Ο συνιδρυτής του Εθνικού Μετώπου Ζαν Μαρί ΛεΠέν και πατέρας της Μαρίν Λε Πεν, πέθανε σήμερα Τρίτη 7 Ιανουαρίου σε ηλικία 96 ετών.
Ο Ζαν Μαρί Λεπέν Γάλλος στρατιωτικός και πολιτικός, ήταν αρχηγός του ακροδεξιού κόμματος Εθνικό Μέτωπο από το 1972 έως το 2011, και δεν ήταν λίγες φορές που συγκρούστηκε με την κόρη του. Ο Λεπέν γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου 1928 στο La Trinité-sur-Mer, της Βρετάνης. Έμεινε ορφανός όταν το σκάφος του πατέρα του ανατινάχτηκε από θαλάσσια νάρκη το 1942. Ανατράφηκε ως ρωμαιοκαθολικός και σπούδασε στο γυμνάσιο των Ιησουιτών François Xavier. Στη συνέχεια εισήλθε στην πανεπιστημιακή σχολή του Παρισιού και άρχισε να πωλεί στο δρόμο την εφημερίδα Action Francaise.
Αφού έλαβε το δίπλωμά της Νομικής, κατατάχθηκε στην Λεγεώνα των Ξένων, στο 1o Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών. Υπηρέτησε στην Ινδοκίνα, μετά τη Μάχη του Ντιέν Μπιέν Φου του 1954, η οποία είχε χαθεί από τη Γαλλία και η οποία ώθησε τον πρωθυπουργό Πιέρ Μέντες να τερματίσει τον πόλεμο της Ινδοκίνας στην Διάσκεψη της Γενεύης. Υπηρέτησε επίσης, στο Σουέζ και την Αλγερία.
Η πολιτική του Λε Πεν εστίαζε σε θέματα σχετικά με την μετανάστευση στη Γαλλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον παραδοσιακό πολιτισμό και αξίες, τον νόμο και την τάξη και την υψηλή ανεργία στη Γαλλία. Ήταν υπέρμαχος των περιορισμών μετανάστευσης, της θανατικής ποινής, των κινήτρων υπέρ των νοικοκυριών και του ευρωσκεπτικισμού. Με αυτή τη ρητορική κατάφερε να αναδείξει το Εθνικό Μέτωπο σε κόμμα με διψήφια ποσοστά. Η άνοδός του στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας είναι γνωστή ως «Λεπενισμός».
Ο Λε Πεν ήταν πέντε φορές υποψήφιος για πρόεδρος της Γαλλίας και κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών τις 21 Απριλίου 2002 προκαλώντας αρνητική αίσθηση για την άνοδο της ακροδεξιάς. Οι αμφιλεγόμενες ομιλίες του και η ενσωμάτωσή του στην πολιτική ζωή τον έχουν καταστήσει μια μορφή η οποία πολώνει την κοινή γνώμη και λόγω της μακροβιότητάς του, έχει γίνει μείζονα πολιτική μορφή της Γαλλίας. Αποβλήθηκε από το Εθνικό Μέτωπο από την κόρη του Μαρίν Λε Πεν τις 20 Αυγούστου 2015, μετά από αμφιλεγόμενες δηλώσεις και βρέθηκε περιθωριοποιημένος από τη γαλλική πολιτική σκηνή.
