Η Κατερίνα Βρανά, γνωστή stand-up κωμικός και μία από τις παρουσιάστριες του Sing for Greece 2026, βρέθηκε στο επίκεντρο του ελληνικού τελικού της Eurovision, αναλαμβάνοντας την παρουσίαση των τριών βραδιών της διοργάνωσης μαζί με τη Μπέττυ Μαγγίρα και τον Γιώργο Καπουτζίδη.
Σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Σαββατοκύριακο παρέα» την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου, η Κατερίνα Βρανά περιέγραψε πώς βίωσε τη μετάβαση από το live stand-up σε μια μεγάλη τηλεοπτική παραγωγή, τον βαθμό ευθύνης της μετάδοσης από την κρατική τηλεόραση και την έντονη δημόσια προσοχή που δέχθηκε.
Η ίδια τόνισε ότι αισθανόταν την ανάγκη να διευκρινίσει τους λόγους της συμμετοχής της, ώστε να μην εκληφθεί η παρουσία της ως απλώς συμβολική κίνηση για λόγους συμπερίληψης: «Έπρεπε να αποδείξω ότι δεν ήμουν εκεί λόγω κάποιας συμβολικής κίνησης συμπερίληψης». Το Sing for Greece 2026 περιλάμβανε τρεις βραδιές γεμάτες μουσικά και τηλεοπτικά νούμερα, ζωντανές συνδέσεις και τηλεψηφοφορίες, αυξάνοντας πολλαπλά τη δημοσιότητα της παραγωγής. Η Κατερίνα Βρανά χαρακτήρισε την εμπειρία ως ένα σημαντικό τεστ για το πώς η κωμωδία εντάσσεται σε μεγάλες τηλεοπτικές διοργανώσεις.
Σχετικά με την προσωπική της φόρτιση, η Κατερίνα Βρανά παραδέχθηκε: «Είμαι μέσα στη συγκίνηση και το δάκρυ την τελευταία εβδομάδα. Χαίρομαι πάρα πολύ για αυτό. Και που έγινε στην κρατική τηλεόραση και σε κάτι τόσο μεγάλο. Το είχα τεράστιο άγχος. Ήξερα ότι έπρεπε να αποδείξω ότι δεν είμαι εκεί λόγω κάποιας συμβολικής κίνησης συμπερίληψης, αλλά επειδή είμαι καλή στη δουλειά μου. Οπότε είχα πολύ άγχος». Περιέγραψε μάλιστα και τις τεχνικές δυσκολίες με τις ψεύτικες βλεφαρίδες της: «Όταν δάκρυσα, φοβόμουν ότι θα μου φύγουν οι βλεφαρίδες και θα γίνω σαν αράχνη και θα λένε “Η ανάπηρη παρουσιάστρια που της έφυγε η βλεφαρίδα”».
Για τα κείμενα και τις αυθόρμητες παρεμβάσεις, η Κατερίνα Βρανά τόνισε τη συνεργασία με την παραγωγή: «Πολλά ήταν αυθόρμητα που μας βγήκαν εκείνη τη στιγμή. Κάποια τα συζήτησα με την παραγωγή αν μπορούσα να τα πω, ενώ άλλα προέκυψαν εκείνη τη στιγμή και προσπαθούσα να τα κρατήσω όσο πιο υπονοούμενα γίνεται. Μερικές φορές απέτυχα παταγωδώς». Ανέφερε επίσης τη δυσκολία μετάβασης από την αμεσότητα του live κοινού – είχε 850 άτομα στην αίθουσα – σε παιχνίδι με την κάμερα: «Το μυαλό μου σε κάποια φάση ξέχναγε ότι υπήρχε κάμερα. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρική».
