Το πρόσωπο του Ιησού Χριστού δεν είναι μόνο θεολογική αλλά και ιστορική και πολιτική σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα. Η Σταύρωση ως πολιτικό γεγονός ξεπερνά απλώς τη θρησκευτική πράξη και μετατρέπεται σε πολιτική εκτέλεση από τη ρωμαϊκή εξουσία. Ο Χριστός καταδικάστηκε ως απειλή για την τάξη και τη σταθερότητα. Η μορφή του «αθώου που θυσιάζεται» συμβολίζει το ότι η εξουσία εξουδετερώνει ό,τι δεν μπορεί να ελέγξει.

Οπως και στη σύγχρονη παγκόσμια πολιτική, κοινωνίες ή πρόσωπα που αμφισβητούν ηγεμονικές δομές συχνά «σταυρώνονται» συμβολικά – μέσω δυσφήμησης, περιθωριοποίησης ή ακόμη και φυσικής εξόντωσης. Η λογική της ισχύος, που θυμίζει τη σκέψη του Νικολό Μακιαβέλι, συνεχίζει να υπερισχύει έναντι της ηθικής. Η Σταύρωση συμβολίζει επίσης τη θεολογική αλήθεια ότι η αδικία δεν καταστρέφει την αλήθεια αλλά την αποκαλύπτει. Αυτό είναι ιδιαίτερα επίκαιρο σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία χειραγωγείται και η «αλήθεια» γίνεται αντικείμενο πολιτικής κατασκευής. Θα έλεγα ότι η εποχή μας χαρακτηρίζεται από τη «σταύρωση της αλήθειας». Η προπαγάνδα, οι γεωπολιτικές αφηγήσεις και κάποια μέσα ενημέρωσης δημιουργούν συχνά «σταυρώσεις» λαών ή ηγετών, ανάλογα με τα συμφέροντα των ισχυρών δυνάμεων.

Ποια μπορεί λοιπόν να είναι η απάντηση σε αυτήν την άδικη «Σταύρωση της Αλήθειας», εφόσον βέβαια πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει απάντηση στην αδικία; Η απάντηση είναι η Ανάσταση ως ανατροπή της λογικής της ισχύος. Οπου η εξουσία θεωρεί ότι έχει τον τελευταίο λόγο, εμφανίζεται μια νέα πραγματικότητα κι η ζωή υπερβαίνει τον θάνατο, η αλήθεια την καταπίεση. Σε πολιτικό επίπεδο, η Ανάσταση ως σύμβολο αντίστασης και αναγέννησης οδήγησε κι οδηγεί λαούς που υπέστησαν καταπίεση -από αποικιοκρατία έως σύγχρονες μορφές οικονομικής κυριαρχίας- να «αναστηθούν», επαναδιεκδικώντας την αξιοπρέπεια και την αυτονομία τους. Η σκέψη του Ιμμάνουελ Καντ εναντιώνεται σε αυτήν του Μακιαβέλι. Η ηθική δεν είναι απλώς ιδανικό, αλλά προϋπόθεση μιας δίκαιης παγκόσμιας τάξης. Γι’ αυτό και θα έλεγα ότι η σημερινή παγκόσμια σκηνή μοιάζει να κινείται ανάμεσα σε δύο λογικές: αυτήν της Σταύρωσης (ως κυριαρχία, επιβολή, εκμετάλλευση) κι αυτήν της Ανάστασης (ως ελπίδα, δικαιοσύνη, υπέρβαση).

Το βαθύτερο μήνυμα της Σταύρωσης και της Ανάστασης είναι ιστορικό, πολιτικό, αλλά και υπαρξιακό. Κάθε άνθρωπος είναι το πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στον φόβο και την ελευθερία, στην υποταγή και την αλήθεια. Η σύγχρονη πολιτική, όσο κι αν φαίνεται απρόσωπη, καθορίζεται τελικά από ανθρώπινες επιλογές. Αν ο άνθρωπος λειτουργεί με όρους ισχύος, αναπαράγει τη Σταύρωση. Αν λειτουργεί με όρους αγάπης και δικαιοσύνης, ανοίγει τον δρόμο προς την Ανάσταση.