ΠΡΙΝ από δέκα χρόνια, τέτοια εποχή, ο ΣΥΡΙΖΑ ερχόταν με φόρα για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Εχοντας πατήσει στο κύμα της αγανάκτησης και της οργής των ταλαιπωρημένων από τα Μνημόνια Ελλήνων, τελικά, τα κατάφερε με ιδιαίτερη ευκολία, καθώς πούλησε λαϊκιστικό «σανό» φαντασιακών λύσεων, ενώ δίχασε την κοινωνία.
ΤΑ χρόνια πέρασαν, μια ολόκληρη δεκαετία. Η πραγματικότητα γκρέμισε όλα τα ψευδοαφηγήματα του Αλέξη Τσίπρα και των συντρόφων του. Μόνο που μέχρι να γίνει αντιληπτή η fake πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ο λογαριασμός ανέβηκε σε δυσθεώρητα ύψη. Και το πρόβλημα δεν ήταν μόνο τα σκληρά μνημονιακά μέτρα και η περαιτέρω υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου, αλλά κυρίως ο τοξικός δηλητηριασμός τόσο στο πολιτικό σκηνικό όσο και στην κοινωνία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαϋλώθηκε πολιτικά και διαλύθηκε σε κομματίδια. Μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ τελειώνει και μια δυστοπική εποχή, που ταλαιπώρησε τη χώρα. Το μάθημα ήταν ακριβό αλλά, ίσως, ήταν αναγκαστικό να το βιώσουμε για να κατανοήσουμε όλοι πλήρως πως λύσεις υπάρχουν μόνο σε ρεαλιστικές πολιτικές και όχι στη δημαγωγία.
ΤΟ ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν το μάθημα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αρκετό, ώστε να αποφύγουμε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον. Ακραία κομματικά μορφώματα επενδύουν στην παγκόσμια μόδα του αντισυστημισμού υιοθετώντας τις ίδιες τακτικές τοξικού λαϊκισμού που χρησιμοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα δεν υπάρχουν Μνημόνια, αλλά βάζουν στο τραπέζι την ακρίβεια, τα εθνικά θέματα, την ασφάλεια, το Μεταναστευτικό και υπόσχονται φαντασιακές λύσεις.
ΟΙ πολίτες γνωρίζουν, πλέον, καλά τι συνέβη την προηγούμενη δεκαετία και το τι θα πρέπει να αποφύγουμε στα επόμενα χρόνια.
