Οι Αμερικανοί πολίτες τιμώρησαν τον Ντόναλντ Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές. Οι Δημοκρατικοί πανηγυρίζουν για την ανάκτηση της πλειοψηφίας του Κογκρέσου με ένα «μπλε τσουνάμι».
Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν βυθιστεί σε «εμφύλιο», πετώντας από πτέρυγα σε πτέρυγα το μπαλάκι των ευθυνών για την κατάρρευση. Προτού καν ολοκληρωθεί η καταμέτρηση των ψήφων και επικυρωθούν τα αποτελέσματα της αναμέτρησης της 3ης Νοεμβρίου, τα δύο στρατόπεδα έχουν αρχίσει να παίρνουν θέσεις για την επόμενη μάχη – τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Αλλωστε, η ιστορία δείχνει ότι οι προεδρικές εκστρατείες ξεκινούν πολύ νωρίτερα από την επίσημη προεκλογική περίοδο. Για παράδειγμα, η εκστρατεία του Τραμπ για την επιστροφή στον Λευκό Οίκο το 2024 ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2022. Η εφημερίδα «Financial Times» έκανε μια πρώτη καταμέτρηση των πιθανών υποψηφίων στην κούρσα προς τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2028.
ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΙ
Οι μνηστήρες για τη διαδοχή του Ντόναλντ Τραμπ
ΤΖΕΪ ΝΤΙ ΒΑΝΣ
Ο ισχυρότερος
Ο 42χρονος αντιπρόεδρος των ΗΠΑ εμφανίζεται ως το επικρατέστερο όνομα για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών. Προέρχεται από τη λαϊκιστική, εθνικιστική πτέρυγα του κινήματος MAGA, που είναι κατά των πολεμικών παρεμβάσεων, ενώ διαθέτει ερείσματα και στη νέα γενιά συντηρητικών και σε σημαντικούς χορηγούς. Τα βασικά πλεονεκτήματά του είναι η αναγνωρισιμότητα και η δυνατότητα συγκέντρωσης κονδυλίων για μια καμπάνια, στοιχεία που δύσκολα θα μπορέσουν να ανταγωνιστούν οι αντίπαλοί του. Ωστόσο, η στενή σύνδεσή του με τον Τραμπ μπορεί να αποδειχθεί δίκοπο μαχαίρι. Ο πόλεμος με το Ιράν -παρότι επιχείρησε να πάρει αποστάσεις ασφαλείας- και η αποτυχία της κυβέρνησης να περιορίσει το κόστος ζωής ενδέχεται να επιβαρύνουν την υποψηφιότητά του. Επιπλέον, οι εν ενεργεία αντιπρόεδροι σπάνια καταφέρνουν να εκλεγούν πρόεδροι. Μόνο ένας, ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος, το έχει πετύχει τα τελευταία 190 χρόνια.
Διαβάστε Επίσης
ΜΑΡΚΟ ΡΟΥΜΠΙΟ
Δυνατή εναλλακτική
Ο υπουργός Εξωτερικών θεωρείται η δημοφιλέστερη εναλλακτική του Βανς. Εχει καταφέρει να διατηρήσει καλές σχέσεις με τη βάση MAGA, χάρη στην αφοσίωσή του στον Τραμπ, ενώ ταυτόχρονα θεωρείται πιο κοντά στις παραδοσιακές αξίες των Ρεπουμπλικανών. Αυτό το προφίλ θα μπορούσε να του εξασφαλίσει στήριξη από μεγαλύτερης ηλικίας συντηρητικούς ψηφοφόρους, αλλά και από το κομματικό κατεστημένο και τους παραδοσιακούς χρηματοδότες. Η σχέση του με τον Τραμπ έχει περάσει από σαράντα κύματα… Το 2016 ο πρόεδρος τον αποκαλούσε ειρωνικά «Μικρό Μάρκο», όταν ήταν αντίπαλοι στην εσωκομματική διαδικασία. Στη δεύτερη θητεία αποτελεί ένα από τα πρόσωπα στα οποία στηρίζεται ο Τραμπ και έχει σε έναν βαθμό και αυτός το μειονέκτημα της κυβερνητικής φθοράς.
ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ ΤΖΟΥΝΙΟΡ
Η πολιτική δυναστεία
Ο μεγαλύτερος γιος του προέδρου, 48 ετών, αποτελεί μια διαφορετική εκδοχή της συνέχειας του τραμπισμού. Συμμετείχε ενεργά στην προεκλογική εκστρατεία του 2024 και διαθέτει, επίσης, αναγνωρισιμότητα και επαφές με οικονομικούς παράγοντες. Ωστόσο, η πολιτική απήχησή του και το επικοινωνιακό χάρισμα δεν θεωρούνται αντίστοιχα με εκείνα του πατέρα του. Παρότι οι Αμερικανοί έχουν στο παρελθόν αγκαλιάσει πολιτικές δυναστείες, όπως οι Κένεντι και οι Μπους, η προοπτική μιας οικογενειακής συνέχειας της προεδρίας Τραμπ δεν φαίνεται να ενθουσιάζει, παρότι σε κάποιες δημοσκοπήσεις έρχεται τρίτος έπειτα από Βανς και Ρούμπιο.
ΡΟΝ ΝΤΕ ΣΑΝΤΙΣ
Περιμένει την ευκαιρία
Ο κυβερνήτης της Φλόριντα ήταν η μεγάλη ελπίδα των αντιτραμπικών στις προκριματικές εκλογές του 2024. Δεν κατάφερε να αποκτήσει την απαιτούμενη εθνική απήχηση. Θα μπορούσε να επανέλθει εάν η ήττα οδηγήσει τους Ρεπουμπλικανούς σε επιστροφή στον παραδοσιακό συντηρητισμό.
ΤΕΝΤ ΚΡΟΥΖ
Μια δεύτερη απόπειρα;
Ο 55χρονος γερουσιαστής του Τέξας παραμένει πιθανός διεκδικητής, έχοντας διατηρήσει αποστάσεις από τον Τραμπ. Είχε ηττηθεί από τον νυν πρόεδρο στην εσωκομματική μάχη του 2016. Δεν φαίνεται, όμως, να διαθέτει απήχηση στη νεότερη γενιά ψηφοφόρων.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ
Μπρα ντε φερ μεταξύ διαφορετικών «φιλοσοφιών»
ΓΚΑΒΙΝ ΝΙΟΥΣΟΜ
Ο φιλελεύθερος
Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας έχει αναδειχθεί σε έναν από τους πιο επιθετικούς πολιτικούς αντιπάλους του Τραμπ. Με αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συνεχείς δημόσιες παρεμβάσεις, έχει επιχειρήσει να αναλάβει τον ρόλο του βασικού εκπροσώπου της αντιπολίτευσης τα τελευταία δύο χρόνια. Δεν έχει κρύψει τις προεδρικές φιλοδοξίες του. Ωστόσο, η εικόνα του ως εκπροσώπου του φιλελεύθερου κατεστημένου μπορεί να αποτελέσει μειονέκτημα, καθώς οι Δημοκρατικοί αναζητούν μια υποψηφιότητα με ευρύτερη εκλογική απήχηση.
ΤΖΟΝ ΟΣΟΦ
Ο νέος Ομπάμα;
Ο γερουσιαστής της Τζόρτζια είναι ένα από τα ονόματα που συγκεντρώνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Παρότι έχει δηλώσει πως δεν σχεδιάζει να διεκδικήσει το χρίσμα του 2028, συγκαταλέγεται στα φαβορί των γραφείων στοιχημάτων. Το πολιτικό προφίλ του παραπέμπει στον Ομπάμα, ενώ η παρουσία του σε μια κρίσιμη εκλογικά Πολιτεία, όπου «σάρωσε» την Τρίτη, θεωρείται σημαντικό πλεονέκτημα.
ΚΑΜΑΛΑ ΧΑΡΙΣ
Η επιστροφή
Η πρώην αντιπρόεδρος εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική υποστήριξη στο εσωτερικό του κόμματος. Η ήττα της από τον Τραμπ το 2024 υπολογίζεται ως ένα μειονέκτημα. Η υποψηφιότητά της τότε ήρθε βιαστικά, μετά την αποχώρηση του Τζο Μπάιντεν από την κούρσα, μόλις τέσσερις μήνες πριν από τις εκλογές. Σε μια νέα προσπάθεια θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις ίδιες ερωτήσεις για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και την υπεράσπιση του κυβερνητικού έργου Μπάιντεν.
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΑ ΟΚΑΣΙΟ-ΚΟΡΤΕΖ
Η αριστερή
Η 37χρονη βουλευτής Νέας Υόρκης αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της προοδευτικής πτέρυγας. Εχει χτίσει πανεθνικό προφίλ, στηρίζοντας ενεργά υποψηφίους με προοδευτική ατζέντα. Θα μπορούσε να διαδεχθεί τον Μπέρνι Σάντερς ως πρωταγωνιστικό πρόσωπο της αριστερής πτέρυγας στις προκριματικές. Εχει ρίξει νερό στο κρασί της και έχει «στρογγυλέψει» θέσεις που φοβίζουν πιο κεντρώους ψηφοφόρους. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να διεκδικήσει πάλι μία έδρα στη Γερουσία το 2028. Εχει τον χρόνο με το μέρος της και θα είναι ακόμη 40άρα και στις επόμενες προεδρικές εκλογές.
ΤΖΟΣ ΣΑΠΙΡΟ
Η κεντρώα επιλογή
Ο κυβερνήτης της Πενσιλβάνια εκπροσωπεί τη μετριοπαθή πτέρυγα. Η δυνατή παρουσία του σε μια Πολιτεία-κλειδί τον καθιστά υπολογίσιμο υποψήφιο. Ωστόσο, οι θέσεις του για το Ισραήλ και η γενικότερη ατζέντα του ενδέχεται να τον φέρουν σε αντιπαράθεση με τους προοδευτικούς.
