Συνάντηση Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων - Μηνύματα για την ανάγκη πανορθόδοξης ενότητας

Ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας, κατά τη συνάντησή τους, εξήρε την πολυσχιδή ειρηνευτική διακονία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών κρίσεων στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα απέστειλε σαφή μηνύματα για την ανάγκη πανορθόδοξης ενότητας. «Οι κατά τόπους αδελφές Ορθόδοξες Εκκλησίες, εν ομονοία και συμπνοία μετά του Σεπτού Οικουμενικού Πατριαρχείου, της πρωτευθύνου και πρωτοθρόνου Εκκλησίας, σύμφωνα με την κανονική παράδοση και τα θεσπίσματα των Οικουμενικών Συνόδων της Ορθοδοξίας, καλούμεθα να διακονήσουμε και να διαφυλάξουμε την ενότητα των κατά τόπους Εκκλησιών, να διευκολύνουμε τον διάλογο και να συμβάλλουμε στην κοινή μαρτυρία της Ορθοδόξου Εκκλησίας απέναντι στα μεγάλα ζητήματα του καιρού μας», τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος. Επιπλέον, επισήμανε ότι «Η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της ελληνικής κυβερνήσεως, σε συνεργασία με την Εκκλησία της Ελλάδος, για τους κληρικούς που διακονούν στις κοινότητες της Ομογένειας αποτελεί ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη. Πρόκειται για μία ενέργεια η οποία αναγνωρίζει εμπράκτως την καθοριστική συμβολή του εφημεριακού κλήρου στη διατήρηση της πνευματικής ζωής των κοινοτήτων του εξωτερικού, στην καλλιέργεια της ορθόδοξης συνείδησης και στη διαφύλαξη των άρρηκτων δεσμών του απανταχού Ελληνισμού με την πατρίδα και την παράδοσή του».

Από την πλευρά του, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για τη θερμή υποδοχή και υπογράμμισε ότι η Εκκλησία της Ελλάδος αποτελεί ζωτική δύναμη για το σύνολο της Ορθοδοξίας, ενώ σημείωσε ότι ήταν, είναι και θα είναι τροφός όχι μόνο του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, αλλά όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και Πατριαρχείων. Εξάλλου, ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο για το ενδιαφέρον υπέρ του Παναγίου Τάφου και των αγίων προσκυνημάτων με την επιχορήγηση υποτροφιών. «Δι’ ημάς η Εκκλησία της Ελλάδος είναι η τροφός των Ορθοδόξων Εκκλησιών και Πατριαρχείων, διότι από τους κόλπους της αναδείχθηκαν Πατριάρχες, Ιεράρχες, θεολόγοι και πνευματικοί πατέρες, οι οποίοι στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στα πέρατα της οικουμένης. Κατά δε τα έτη της πρωθιεραρχικής Υμών διακονίας, Μακαριώτατε, επιδείξατε εκκλησιαστικό φρόνημα, σύνεση και σταθερή μέριμνα για τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της Εκκλησίας, αναλαμβάνοντας το βάρος της ευθύνης με διάκριση, πραότητα και αφοσίωση στην αποστολή της», σημείωσε ο Πατριάρχης και συμπλήρωσε: «Επιτρέψατε δε εις ημάς να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες για το επιδεικνυόμενο ενδιαφέρον υπέρ του Παναγίου Τάφου, δηλαδή των προσκυνημάτων και του χριστεπωνύμου ημών αραβοφώνου ποιμνίου, μέσω της χορήγησης υποτροφιών, αλλά και της συμπαράστασης προς τον ενταύθα Έξαρχό μας, Οσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο».

Ακολουθεί ολόκληρη η προσφώνηση του Αρχιεπισκόπου

Μακαριώτατε,

Με πολλή χαρά και συγκίνηση υποδεχόμαστε σήμερα στην έδρα της Αποστολικής Εκκλησίας των Αθηνών την Υμετέρα Μακαριότητα μετά της τιμίας Συνοδείας Υμών, τον Προκαθήμενο της Σιωνίτιδος Εκκλησίας, τον Φύλακα του Παναγίου Τάφου και των Πανσέπτων Προσκυνημάτων της Χριστιανοσύνης, τον Πρωθιεράρχη της Εκκλησίας που συνδέεται αμέσως με τα γεγονότα της θείας Οικονομίας και της σωτηρίας του κόσμου.

Η παρουσία Σας ανάμεσά μας αποτελεί ξεχωριστή ευλογία για τον ιερό κλήρο και το χριστεπώνυμο πλήρωμα της εν Ελλάδι Εκκλησίας. Στο πρόσωπό Σας τιμούμε το σεπτό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και όλους τους Αγιοταφίτες, οι οποίοι επί αιώνες διαφυλάσσουν την ιερή παρακαταθήκη των Αγίων Τόπων και συνεχίζουν να μαρτυρούν την αλήθεια του Ευαγγελίου σε μία περιοχή που δοκιμάζεται διαρκώς από συγκρούσεις, αβεβαιότητες και ανθρώπινες τραγωδίες.

Ιδιαιτέρως σήμερα, που οι ‘Αγιοι Τόποι και ολόκληρη η Μέση Ανατολή εξακολουθούν να βιώνουν δύσκολες καταστάσεις, η παρουσία και η μαρτυρία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων καθίστανται ακόμη πιο σημαντικές. Η διακονία Σας υπέρ της ειρήνης, της συμφιλιώσεως των λαών, της προστασίας των χριστιανικών κοινοτήτων και της διαφυλάξεως του θρησκευτικού χαρακτήρος των Αγίων Προσκυνημάτων συνιστά πολύτιμη προσφορά στην ανθρωπότητα και στη διεθνή κοινότητα.

Μακαριώτατε,

Οι σχέσεις μεταξύ της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων είναι σχέσεις αδελφικές, ιστορικής συνέχειας και αμοιβαίου σεβασμού. Η κοινή πορεία μας μέσα στους αιώνες έχει θεμελιωθεί στην κοινή πίστη, στην κοινή παράδοση και στην κοινή ευθύνη για τη διατήρηση της Ορθοδόξου μαρτυρίας στον σύγχρονο κόσμο. Ευθύνη την οποία φέρουμε από κοινού όλες οι Εκκλησίες, οι συναπαρτίζουσες το σύστημα των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Ζούμε σε μία περίοδο μεγάλων μεταβολών, κατά την οποία οι προκλήσεις για την Εκκλησία δεν περιορίζονται στα στενά γεωγραφικά όρια των κατά τόπους δικαιοδοσιών. Τα ζητήματα που αφορούν την ποιμαντική μέριμνα, τη διακονία του συγχρόνου ανθρώπου, την παρουσία της Ορθοδοξίας στον δημόσιο χώρο και την ενίσχυση των κοινοτήτων της διασποράς απαιτούν στενότερη συνεργασία και βαθύτερη συνεννόηση.

Η ενότητα δεν είναι μία θεωρητική έννοια ούτε μία διοικητική αναγκαιότητα. Είναι θεολογική και πνευματική προϋπόθεση για την αυθεντική μαρτυρία του Ευαγγελίου. Όσο περισσότερο διαφυλάσσουμε την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία της αγάπης, τόσο περισσότερο ανταποκρινόμαστε στην παρακαταθήκη που μας παρέδωσαν οι ‘Αγιοι Πατέρες της Εκκλησίας.

Για τον λόγο αυτό, αναγνωρίζουμε τη σημασία της πανορθοδόξου συνεργασίας στο πλαίσιο και τη βάση της κανονικής και εκκλησιολογικής ευταξίας.

Η πολυτίμητη συμβολή των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων και των κατά τόπους Εκκλησιών αναδεικνύεται πληρέστερα, όταν ασκείται μέσα στο πλαίσιο της κανονικής παραδόσεως και του σεβασμού των διακριτών ευθυνών και διακονιών που η Εκκλησία έχει διαμορφώσει μέσα στο διάβα των αιώνων.

Οι κατά τόπους αδελφές Ορθόδοξες Εκκλησίες εν ομονοία και συμπνοία μετά του Σεπτού Οικουμενικού Πατριαρχείου, της πρωτευθύνου και πρωτοθρόνου Εκκλησίας, σύμφωνα με την κανονική παράδοση και τα θεσπίσματα των Οικουμενικών Συνόδων της Ορθοδοξίας, καλούμεθα να διακονήσουμε και να διαφυλάξουμε την ενότητα των κατά τόπους Εκκλησιών, να διευκολύνουμε τον διάλογο και να συμβάλλουμε στην κοινή μαρτυρία της Ορθοδόξου Εκκλησίας απέναντι στα μεγάλα ζητήματα του καιρού μας.

Εντός του πλαισίου αυτού, ‘Αγιε αδελφέ, επιθυμούμε να εξάρουμε ιδιαιτέρως την πολυσχιδή και υψηλής σημασίας διακονία της Υμετέρας Μακαριότητος προς όφελος όχι μόνον του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, αλλά και του συνόλου των χριστιανικών κοινοτήτων των Αγίων Τόπων, των οποίων αποτελείτε σημείον αναφοράς.

Η πατρική μέριμνα, η ακατάβλητη φροντίδα και οι πρωτοβουλίες Σας υπέρ της ειρηνικής συνυπάρξεως, της προστασίας των χριστιανικών πληθυσμών και της διαφυλάξεως του μοναδικού θρησκευτικού και πνευματικού χαρακτήρος των Αγίων Τόπων αποτελούν πολυτίμητη προσφορά προς όλη τη Χριστιανοσύνη, διότι το έργο που επιτελείται στη γη της θείας Αποκαλύψεως, έστω και εάν εκδηλώνεται σε συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο και απαντά σε τοπικές ανάγκες, υπερβαίνει τα στενά όρια της περιοχής και προσλαμβάνει παγχριστιανική και πανανθρώπινη διάσταση. Διά τούτο, αναγνωρίζουμε με ευγνωμοσύνη την ανεκτίμητη συμβολή Σας και Σας ευχαριστούμε για την αδιάκοπη μαρτυρία και προσφορά Σας στην υπόθεση της ειρήνης, της καταλλαγής και της ελπίδος.

Επιτρέψτε μου, επίσης, στο σημείο αυτό, με αφορμή την ευλογητή παρουσία Σας αναμεσά μας, να εκφράσω την ικανοποίησή μας για πρωτοβουλίες που αναγνωρίζουν και ενισχύουν το έργο της Εκκλησίας στον παγκόσμιο Ελληνισμό.

Η πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της Ελληνικής Κυβερνήσεως, σε συνεργασία με την Εκκλησία της Ελλάδος, για τους κληρικούς που διακονούν στις κοινότητες της ομογενείας αποτελεί μία ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη. Πρόκειται για μία ενέργεια η οποία αναγνωρίζει εμπράκτως την καθοριστική συμβολή του εφημεριακού κλήρου στη διατήρηση της πνευματικής ζωής των κοινοτήτων του εξωτερικού, στην καλλιέργεια της ορθοδόξου συνειδήσεως και στη διαφύλαξη των αρρήκτων δεσμών του απανταχού Ελληνισμού με την πατρίδα και την παράδοσή του.

Οι κληρικοί που διακονούν στις εκκλησιαστικές επαρχίες και κοινότητες της διασποράς δεν επιτελούν μόνον λειτουργικό και ποιμαντικό έργο. Αποτελούν συχνά τους κυριότερους φορείς μεταδόσεως της γλώσσης, του πολιτισμού, των αξιών και της ιστορικής μνήμης του Γένους.

Η μέριμνα της Πολιτείας για την ενίσχυση του έργου αυτού και μάλιστα με απόλυτο σεβασμό στην εκκλησιολογία και την κανονική μας παράδοση, δεν αφορά μόνο την Εκκλησία. Αφορά το μέλλον του απανταχού Ελληνισμού, τη διατήρηση των δεσμών των νέων γενεών με την πατρίδα και την πνευματική και πολιτιστική συνέχεια του Έθνους μας.

Μακαριώτατε,

Στο πρόσωπό Σας ασπαζόμαστε την Αγία Σιών, τον Πανάγιο Τάφο, τη Γεθσημανή, τη Βηθλεέμ και όλους τους τόπους που αγιάσθηκαν από την παρουσία του Κυρίου μας. Ασπαζόμαστε τη μαρτυρία μιάς Εκκλησίας που αγωνίζεται καθημερινά να κρατήσει ζωντανό το φως της Αναστάσεως στον τόπο όπου αυτή ανεδείχθη για όλη την οικουμένη.

Ευχόμαστε ο Πανάγαθος Θεός να Σας χαρίζει υγεία, δύναμη, μακροημέρευση και πλούσια την εξ ύψους ενίσχυση, ώστε να συνεχίζετε απρόσκοπτα την υψηλή και πολυεύθυνη διακονία Σας προς ωφέλεια του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, της Ορθοδοξίας και του πληρώματος της Εκκλησίας.

Σας καλωσορίζουμε με αγάπη στην πατρίδα μας και Σας διαβεβαιώνουμε ότι η Εκκλησία της Ελλάδος, ως αδελφή Εκκλησία, θα παραμένει πάντοτε συνοδοιπόρος, συμπαραστάτης και στο έργο και στην αποστολή Σας.

Καλώς ήλθατε, Μακαριώτατε.

Η αντιφώνηση του Πατριάρχη Ιεροσολύμων

Μακαριώτατε,

«Ιδού δη τι καλόν ή τι τερπνόν, αλλ’ ή το κατοικείν αδελφούς επί το αυτό». Με τους λόγους τούτους του προφητάνακτος Δαβίδ χαιρετίζομεν σήμερον την Υμετέραν Μακαριότητα, καθ’ ότι η παρούσα συνάντησις αποτελεί δι’ ημάς έκφρασιν χαράς και πνευματικής ευφροσύνης.

Προσερχόμεθα ούν, σήμερον, προς Υμάς, αγαλλομένω ποδί. Γνωρίζομεν καλώς ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν αποτελεί απλώς μίαν αυτοκέφαλον Εκκλησίαν μεταξύ των λοιπών, αλλά μίαν ζωτικήν δύναμιν διά το σύνολον της Ορθοδοξίας και δη της ελληνοφώνου τοιαύτης.

Λέγομεν τούτο διότι καθίσταται ορατή και η άρρηκτος κοινωνία μετά του σεπτού Οικουμενικού Θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και των λοιπών πρεσβυγενών Πατριαρχείων, τα οποία επί αιώνας διακονούν την πανορθόδοξον μαρτυρίαν και την συνοχήν των κατά τόπους Αγίων του Θεού Εκκλησιών.

Δι’ ημάς η Εκκλησία της Ελλάδος είναι η τροφός των Ορθοδόξων Εκκλησιών και Πατριαρχείων. Διότι εκ των κόλπων αυτής ανεδείχθησαν Πατριάρχαι, Ιεράρχαι, θεολόγοι και πνευματικοί πατέρες, οίτινες εστήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν την μαρτυρίαν της Ορθοδοξίας εις τα πέρατα της οικουμένης.

Κατά δε τα έτη της πρωθιεραρχικής Υμών διακονίας, Μακαριώτατε, επεδείξατε φρόνημα εκκλησιαστικόν, σύνεσιν και σταθεράν μέριμναν διά τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της Εκκλησίας, αναλαμβάνοντες το βάρος της ευθύνης με διάκρισιν, πραότητα και αφοσίωσιν εις την αποστολήν αυτής.

Επιτρέψατε δ’ ημίν να εκφράσωμεν τας θερμάς ημών ευχαριστίας διά το επιδεικνυόμενον ενδιαφέρον υπέρ του Παναγίου Τάφου, δηλονότι των Προσκυνημάτων και του χριστεπωνύμου ημών αραβοφώνου ποιμνίου, διά της επιχορηγήσεως υποτροφιών, ου μην αλλά και της συμπαραστάσεως προς τον ενταύθα Έξαρχον ημών, Οσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην Ιερώνυμον.

Συγχρόνως, εκφράζομεν την θερμήν επιθυμίαν και προσδοκίαν ημών να υποδεχθώμεν συντόμως την Υμετέραν Μακαριότητα εις τα Ιεροσόλυμα, ίνα προσκυνήσωμεν από κοινού τον Πανάγιον και Ζωοδόχον Τάφον του Κυρίου και να επισφραγίσωμεν έτι περαιτέρω τους αδελφικούς δεσμούς των Εκκλησιών ημών, οίτινες εδράζονται εις την κοινήν πίστιν, την κοινήν παράδοσιν και την κοινήν ευθύνην διά την μαρτυρίαν της Ορθοδοξίας εις τον σύγχρονον κόσμον.

Ευχόμεθα εκ βάθους καρδίας όπως ο Κύριος της δόξης χαρίζηται εις Υμάς υγείαν, δύναμιν και πλουσίαν την χάριν του Παναγίου Πνεύματος, ίνα συνεχίζητε επί πολλά έτη την σοφήν και καρποφόρον διακονίαν Υμών, προς οικοδομήν της Εκκλησίας και δόξαν του Αγίου Τριαδικού Θεού.

Αμήν.