Οι νέοι κανονισμοί του ιδρύματος ορίζουν ότι κανένα ακαδημαϊκό μάθημα δεν επιτρέπεται να προωθεί ιδεολογία σχετική με τη φυλή ή το φύλο ούτε να καλύπτει θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου, με αποτέλεσμα η διδακτέα ύλη να αποκλείει τμήμα του πλατωνικού κειμένου. Το περιστατικό σημειώθηκε σε ένα κρατικό campus με περίπου ογδόντα χιλιάδες φοιτητές και καταγράφεται από το μέσο Deutsche Welle (DW).

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της DW, ο καθηγητής είχε σχεδιάσει να διδάξει το εξάμηνο ενότητες για θέματα φυλής και φύλου και είχε συμπεριλάβει στη διδακτέα ύλη σχετικά χωρία από το «Συμπόσιον» του Πλάτωνος. Η πανεπιστημιακή διοίκηση, επικαλούμενη την ανάγκη συμμόρφωσης με τους νέους κανόνες, ζήτησε την «αποφόρτιση» του μαθήματος και την απαλοιφή των πλατωνικών αποσπασμάτων. Ο καθηγητής συμμορφώθηκε προκειμένου, σύμφωνα με αναφορές, να αποφύγει νομικές ή διοικητικές συνέπειες και πιθανή ανάλογη αντιμετώπιση με αυτή που υπέστη συνάδελφος του Τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας, η οποία απολύθηκε επειδή υποστήριξε στο μάθημα την ύπαρξη περισσότερων από δύο φύλων. Στο δημοσιογραφικό υλικό επισημαίνεται επίσης ότι, με προεδρικό διάταγμα, στις ΗΠΑ αναγνωρίζονται επίσημα δύο φύλα, το άρρεν και το θήλυ, στοιχείο που επικαλούνται οι ακαδημαϊκοί υπεύθυνοι του ιδρύματος.

Το κείμενο του «Συμποσίου» που τέθηκε υπό αμφισβήτηση περιλαμβάνει την αφήγηση του Αριστοφάνη, όπου περιγράφεται μύθος για την αρχική ύπαρξη ενός τρίτου, ανδρόγυνου φύλου. Ο μύθος αναφέρει ότι οι αρχαίοι άνθρωποι ήταν διπλοί, είχαν τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια, τέσσερα αυτιά και δύο γεννητικά όργανα και κινούνταν κυλιόμενοι ο ένας πάνω στον άλλο. Σύμφωνα με το αφήγημα, οι θεοί αντέδρασαν στην υπερβολική τους δύναμη· κάποιοι αξίωσαν την εξολόθρευση, αλλά ο Δίας επέλεξε να διχοτομήσει τα όντα ώστε να μειωθεί η απειλή και να διατηρηθεί η λατρεία των θεών. Η διάσπαση αυτή, όπως διηγείται ο Αριστοφάνης στο πλατωνικό κείμενο, γέννησε την επιθυμία να αναζητήσει κάθε ον το «άλλο του ήμισυ», τάση που αξιοποιείται στο κείμενο για την εξήγηση του έρωτα και των ερωτικών σχέσεων. Το δοκίμιο του Πλάτωνα τοποθετεί την αφήγηση σε πλαίσιο εκτίμησης της φιλοσοφικής ερμηνείας του κόσμου και κριτικής της τέχνης, όπως σχολιάζεται στο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ της DW.

Στο ρεπορτάζ της DW επισημαίνεται ότι η διοικητική παρέμβαση έγινε «εκ υπερβάλλοντος ζήλου» και ότι υπήρξε εκτίμηση πως οι λογοκριτές είτε δεν διάβασαν είτε δεν κατανόησαν το πλατωνικό χωρίο πριν απαιτήσουν την αφαίρεσή του.