«Εχει γκρεμιστεί ο κόσμος μου». Με αυτή τη φράση, η Μαρίνα Μοσχόβου, μητέρα ενός 10χρονου αγοριού με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή, περιγράφει πώς νιώθει σχετικά με τις εξελίξεις στην ειδική αγωγή που προωθεί ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ).
Της πήρε χρόνια, όπως λέει, για να βρει ένα θεραπευτή που να «ταιριάζει» με το γιο της, για αυτό και αναγκάζεται τρεις φορές την εβδομάδα να τον πηγαίνει από τον Γέρακα, όπου μένουν, στο Χαϊδάρι, όπου είναι το κέντρο εργοθεραπείας.
Οι γονείς παιδιών που χρήζουν ειδικής αγωγής συντάσσονται στο πλευρό των θεραπευτών που διαμαρτύρονται έντονα για τις προτεινόμενες συμβάσεις από τον ΕΟΠΥΥ. Οι αντιδράσεις των γονέων αφορούν κυρίως στη μείωση της δαπάνης για τις θεραπείες ειδικής αγωγής, δαπάνες που κατά δήλωση του Παύλου Πολάκη θα πάνε στα 60 εκατομμύρια ευρώ, ενώ μέχρι τώρα ήταν περίπου στα 108 εκατομμύρια ευρώ. Οι γονείς φοβούνται πως θα μειωθεί τόσο ο θεραπευτικός χρόνος όσο και η ποιότητα των υπηρεσιών.
«Δίνουμε έναν καθημερινό αγώνα. Το να βρούμε θεραπευτή είναι εξαιρετικά δύσκολο, γιατί τα παιδιά δεν τα πάνε καλά με όλους τους θεραπευτές. Ολοι οι γονείς που τα παιδιά μας έχουν τέτοιες ιδιαιτερότητες είμαστε ψυχικά σακατεμένοι. Για ένα παιδί τυπικής ανάπτυξης, όπως είναι η κόρη μου, για παράδειγμα, όλα είναι εύκολα. Το σχολείο κοντά στο σπίτι, οι δραστηριότητές της επίσης όλες κοντινές και με ποικιλία. Για το γιο μου υπάρχει μονίμως μια απίστευτη ανασφάλεια, κάθε βήμα που κάνουμε εμπεριέχει τεράστιο άγχος», λέει στον «Ε.Τ.» η κ. Μοσχόβου.
ΜΑΡΙΑ-ΝΙΚΗ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ
Διαβάστε περισσότερα στην έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
