Τον χρόνο πίσω θέλησε να γυρίσει η Ρούλα Κορομηλά, δημοσιεύοντας στο Instagram μία φωτογραφία από την ηλικία των 20 και στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη.
Σε μία προσωπική εξομολόγηση κατά την οποία τονίζει το πόσο εφήμερη και απρόβλεπτη είναι η ζωή, η παρουσιάστρια μοιράζεται με τους followers της ένα στιγμιότυπο από το παρελθόν.
«Οταν όλα γύρω μας κινούνται ανατρεπτικά και με γρήγορους ρυθμούς το μυαλό μου πολλές φορές αναζητά και νοσταλγεί την ηρεμία στα παλιά.Ισως βέβαια να φταίει ο προβληματισμός και η θλίψη για το πόσο εφήμερη και απρόβλεπτη είναι η ζωή βλέποντας με πόνο καρδιας κ την ξαφνική κ σύντομη διαδρομή νέων ανθρωπων που αγαπήσαμε. Ευαισθητοποιεισαι .Θρηνεις Αναθεωρεις και συνειδητοποιείς ξανά πως τίποτα δεν είναι δεδομένο», γράφει η Ρούλα Κορομηλά.
«Η απώλεια του Μαζωνάκη μας συγκλόνισε κ γίνεται συλλογικό πενθος. Ποσο πολύτιμη είναι η ευαίσθητη ψυχή κ πόσο αβάσταχτη η μοναξιά κρυμμένη πίσω από ένα χαμόγελο. Κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος στα δύσκολα. Αυτα σκέφτομαι. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ένιωσα την ανάγκη να γυρίσω τον χρόνο πολύ πίσω και να μοιραστώ αυτή την φωτογραφία κάπου στα 20 κ κάτι… Τοτε που δεν με ήξερε κανείς . Την κοιτάζω και νιώθω μια βαθειά ηρεμία και καμάρι. Γιατί μέσα από δυσκολίες, σκαμπανεβάσματα και ανηφόρες δεν έχαςα την ανθρωπιά μου κ το μεγαλύτερο κατόρθωμα μου είναι ότι δεν πρόδωσα εκείνο το κορίτσι. Έσφιξα τα δόντια μου ,κράτησα την δύναμη μου κ επέλεξα τον σεβασμό προς όλους και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο», συνεχίζει στην ανάρτησή της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Αυτή η ζωή είναι μικρή . Οταν κάποια στιγμή αποχωρήσουμε το μόνο που θα έχει σημασία, το μόνο που θα έχουμε αφήσει πίσω μας είναι η ζεστασιά που θα αισθάνεται κάποιος όταν προφέρει το όνομα μας. Με την καρδιά γεμάτη για την διαδρομή και ευγνώμων για το πριν και το τώρα…Ας αγαπάμε ,ας σεβόμαστε κ ας αφήσουμε όμορφες αναμνήσεις στις καρδιές των ανθρώπων που αγγίξαμε … Η καλοσύνη και η αγάπη φωτίζει κ το πιο βαθύ σκοτάδι γύρω μας. Νομίζω . Θα ήθελα πολύ να ξέρω εσείς τι κρατάτε ως φυλαχτό στις δικές σας ανηφόρες…
Διαβάστε Επίσης
ΥΓ. Πίσω από τα φώτα , τη λάμψη κ τους προβολείς κανείς δεν ξέρει τι βιώνει μια ψυχή. Ας μην κρίνουμε εύκολα…», καταλήγει.
