, δεν σημαίνει ότι το μοτίβο της εγκεφαλικής δραστηριότητας είναι το ίδιο όταν ένας σκύλος κοιτάζει το μπροστινό ή το πίσω μέρος ενός ανθρώπινου κεφαλιού.
Οι σκύλοι μπήκαν ξύπνιοι στον μαγνητικό τομογράφο
Στη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό iScience, η Κουάγια και οι συνεργάτες της εργάστηκαν με κατοικίδιους σκύλους που είχαν εκπαιδευτεί να παραμένουν εθελοντικά ακίνητοι μέσα σε μαγνητικό τομογράφο, ενώ ήταν ξύπνιοι και χωρίς να είναι δεμένοι ή περιορισμένοι.
Στο πρώτο πείραμα συμμετείχαν οκτώ σκύλοι.
Οι ερευνητές τούς έδειξαν πέντε ομάδες φωτογραφιών με χαρούμενα πρόσωπα και πέντε ομάδες με ουδέτερα πρόσωπα. Κάθε ομάδα περιλάμβανε τέσσερις φωτογραφίες ανθρώπων που ήταν άγνωστοι στους σκύλους, αλλά είχαν το ίδιο φύλο με τον άνθρωπο που αποτελούσε τον βασικό φροντιστή τους. Η διαδικασία επαναλήφθηκε πέντε φορές για κάθε σκύλο. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν αυξημένη δραστηριότητα σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου όταν οι σκύλοι έβλεπαν χαρούμενα πρόσωπα σε σύγκριση με ουδέτερα. Σύμφωνα με την Κουάγια, οι συγκεκριμένες περιοχές συνδέονται με την ανώτερη οπτική επεξεργασία, την κοινωνική επεξεργασία και την επεξεργασία της ανταμοιβής. Το εύρημα υποδηλώνει ότι ο σκύλος επεξεργαζόταν κάτι θετικό. Ωστόσο, όπως επισήμανε ο δρ. Ραούλ Ερνάντες Πέρες, πρώτος συγγραφέας της μελέτης, τα αποτελέσματα δημιούργησαν ένα ακόμη ερώτημα. «Δεν γνωρίζουμε εάν αυτές οι περιοχές σχετίζονται μόνο με τα χαρούμενα πρόσωπα ή με τα πρόσωπα που εκφράζουν συναίσθημα γενικότερα».
Διαβάστε Επίσης
Χαρά, λύπη, φόβος και θυμός
Στη συνέχεια, η ομάδα πραγματοποίησε ένα δεύτερο πείραμα με μαγνητικές τομογραφίες, στο οποίο συμμετείχαν 12 σκύλοι. Αυτή τη φορά, κάθε σκύλος είδε νέες ομάδες φωτογραφιών με άγνωστα ανδρικά και γυναικεία πρόσωπα, τα οποία εξέφραζαν τέσσερα διαφορετικά συναισθήματα: χαρά, λύπη, φόβο και θυμό. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μηχανική μάθηση για να αναλύσουν τη δραστηριότητα στις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που είχαν εντοπίσει στο πρώτο πείραμα. Η ανάλυση έδειξε ότι από αυτή τη δραστηριότητα μπορούσαν να διακρίνουν τα χαρούμενα πρόσωπα από καθεμία από τις αρνητικές εκφράσεις. Δεν μπορούσαν όμως, εξετάζοντας μόνο αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές, να ξεχωρίσουν τους διαφορετικούς τύπους δυσάρεστων εκφράσεων μεταξύ τους. Όταν όμως οι ερευνητές εξέτασαν τη δραστηριότητα σε ολόκληρο τον εγκέφαλο των σκύλων, η εικόνα άλλαξε. Διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να διακρίνουν τη λύπη από τον φόβο, αλλά και τον θυμό από τον φόβο, καθώς ενεργοποιούνταν με διαφορετικό τρόπο διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου. Αντίθετα, δεν κατάφεραν να διακρίνουν, με βάση τα συγκεκριμένα μοτίβα εγκεφαλικής δραστηριότητας, τα θυμωμένα από τα λυπημένα ανθρώπινα πρόσωπα.
Τα ευρήματα δείχνουν έτσι ότι ο εγκέφαλος των σκύλων δεν αντιμετωπίζει όλες τις αρνητικές ανθρώπινες εκφράσεις ως μία ενιαία κατηγορία. Τουλάχιστον στην περίπτωση του φόβου, φαίνεται πως μπορεί να τον ξεχωρίσει από τη λύπη και τον θυμό, προσθέτοντας ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ για το πόσο προσεκτικά οι σκύλοι «διαβάζουν» τους ανθρώπους με τους οποίους ζουν.
