Μπορεί σήμερα να κατακλυζόμαστε από ζωντανές μεταδόσεις και από το πιο απομακρυσμένο μέρος του κόσμου, ενώ κάμερες, κινητά τηλέφωνα και κάθε είδους οθόνες να είναι αυτονόητες στη καθημερινότητά μας, αλλά πριν σχεδόν εξήντα χρόνια τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι.
Ζωντανές τηλεοπτικές μεταδόσεις υπήρχαν μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και σίγουρα μια από αυτές εξελίσσεται στις ΗΠΑ στις 24 Νοεμβρίου 1963. Τότε επιχειρείται η μεταφορά σε κοντινότερες φυλακές του φερόμενου ως δολοφόνου του Αμερικανού προέδρου Τζων Φιτζέραλντ Κέννεντι δύο ημέρες πριν.
Ο Ρούμπυ εκτελεί τον Όσβαλντ που είναι δεμένος με χειροπέδες. Η πρώτη δολοφονία “ον κάμερα” είναι γεγονός
Άλλωστε συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ο ιδανικός ένοχος :μαρξιστής που αποποιείται την αμερικάνική υπηκοότητα, για να ζήσει στη Σοβιετική Ένωση και να παντρευτεί εκεί Ρωσίδα. Στην αμήχανη και μουδιασμένη από τις εξελίξεις κοινή γνώμη που παρακολουθεί αποσβολωμένη τα γεγονότα από την ασπρόμαυρη τηλεόραση, ο Όσβαλντ ζητά δημόσια τη βοήθεια συνηγόρου αρνούμενος τις κατηγορίες φωνάζοντας :“Ι’m just a patsy” (Είμαι απλά ένα εξιλαστήριο θύμα).
Αυτή η φωτογραφία του Όστβαλντ με καραμπίνα θεωρείται καθοριστικό ενοχοποιητικό στοιχείο για την κατηγορία δολοφονίας Κένεντι.
Στο ήδη φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα έρχεται να προστεθεί μια ακόμα απίστευτη εξέλιξη :η δολοφονία του Όσβαλντ σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση από τον Τζακ Ρούμπυ, ιδιοκτήτη καμπαρέ, ενός δεύτερου “μοναχικού και τρελού εκτελεστή” που, κατά την επίσημη εκδοχή του ίδιου και των αρχών, εκδικείται εν βρασμώ ψυχής τη δολοφονία του προέδρου του.
Ο Όσβαλντ δεν αποδέχεται ποτέ την κατηγορία του δολοφόνου, ενώ ο Ρούμπυ δεν ομολογεί ποτέ τα πραγματικά κίνητρα της εν ψυχρώ εκτέλεσης, ούτε στην προανάκριση, ούτε στη χαώδη δίκη του το Μάρτιο του 1964 όπου καταδικάζεται σε θάνατο. Πεθαίνει στη φυλακή από καρκίνο πριν υποχρεωθεί να καθίσει στην ηλεκτρική καρέκλα.
