Ένα γλυπτό λάχανου από λευκό και πράσινο νεφρίτη στο Εθνικό Μουσείο της Ταϊπέι συγκεντρώνει την προσοχή όπως λίγα αντικείμενα: το CNN το συγκρίνει σε αξία και απήχηση με τη «Μόνα Λίζα» και την «Έναστρη Νύχτα».
Παρά το μικρό του μέγεθος —ύψος μόλις 21,7 εκατοστά— η αληθοφάνειά του και η λεπτομέρεια των φύλλων προκαλούν ουρές τουριστών σε ένα μουσείο που φιλοξενεί περίπου 2 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.
Το γλυπτό, με έναν γρύλλο και μια ακρίδα κρυμμένους στα φύλλα, δείχνει πώς ο καλλιτέχνης εκμεταλλεύτηκε τα φυσικά ελαττώματα του υλικού για να δημιουργήσει νευρώσεις και βαθύτητα. «Όταν το βλέπεις σε φωτογραφίες, δεν φαίνεται τόσο ζωντανό, αλλά όταν το βλέπεις εδώ στο πραγματικό φως, είναι πραγματικά πιο ελκυστικό», λέει μια τουρίστρια. Η δημοφιλία του έχει μετατρέψει την εικόνα σε εμπορεύματα και λούτρινα, ενώ το μουσείο ανακοινώνει και τις εξαγωγικές ημερομηνίες του εκθέματος ώστε οι επισκέπτες να μην πάνε άσκοπα.
Η ιστορία του προσθέτει στο βάρος του: προέρχεται από την αυτοκρατορική συλλογή που φυλασσόταν στην Απαγορευμένη Πόλη και μεταφέρθηκε στην Ταϊβάν κατά την ταραγμένη περίοδο του Κινεζικού Εμφύλιου Πολέμου. Το λάχανο ήταν ανάμεσα στα σχεδόν 700.000 αντικείμενα της συλλογής και το Εθνικό Μουσείο άνοιξε στη σημερινή του θέση το 1965. Η ανάμνηση της λαϊκής αποδοχής εδραιώθηκε και ταχυδρομικά: ένα γραμματόσημο με την εικόνα του τυπώθηκε 3,5 εκατομμύρια φορές. Όπως παρατηρεί μια καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης, «Η δεξιοτεχνία, σε συνδυασμό με αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι υλικού, παρήγαγε ένα καλό αποτέλεσμα».
