Τα όσα εξελίσσονται γύρω από το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ ήταν ως έναν βαθμό αναμενόμενα.
Από τη μία, προχωρά κανονικά ο σχεδιασμός των ερευνών για το έργο και από την άλλη εξελίσσεται ένα διπλωματικό πόκερ για γερά νεύρα. Η κυβέρνηση προχωρά απαρέγκλιτα στον προγραμματισμό της και είναι άρτια προετοιμασμένη σε όλα τα επίπεδα, αφού γνωρίζει πως η γειτονική χώρα θα προσπαθούσε να προκαλέσει προβλήματα προβάλλοντας ανυπόστατες αξιώσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία επιχειρεί κάτι τέτοιο, δεν θα είναι ούτε η τελευταία.
Αυτό όμως που δεν ήταν αναμενόμενο, τουλάχιστον όχι σε αυτό το σημείο, είναι οι αντιδράσεις της εγχώριας αντιπολίτευσης. Τα κόμματα εκ δεξιών και εξ ευωνύμων της κυβέρνησης συνηθίζουν βέβαια να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, να υπερβάλλουν και να επιλέγουν πάντα το χειρότερο δυνατό σενάριο –ακόμα και αν είναι εντελώς εξωπραγματικό-, ωστόσο αυτή τη φορά ξεπέρασαν και τη χειρότερη εκδοχή τους.
Είναι απαράδεκτο για ένα εθνικό θέμα και μάλιστα για ένα έργο που είναι ταυτόχρονα ευρωπαϊκών συμφερόντων, η στάση της αντιπολίτευσης να είναι τόσο κατώτερη των περιστάσεων. Η εργαλειοποίηση για μικροκομματικά οφέλη υπονομεύει τα εθνικά συμφέροντα και στο τέλος γυρίζει μπούμερανγκ εναντίον των υποκινητών της.
