Η αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας, που ξεκίνησε με την εμβληματική μεταρρύθμιση που επέτρεπε την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα, συνεχίζεται με ανεβασμένες ταχύτητες. Η πρώτη χρονιά λειτουργίας απέδειξε την ύπαρξη των αυστηρών κριτηρίων που προνόησε η ελληνική Πολιτεία αλλά και το ενδιαφέρον που υπάρχει τόσο από αναγνωρισμένα ιδρύματα του εξωτερικού όσο και από τους φοιτητές.
Σήμερα λήγει η διορία που είχε δώσει το υπουργείο Παιδείας για την κατάθεση αιτήσεων άδειας λειτουργίας για την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά και όπως φαίνεται η αγορά ανοίγει με την υποβολή ενδιαφέροντος από αμερικανικά, βρετανικά και κυπριακά πανεπιστήμια, που διευρύνουν τις επιλογές, προάγουν τον υγιή ανταγωνισμό και υπηρετούν τον κοινό στόχο για μία Ανώτατη Εκπαίδευση χωρίς αποκλεισμούς και όρια.
Το επόμενο μεγάλο στοίχημα για την ελληνική κοινωνία είναι η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, που θα επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, σπάζοντας ένα κατάλοιπο της Μεταπολίτευσης. Η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα, μαζί με την Κούβα, σε ολόκληρο τον κόσμο που διατηρούσε το απόλυτο μονοπώλιο στην Ανώτατη Εκπαίδευση, κάτι που την καθιστούσε μία αναχρονιστική εξαίρεση. Ταυτόχρονα, στερούσε από τη χώρα μία πηγή εσόδων και από τις ελληνικές οικογένειες την επιλογή να σπουδάσουν τα παιδιά τους στην Ελλάδα.
Μία ακόμα μεγάλη πρόκληση είναι η προσέλκυση ξένων φοιτητών, όχι μόνο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια αλλά και για δημόσια ΑΕΙ που έχουν ήδη στρώσει το έδαφος για το μεγάλο άνοιγμα, λειτουργώντας τα τελευταία χρόνια προπτυχιακά ξενόγλωσσα προγράμματα για ξένους φοιτητές.
