Δώρα Χρυσικού: Ράκος για τον θάνατο της Μαστροκώστα: «Σήμερα πονάω σαν να έχασα μια αδερφή…»

Η Δώρα Χρυσικού στάθηκε με ιδιαίτερη ευαισθησία στη δημόσια στάση που κράτησε η Γωγώ Μαστροκώστα απέναντι στην ασθένεια, υπογραμμίζοντας τη σημασία της πρόληψης και της ενημέρωσης.

Συγκεκριμένα ανέφερε σε ανάρτησή της στα social media:«Το να πεθαίνει ένας νέος ανθρωπος είναι πληγή. Για όσες όμως γυναίκες, έχουμε περάσει το κατώφλι του καρκίνου, το να πεθαίνει μια γυναίκα από καρκίνο , είναι ένα χτύπημα που μας πονάει διπλά. Γιατί ξέρουμε καλά πως η νόσος αν κάτι μας στέρησε είναι την ανεμελιά, γίναμε ανεπιστρεπτί « υποψιασμένες»· ότι μας έβαλε για πάντα σε μια συνθήκη μόνιμης αγωνίας , ακόμα και εμάς που φαίνεται ότι έχουμε μια καλή πρόγνωση. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις με την αρρώστια. Ακόμα και οι γιατροί δεν θα σου πουν ποτέ «είσαι εντελώς καλά». Γιατί στον καρκίνο το « εντελώς και για πάντα» δεν υφίστανται ως λέξεις. Σου λένε «πας καλά και είμαστε αισιόδοξοι» , αφήνοντας ένα παραθυράκι ανοιχτό , που σε βάζει σε αυτή την κατάσταση της άνω τελείας. Δεν υπάρχει κλείσιμο. Υπάρχει παύση. Για όσο . Γιατί ο χρόνος με τον καρκίνο αίφνης αποκτά άλλη διάσταση, διαστέλλεται και συστέλλεται παράλογα . Δεν είναι γραμμικός. Άλλοτε παγώνει και άλλοτε κυλά σαν ρυάκι. Και ποτέ δεν φτάνει. Μετά απο μια διάγνωση καρκίνου τον κυνηγάς για πάντα. Τρέχεις από πίσω του και προσπαθείς να τον μεγαλώσεις, να τον φαρδύνεις για να προλάβεις .Και το ρήμα « προλαβαίνω» γίνεται μέρος της καθημερινότητας σου.

Η Γωγώ Μαστροκώστα αντιμετώπισε την ασθένεια με δύναμη και στωικότητα. Δεν ξέρω πως αλλιώς γίνεται. Είναι μονόδρομος μάλλον αυτό. . Και την πάλεψε μέσα στην αγάπη, την αφοσίωση και την φροντίδα των δικών της ανθρώπων και αυτό είναι βάλσαμο και όχι πάντα αυτονόητο. Την αντιμετώπισε όμως και με εξωστρέφεια. Μίλησε γι αυτήν ανοιχτά θέλοντας να ενδυναμώσει και να βοηθήσει άλλες γυναίκες. Μοιράστηκε τις προκλήσεις της νόσου, και μίλησε για την αξία της πρόληψης , περνώντας από το προσωπικό στο συλλογικό. Στάθηκε τρυφερή και θαρραλέα. Σήμερα πονάω σαν να έχασα μια αδερφή, γιατί γνωρίζω την τυχαιότητα του ότι εγώ ζώ. Σήμερα είναι μια άσχημη μέρα. Συλλυπητήρια στους οικείους της. Μακάρι το μοίρασμα αυτής της εμπειρίας να βοηθήσει άλλες γυναίκες να προλάβουν, να μην αμελούν τις εξετάσεις τους. Και να σωθούν. Γωγώ σ ευχαριστούμε.»