Σοβαρό ατύχημα είχε η Ρίκα Διαλυνά μέσα στο σπίτι της στο Ηράκλειο Κρήτης τις ημέρες του Πάσχα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στη σπονδυλική στήλη. Η αγαπημένη πρωταγωνίστρια της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου νοσηλεύεται, καθώς όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Espresso», κινδύνευσε ακόμη και με μόνιμη αναπηρία.
Ακινητοποιημένη επί 20 ημέρες, η Ρίκα Διαλυνά δίνει σιωπηλά μάχη, φορώντας νάρθηκα από τον λαιμό έως τη λεκάνη. Παρά τους έντονους πόνους, παραμένει σε πλήρη ακινησία, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο μόνιμης ακινησίας.
«Έπεσα σαν σανίδα. Άκαμπτη, χωρίς να λυγίσει ούτε χέρι ούτε πόδι. Ένα πράγμα πρωτοφανές. Πρωτόγνωρο στα χρονικά είπαν οι γιατροί. Δεν κατάλαβα τι συνέβη. Το μόνο που κατάλαβα είναι ότι δεν μπορούσα να κουνηθώ και πονούσα φρικτά. Φοβήθηκα ότι θα πεθάνω» αφηγείται η ίδια στην «Espresso» και συνεχίζει: «Η κόρη μου, η Ντέμη, τα έχασε. Κάλεσε αμέσως ασθενοφόρο. Με μετέφεραν επειγόντως στο νοσοκομείο του Ηρακλείου, στην ορθοπεδική κλινική, όπου και παρέμεινα για δύο ημέρες. Ήταν δύο μερόνυχτα με φρικτούς πόνους! Βασανιστήριο! Οι ακτινογραφίες έδειξαν ότι μέρος της σπονδυλικής μου στήλης κόπηκε στα δύο. Από καθαρή τύχη και για ελάχιστα χιλιοστά δεν κόπηκε ο νωτιαίος μυελός και να μείνω για πάντα ανάπηρη. Με έβαλαν αμέσως μέσα στα σίδερα, όπου και παραμένω για άλλες είκοσι ημέρες. Στη συνέχεια θα υποβληθώ σε νέο ακτινολογικό έλεγχο, για να δουν οι γιατροί εάν τελικά τα κατάγματα που συνέτριψαν τη σπονδυλική μου στήλη έχουν δέσει».
Η πτώση στο σπίτι της, στο Ηράκλειο, μπροστά στη θάλασσα και στο κάστρο, συνέβη πριν από λίγες ημέρες!
«Ήταν απόγευμα και συζητούσα με την κόρη μου. Δεν ζαλίστηκα, δεν ένιωσα αδιαθεσία, ούτε λύγισαν τα γόνατά μου. Έπεσα προς τα πίσω, σωριάστηκα στο πάτωμα, με έναν φοβερό γδούπο. Η Ντέμη, που ήταν δίπλα μου, τρόμαξε, άρχισε να τρέμει σαν το φύλλο» λέει, χωρίς ακόμη να έχει ξεπεράσει το σοκ! Σήμερα, καθηλωμένη στο κρεβάτι του σπιτιού της, η Ρίκα Διαλυνά συνεχίζει με θάρρος: «Δεν περίμενα ποτέ να υποστώ τέτοιο μαρτύριο. Στα καλά καθούμενα. Αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι κακό μάτι και μάλιστα πολύ κακό μάτι. Και απορώ με αυτό, γιατί εγώ δεν είμαι μία γυναίκα που προκαλεί. Έχω μετακομίσει πλέον μόνιμα στο Ηράκλειο, έχω μόνα δυο τρεις φίλες, με τις οποίες κάνουμε παρέα, και έχω αποκοπεί από την κοινωνική ζωή. Γιατί να με ζηλεύουν και να με φθονούν; Δεν μπορώ να το καταλάβω! Ωστόσο είμαι αισιόδοξη! Μένω πλέον στον επάνω όροφο από το δικό μου σπίτι, στο σπίτι της κόρης μου. Με φροντίζει και με περιποιείται. Δεν ξέρω τι θα έκανα αν δεν είχα αυτή τη φροντίδα! Το δύσκολο είναι όμως ότι δεν είχα συνηθίσει ποτέ να μείνω ακίνητη! Ο Θεός να βάλει το χέρι του».
