Την ονομαστική τους εορτή έχουν οι:
Αδριανή, Αδριανός,
Ζωή, Ζησούλα, Ζωΐτσα, Ζωούλα, Ζωζώ, Ζώης, Ζήσης, Ζήσιμος,
Ζωοπηγή, Θεοπηγή, Πηγή, Κρήνη, Κρηνιώ, Πηγούλα, Πηγίτσα,
Παναγιώτης, Πάνος, Πανούσος, Παναγής, Πανάγος, Γιώτης, Πανίκος, Τάκης,
Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Παναγούλα, Πάνη, Τότα, Τούλα, Πέγκυ,
Πολυζώης, Πολυζώη, Χρυσοπηγή.

Η Ζωοδόχος Πηγή αποτελεί θεομητορική εορτή που τιμάται κάθε χρόνο την Παρασκευή της Διακαινησίμου. Πρόκειται για σχετικά νεότερη εορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία καθιερώθηκε τον 19ο αιώνα, με αφορμή τα εγκαίνια του νέου ιερού ναού και του παρεκκλησίου αφιερωμένων στην Παναγία τη Ζωοδόχο Πηγή, στο Βαλουκλή (Μπαλουκλή) της Κωνσταντινούπολης. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα Ζώης, Ζωή, Ζήσης, Ζήσιμος και Πηγή.

Σύμφωνα με την παράδοση, έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, κοντά στην πύλη της Σηλυβρίας, υπήρχε μια θαυματουργή πηγή. Η ονομασία Μπαλουκλή προέρχεται από τα μικρά ψάρια της πηγής (μπαλούκ στα τουρκικά σημαίνει «ψάρι»). Το 474 μ.Χ., ο αυτοκράτορας Λέων Α΄ ο Θραξ έκτισε έναν λαμπρό ναό προς τιμήν της Παναγίας δίπλα στην πηγή, τα νερά της οποίας θεωρούνταν θεραπευτικά για διάφορες παθήσεις, όπως αποστήματα, δυσουρίες και αιμορραγίες. Κατά την παράδοση, ανάμεσα σε όσους θεραπεύτηκαν ήταν και ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, ο οποίος, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, ίδρυσε εκεί τη μονή της Ζωοδόχου Πηγής, χρησιμοποιώντας υλικά που περίσσεψαν από την ανέγερση της Αγίας Σοφίας.

Με το πέρασμα των χρόνων, ο ναός και η μονή υπέστησαν σοβαρές φθορές από επιδρομές και σεισμούς. Οι μεγαλύτερες καταστροφές σημειώθηκαν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν τα κτίσματα κατεδαφίστηκαν και τα υλικά τους χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του τεμένους του σουλτάνου Βαγιαζίτ. Παρ’ όλα αυτά, οι χριστιανοί συνέχισαν να επισκέπτονται τον χώρο, να τελούν λειτουργίες —ιδίως την Παρασκευή της Διακαινησίμου— και να αναζητούν το αγιασμένο νερό της πηγής.

Το 1833, ο Πατριάρχης Κωνστάντιος Α΄ εξασφάλισε άδεια από τον σουλτάνο Μαχμούτ Β΄ για την ανοικοδόμηση του ναού. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 2 Φεβρουαρίου 1835 από τον Πατριάρχη Κωνστάντιο Β΄. Στη συνέχεια, ιδρύθηκαν πολλοί ναοί αφιερωμένοι στη Ζωοδόχο Πηγή σε διάφορες πόλεις του ορθόδοξου κόσμου, με πιο γνωστό εκείνον της Αθήνας, στην οδό Ακαδημίας.

Σε λαογραφικό επίπεδο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα «Πασχαλόγιορτα» στη Δεσκάτη Γρεβενών, που κορυφώνονται την ημέρα της εορτής. Οι κάτοικοι αποχαιρετούν το Πάσχα στην κεντρική πλατεία, χορεύοντας σε ομόκεντρους κύκλους ανδρών και γυναικών και τραγουδώντας χωρίς μουσικά όργανα. Ξεχωριστή στιγμή αποτελεί η «Αντρομάνα», ένας εντυπωσιακός σχηματισμός νέων ανδρών σε τριώροφη ανθρώπινη πυραμίδα, όταν ο ρυθμός των τραγουδιών επιταχύνεται. Το έθιμο αυτό έχει ενταχθεί από το 2026 στον Εθνικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας.