Η Κρίστα Πάικ μεταφέρθηκε από τις φυλακές σε νοσοκομειακή μονάδα, μετά την αποτυχημένη εκτέλεσή της με θανατηφόρα ένεση στο Τενεσί. Οι δικηγόροι της αναφέρουν ότι στο νοσοκομείο της παρέχεται ιατρική φροντίδα με στόχο τη διατήρηση της ζωής της.
Η εκτέλεση σταμάτησε χωρίς να επέλθει ο θάνατος
Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης 30 Σεπτεμβρίου, αφού το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε τις τελευταίες προσφυγές της υπεράσπισης και επέτρεψε να προχωρήσει η εκτέλεση.
Όπως υποστηρίζουν οι συνήγοροί της, στην Πάικ χορηγήθηκαν δύο δόσεις της θανατηφόρας ουσίας, χωρίς όμως να προκληθεί ο θάνατός της. Σύμφωνα με τους ίδιους, παρέμενε ζωντανή, ανέπνεε και ακουγόταν να ροχαλίζει.

Μια φωτογραφία που τραβήχτηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2007 και την οποία απέκτησε το Reuters στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, δείχνει την καταδικασμένη σε θάνατο Κρίστα Πάικ να εισέρχεται στο Ποινικό Δικαστήριο της Κομητείας Νοξ στο Νόξβιλ του Τενεσί, στις ΗΠΑ. Πηγή: J. Miles Cary/ Knoxville News Sentinel/USA TODAY NETWORK via REUTERS
Από την πλευρά του, το Τμήμα Σωφρονιστικών Υπηρεσιών του Τενεσί υπερασπίστηκε τον τρόπο με τον οποίο ολοκληρώθηκε η διαδικασία, αναφέροντας:
«Το πρωτόκολλο δεν επιτρέπει επιπλέον διαδικασίες πέρα από όσες πραγματοποιήθηκαν εκείνο το βράδυ».
Παράλληλα, σύμφωνα με το Associated Press, οι σχετικοί κανονισμοί του Τενεσί δεν περιγράφουν με σαφήνεια ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί σε περίπτωση που ένας θανατοποινίτης παραμένει ζωντανός μετά και τη δεύτερη χορήγηση της ουσίας.
Τα ερωτήματα για τη θανατηφόρα ουσία
Μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί επίσημη εξήγηση για τον λόγο που οι δύο δόσεις δεν είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Ορισμένοι ειδικοί έχουν διατυπώσει πιθανές εξηγήσεις για την αποτυχία της διαδικασίας.
Ο Δρ Τζόελ Ζίβοτ, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Έμορι και ιατρικός σύμβουλος της υπεράσπισης, δήλωσε στο BBC ότι πιθανότατα δεν επιτεύχθηκε ποτέ η απαιτούμενη συγκέντρωση της ουσίας στο αίμα της Πάικ, ώστε να προκληθεί άπνοια και καρδιαγγειακή ανεπάρκεια.
Η μεταφορά της στο νοσοκομείο
Το υπουργείο σωφρονιστικών υπηρεσιών του Τενεσί επιβεβαίωσε ότι η Πάικ μεταφέρθηκε σε εξωτερική ιατρική εγκατάσταση μετά την αποτυχημένη διαδικασία.
Ένας από τους δικηγόρους της δήλωσε: «Της παρέχονται μέτρα που σώζουν τη ζωή της» στο νοσοκομείο. Η κατάσταση της υγείας της δεν είχε αποσαφηνιστεί μέχρι το πρωί της Πέμπτης 1ης Οκτωβρίου.
Ο Δρ Ζίβοτ ανέφερε επίσης στο BBC: «Είναι πολύ πιθανό, λόγω της καθυστέρησης στην έναρξη της ανάνηψης, να έχει υποστεί εγκεφαλική βλάβη».
Ανεξάρτητη έρευνα για το περιστατικό
Μετά την αποτυχημένη εκτέλεση, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, έδωσε εντολή να διεξαχθεί ανεξάρτητη έρευνα, προκειμένου να εξεταστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες εξελίχθηκε η διαδικασία.
Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι η τελευταία προγραμματισμένη εκτέλεση για το 2026 δεν θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό.
Η Μάγια Φόα, διευθύνουσα σύμβουλος της διεθνούς νομικής οργάνωσης Reprieve, δήλωσε: «Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς τι πήγε στραβά, επειδή τόσα πολλά συνέβησαν πίσω από ένα παραπέτασμα μυστικότητας. Η θανατηφόρα ένεση βασίζεται στη μυστικότητα σε κάθε στάδιο, ώστε να αποκρύπτεται η βία της κρατικής αφαίρεσης μιας ανθρώπινης ζωής».

Witness Catherine Sweeney with WPLN recounts the planned execution of Christa Pike at Riverbend Maximum Security Institution in Nashville, Tennessee, US, September 30, 2026. Pike had not been declared dead when the witnesses were asked to leave the room they were witnessing in. Denny Simmons/The Tennessean/USA TODAY NETWORK via Imagn Images THIS IMAGE HAS BEEN SUPPLIED BY A THIRD PARTY. MANDATORY CREDIT. NO RESALES. NO ARCHIVES TPX IMAGES OF THE DAY
Η θανατική ποινή και η δολοφονία του 1995
Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ το 1995.
Στις 12 Ιανουαρίου 1995, η 18χρονη Πάικ, ο τότε σύντροφός της Ταντάριλ Σιπ και η φίλη της Σαντόλα Πέτερσον παρέσυραν τη Σλέμερ σε ένα απομονωμένο δάσος στο Νόξβιλ. Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, η Πάικ και ο Σιπ επιτέθηκαν στη συνέχεια βίαια στη Σλέμερ, ενώ η Πέτερσον κρατούσε τσίλιες.
Ο ξυλοδαρμός διήρκεσε περίπου 30 λεπτά, κατά τη διάρκεια του οποίου χάραξαν μία πεντάλφα στο στήθος της Σλέμερ, πριν η Πάικ σκοτώσει τη 19χρονη με ένα θανατηφόρο χτύπημα στο κεφάλι, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα.
Κατά τη διάρκεια της κράτησής της, η ομάδα υπεράσπισης της Πάικ υποστήριξε ότι δεν έπρεπε να της επιβληθεί η θανατική ποινή λόγω της ηλικίας της κατά τη διάπραξη του εγκλήματος και του ταραχώδους παρελθόντος της.

Είχε υποστεί κακοποίηση ως παιδί και αργότερα διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες.
Στην αίτηση χάριτος που υπέβαλε, η Πάικ έγραψε: «Ήμουν ένα 18χρονο κορίτσι με ψυχική ασθένεια. Μου πήρε πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσω έστω και τη σοβαρότητα αυτού που είχα κάνει. Ακόμα περισσότερα για να αποδεχτώ πόσες ζωές επηρέασα. Αφαίρεσα τη ζωή του παιδιού, της αδελφής, της φίλης κάποιου. Με αηδιάζει τώρα που σκέφτομαι ότι είχα τη δυνατότητα να διαπράξω ένα τέτοιο έγκλημα».






















