Για τις γιορτές είχε πει ο Γέροντας: « Για να μπορέσουμε να ζήσουμε ουσιαστικά τις γιορτές, χρειάζεται ο νους μας να είναι στραμμένος στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που τις συνοδεύουν. Να φέρνουμε στο μυαλό μας τα γεγονότα που σχετίζονται με κάθε γιορτή, όπως τα Χριστούγεννα, τα Θεοφάνεια ή το Πάσχα, και να προσευχόμαστε, δοξάζοντας τον Θεό. Έτσι, η συμμετοχή μας γίνεται πιο βαθιά και γεμάτη ευλάβεια.».

Και είχε τονίσει: «Οι άνθρωποι του κόσμου προσπαθούν να συνδέσουν τις γιορτές με εξωτερικά στοιχεία: τα Χριστούγεννα με το φαγητό, το Πάσχα με το αρνί, τις Απόκριες με το κομφετί. Αντίθετα, όσοι ζουν πνευματικά, όπως οι μοναχοί, βιώνουν καθημερινά τα θεία γεγονότα και νιώθουν διαρκώς τη χαρά τους.

Για αυτούς, κάθε εβδομάδα είναι σαν να ζουν τη Μεγάλη Εβδομάδα. Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή θυμούνται τα Πάθη του Χριστού, ενώ κάθε Κυριακή βιώνουν την Ανάσταση.»

Και είχε τονίσει: « Ο Χριστός είπε «Έτοιμοι γίνεσθε» και όχι «ετοιμαστείτε τότε». Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι σε συνεχή εγρήγορση, να μελετά και να ζει τα θεία γεγονότα σε καθημερινή βάση».

Ο Άγιος Παϊσιος είχε πει: «Όταν κάποιος μελετά τα γεγονότα κάθε γιορτής, είναι φυσικό να συγκινηθεί και να προσευχηθεί με περισσότερη ευλάβεια. Στις ακολουθίες, ο νους πρέπει να είναι στραμμένος σε αυτά που εορτάζονται, παρακολουθώντας με προσοχή τα τροπάρια. Έτσι, ο άνθρωπος αρχίζει να βιώνει ουσιαστικά τα γεγονότα και να μεταμορφώνεται εσωτερικά.

Όσα είχε πει ο Γέροντας Παϊσιος για τη Μεγάλη Παρασκευή

«Για να μπορέσει κάποιος να νιώσει το βαθύτερο νόημα μιας γιορτής, χρειάζεται να απομακρυνθεί από τις καθημερινές ασχολίες. Ειδικά τη Μεγάλη Παρασκευή, αν θέλει να βιώσει κάτι ουσιαστικό, δεν πρέπει να ασχολείται με τίποτε άλλο πέρα από την προσευχή. Στον κόσμο, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι φορτωμένοι με υποχρεώσεις ακόμη και αυτές τις ημέρες. Αντί να ζουν το πνεύμα της ημέρας, ανταλλάσσουν ευχές: «Χρόνια πολλά! Να ζήσετε! Με μία νύφη!»… Δεν κάνει! Εγώ τη Μεγάλη Παρασκευή αποσύρομαι στο Καλύβι του. Όπως και μετά το Αγγελικό Σχήμα υπάρχει περίοδος ησυχίας που βοηθά τον άνθρωπο να κατανοήσει βαθύτερα όσα έζησε, έτσι και στις γιορτές η ησυχία είναι πολύτιμη.

Μέσα σε αυτή τη σιωπή, ο άνθρωπος ξεκουράζεται, σκέφτεται, προσεύχεται και εξετάζει τον εαυτό του. Ένας καλός λογισμός μπορεί να γεννηθεί, μια προσευχή να ειπωθεί με περισσότερη αλήθεια, και έτσι να αγγίξει κανείς κάτι από το θείο γεγονός της ημέρας.»